บททั้งหมดของ Nakakahumaling na Pag-ibig: บทที่ 481 - บทที่ 490

Ibibigay na sana ni Yi Jinli ang tubig na binili niya para kay Ling Yiran ngunit nakita niyang namumutla at nanghihina ito. Taimtim niyang tianong, “Anong problema? May nararamdaman ka bang masama?”Umiling siya sabay sabi. “Ako.. napaisip lang ako…” Ngunit hindi na siya makapagsalita pa.Kumunot ang kilay ni Yi Jinli. Halos wala nang dumadaloy na dugo sa mukha ni Ling Yiran. Ang kanyang noo ay balot na balot ng pawis. Ang isa niyang kamay ay nakahawak pa rin sa manibela habang siya ay nanginginig. May takot na nakikita sa kanyang mga mata…Parang siya ay natatakot.“Ano?” tanong niya habang nilalagay ang tubig sa gilid at hinahaplos ang kanyang kamay na nasa manibela. Paunti-unti niyang inalis ang kamay ni Ling Yiran sa manibela. “Huwag kang matakot. Nandito ako. Kahit anong mangyari, ay hindi kita papabayaan.”Ang kanyang boses ay malakas at matikas sa bumulong sa kanyang tenga.Biglang pumikit si Ling Yiran at huminga ng malalim ng ilang beses at unti-unting kumalma ang kanyan

Hinawakan ni Yi Jinli ang pisingi ni Ling Yiran ng buong pag-aalaga. Pagkatapos ay binuka ang kanyang bibig at kanyang sinabi gamit ang kanyang matipunong boses, “Kaya mo ba akong mahalin?”Para siyang nagmamakaawa. Mistulang matagal na niya itong hinihintay.Walang malay niyang binasa ang kanyang labi gamit ang kanyang dila, at lalo itong nagmukhang masarap at kaaya-aya. Hindi niya alam kung paano siya sasagutin, at hindi na siya makapag-isip. Ang kanyang buong pagkatao ay tila nababalot sa kanyang amoy.Ang kanyang magandang mukha, itim na mga mata, maliit na ilong, kasama pa ang kanyang bibig na gumagalaw at basang mga labi na para bang inaakit siya, ay lalong nagpahirap para kay Yi Jinli upang pigilan ang kanyang gustong gawin kay Ling Yiran.Gusto niya si Ling Yiran, gustung-gusto niya ito!Ang pag-iisip na ito lumakas ng lumakas sa kanyang isip. Noong nakita niya ang mukha ni Ling Yiran, ang kanyang pagnanasa ay parang halimaw na gusto biyakin ang mga pintuan.Ang labi ni Y

Naramdaman ni Ling Yirang na para bang umiinit ang mukha niya.Kahit na gising naman siya ngayon, patuloy pa rin niyang ipinipikit ang mga mata niya. Natatakot siya na makita niya si Yi Jinli kapag iminulat na niya ang kanyang mga mata at makaramdam ng hiya.At saka, ano naman kaya ang kanyang unang sasabihin kapag nagkita sila para maiwasan ang nakakahiyang pangyayari?Nagsimula nang pagnilayan ni Ling Yiran ang mga katanungang ito.Subalit bago pa man siya makabuo ng plano, may narinig siyang boses, "Gising ka pa ba? Kung gising ka pa, walang dahilan para ipikit mo pa ang mga mata mo. O baka naman natatakot kang makita ako?"Kinilig si Ling Yirang at biglang binuksan ang kanyang mga mata. Ang pinakauna niyang nakita ay isang walang katulad na napakagwapong mukha... Ang mukha ni Yi Jinli!Nakapatong ang kamay ni Yi Jinli sa gilid ng kama sa ngayon. Ang kanyang baywang ay nakalapit, at ang kanyang mukha ay ilang pulgada na lamang sa mukha ni Ling Yiran habang hinihingahan ng main

"Sa tingin mo, paano sila makakatulong?" Inaasahan mo ba na lalabanan ng pamilya Xiao si Yi Jinli at maging kaaway nila? O inaasahan mo na gumastos ng bilyon ang pamilya Xiao para tumaas ang ating shares?" tanong ni Hao Qirang.Natahmik bigla si Lyu Zhixue. Maliit lamang ang kanyang nalalaman sa pagnenegosyo. Gaya nga ng sabi ng kaniyang asawa, naiintindihan niya na imposibleng makahingi ng tulong galing sa pamilya Xiao."Kung gayon... Kung gayon ano ang dapat nating gawin?" nag-aalalang tanong ni Lyu Zhixue. "Anong bang mali kay Yi Jinli na siya ngayon ay parang kinulam ng babaeng si Ling Yiran? Anong gayuma ba ang binigay ng babaeng iyon sa kanya? Isang babae lamang siya na ayaw ni Ziqi!"Walang pasensyang paninisi ni Hao Qirong, "Tama na! Pwede kayong magsalita ng ganyan sa harapan ko, pero huwag ninyong pag-usapan iyan sa harapan ng publiko kung ayaw ninyong magkaproblema pa dahil sa atensyon."Ayaw pumayag ni Lyu Zhixue, ngunit wala na siyang ibang masabi."Aalis na ako at ma

"Pero nakikita ko na maayos ang pakikitungo sayo si Mr. Yi. Naani mo ang maganda mong tinanim," Sabi ni Zhuo Qianyun."Naani ang magandang tinanim? Siguro. Ngunit sa ngayon, ang relasyon ko kay Jin ay umaayos. Parang bumabalik ang mga oras noong kami pa ay nagsasama sa inuupahang bahay."Hindi, meron pa rin namang pagkakaiba. Noong mga panahong iyon, nakikita niya lang siya bilang mas nakababatang bata. Ngayon, nakikita niya na ito bilang kasintahan, isang taonng kinokonsidera nyang ibigay ang pagkatao nya hanggang sa kinabukasan."Sis Zhuo, ikaw din naman ay umani ng mangandang tanim. Nakakarinig na si Lil Yan at maaring makapagsalita na. Sa susunod, pwede na siyang maging kagaya ng mga normal na bata, mag-aral at makipagkaibigan.""Buhay ko si Lil Yan. Hanggang sa siya ay gumaling, wala akong pakialam kung ako ay daraan sa paghihirap."Ani ni Zhuo Quianyun at tinignan si Ling Yiran, "Hindi ka pa isang ina. Kapag ikaw ay naging ina, maiintindihan mo bilang nanay, kaya mong isakr