THE LEGEND OF ICE QUEEN のすべてのチャプター: チャプター 181 - チャプター 190

It's not only that—like a snake fish swimming in the ocean, it wiggled its tail in a smooth transition, crossed the border, and disappeared! Just like that! Fridge! Tell me, am I really losing my mind? Am I inside a freaking television prank? If yes, please let me out! I don’t want to be here anymore!Wala ang paningin ko roon sa itaas nang marinig ko naman na may umaalulong. Napalunok ako dahil sa aking narinig. Hindi lang siya sa isang wild animal nagmula kun'di alulong ng dragon. Bakit ba ganito ang lugar na ito? Ano ba ang mayroon dito? Nakakabaliw.This is insane. I shook my head. Not long ago, I just learned about the existence of vampires and werewolves and other creatures. And afterwards, I met these weird creatures which are the demons—saying that I'm part of them. And now... A fucking dragon?!

Naiangat ko ang aking paningin nang narinig kong napaubo rin siya ng dugo. Lumaki ang aking mga mata sa gulat nang makita kong nakangisi itong nakatitig na pareho kong nakahawak sa kanyang dibdib. Dumadagsa ang dugo niya sa kanyang labi, pababa sa kanyang baba. Anong ibig sabihin nito? Bakit pati siya ay mayroong sugat na katulad nitong sa akin?Hindi agad ako naka-reak at natulala na lamang sa kanya. Pinagmamasdan ko lamang siya habang patuloy ang pagdurugo ng aming mga sugat. Maya-maya lang ay umungol na naman ang dragon na narinig ko kanina, tila ba nasaktan din ito. Nagpalinga-linga ako sa paligid upang tingnan kung saan ito nanggaling. Lumitaw ang napakalaking itim na dragon na nagbabaga ang kanyang katawan mula sa kanyang buntot. Matutulis ang kanyang patusok sa katawan nito. Maitim na pula ang kanyang mga mata. Nakakatakot. Hindi ko alam na maaari rin pa lang maging totoo ang mga

ＴＷＥＮＴＹ ＹＥＡＲＳ ＡＧＯ    ＹＥＡＲ 2000   Nailibot ko ang aking mga mata sa paligid. Nasa ospital ako, nakatayo sa tapat ng labor room at rinig na rinig ko mula rito sa labas ang malakas na pag-iri ng babaeng nanganganak sa loob. Iba’t ibang klase ng mga tao ang dumadaan sa paligid at mukhang lahat sila ay may kanya-kanyang iniisip.   May kung anong enerhiya ang tila humila sa akin papasok sa labor room. Kusang naglakad ang aking mga paa patungo sa nasabing lugar. Laking gulat ko nang tumagos lamang ako sa pinto ng labor room matapos hawakan ang sira

My heartbeat went wild when I heard the door open. My breathing almost stopped and I wasn’t able to move. I can't hear footsteps but I can feel my heart is going to explode at any moment.  I didn't think anymore and rushed towards the crib. I don’t want to witness everything again with my very own eyes. I don't know if this will work but I don't like what will happen in this scene. I will try to save her. I will try to stop this inhumane action. Because if I let it happen again, I may break down for letting the baby—someone's coming near us. I look towards the door and bring my attention back to her right away. My hands are trembling and I am panicking. I extended my arms to reach for the baby

Hinanap ko kung saan iyon nanggaling ngunit wala ni isang bakas ni Lily dito sa lugar. Para siyang multo dahil sa kanyang ginagawa at dahil dito ay tumataas ang aking balahibo. Nakakakilabot talaga siya. Hanggang sa ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na kaming dalawa ay iisa. Tila isa pa rin itong panaginip at senaryo na nabuo sa aking isipan. Parang imposibe pero hindi. Ito ang katotohanan at na kailangan kong tanggapin.   Aaminin ko, kahit noong nasa labas pa lamang ako ng palasyo ay ramdam ko na ang kaba na namumuo sa aking dibdib. Nakakatawa at sa alaala na ito ay malaya na akong nararamdaman ng emosyon. Tandang-tanda ko pa kung paano akong naging isang bato na wala akong pakiramdam. Parang kailan lang. Parang kahapon lamang ang lahat. 'Para na akong isang ganap na tao.'