Todos los capítulos de Sukdulan ng Buhay: Capítulo 411 - Capítulo 420

Kaagad na sumigaw si Betty Dawson, “Kalokohan! Ang walang kwentang beauty salon ay dapat sisihin dahil sa aking pamamaga!”Muli, sinampal ni Ted Summers ang mukha niya. “Tumahimik ka! Kung si Mr. Rockefeller ay sinabi na ito ay isang allergic reaction, kung gayon allergic reaction ito! Kung magsalita ka pa ng kalokohan, sasampalin kita hanggang sa mawala ang iyong mga ngipin!”Umiiling, sinabi ni Alex, “Kung sinabi mo na ang pamamaga ay mula sa mga produkto na ginamit sa beauty salon, hindi ka magdudusa ng ganito tutal ang pamamaga ay hiwahiwalay. Sa tingin ko ikaw ay allergic sa seafood. Kumain ka ba ng kahit alin sa mga iyon bago pumunta dito? Lobsters, crabs, fish, shrimps… hindi ka ba sinabihan ng doktor na ikaw ay sobrang aallergic sa seafood?”Sa pagsubok na kontrahin ang assessment ni Alex, si Betty ay bayolenteng tinanggihan na kumain siya ng kahit anong seafood bago pumunta dito.Tinusok ni Alex ang daliri niya sa kanyang tiyan.Likas lang, binuksan ni Betty ang kanyang b

”Kinukunsidera ko ang sarili ko bilang magaling na maasahista, Mr. Rockefeller. Bakit hindi mo ako pagbigyan ng pagkakataon na ipakita ang aking kakayahan?”“Gusto ko siyang linisin sa banyo...”Kaagad ang mga babae ay pumalibot kay Alex Rockefeller.Ang ilan ay nagsimula pa siyang hawakan.Si Alex ay nagulat. Gaano man siya kalakas, imposible na magawa niyang kayanin ang walang tigil na pangaakit mula sa mga babaeng ito.Sa kabutihang palaad, si Hailey Lawson ay kaagad siyang niligtas.“Okay, okay, pigilan niyo ang sarili niyo, my girls. Meron na siyang asawa, pasensya na!”Dinala ni Hailey si Alex sa kanyang opisina at huminga ng maluwag matapos isara ang pintuan. “Ang laki ng utang ko sayo, Alex. Maraming salamat para sa ngayon! Heto, itong check na ito ay para sayo.”Tinignan ni Alex ang kanyang opisina bago tumugon. “Hindi pwede. Ito ay ang kabayaran ng pamilya Summers para sa pinsalang nagawa sa iyong beauty salon. Bakit ko ito kukunin? Atsaka, hindi ko kailangan ng pera.

Narinig ang usapan sa phone, ang ekspresyon ni Alex Rockefeller ay nandilim.Matapos ang nakaraang pagkikita, ang pamilya Assex ay tumigil ng sandali ngunit bumalik para gumawa ng gulo, tulad ng mga ipis na hindi tumitigil lumitaw kahit na matapos silang ubusin.Parehong magasawa ay sumugod pauwi ng mabilis sa kanilang makakaya.Pagdating sa pintuan, narinig nila ang pagmamakaawa ni Claire Assex.Nakaupo sa sahig na may namamagang kaliwang mukha, magulong buhok at nawawalang tsinelas.Si Beatrice Assex ay mayabang na nakatayo sa gilid, may hawak na cleaver sa kanyang kamay.Halata, siya ay nagulpi din, na may dugo na tumutulo sa kanyang ilong.“Kung lalapit pa kayo, kayong lahat ay isasama ko sa impyerno!” Sigaw niya.Si Dorothy at Alex ay pumasok sa bahay sa sandaling iyon.“Ayos ka lang mom?”“Paano mo nagawa ito, Tito!”Naiyak si Dorothy pagkita sa namamagang mukha ni Claire, habang si Alex ay pumunta kay Beatrice at inalis ang cleaver mula sa kanyang kapit.Dahan dahan

Nilapitan sila ni Alex Rockefeller ng mabagal, isa isang hakbang.Nakita ang bodyguard na may baling binti sa sahig, si Anderson Assex ay natakot ng sobra. ‘Baliw! Siya’y baliw! Hindi, ayokong mabuhay ng nasa wheelchair sa buong buhay ko!’Kaagad, pinili niya ang unang pagpipilian at lumuhod sa harap ni Claire Assex.Nanlaki ang mata ni Claire sa gulat.Samantala, si Beatrice, may hawak pa din kay Claire, ay lumignon kay Alex. Siya ay mukhang kakaiba ng kaunti ngayon, medyo parang lalaki kaysa sa karaniwan. Tulad ni Mask… hindi, hindi, ito ay isang ilusyon lamang.“Gawin mo ito, mom!” Sabi niya kay Claire.Smack!Na may luha na tumutulo pababa sa kanyang mukha, si Claire ay sinampal si Anderson. “Aalis kami sa bahay na ito sa loob ng tatlong araw,” Umiyak siya. “Pagkatapos nito, puputulin namin ang ugnayan namin sa inyo!”“Mabuti! Aasahan ko iyan!” Napatalon sa tuwa si Madame Joanne.“Mabuhay kayo sa ilalim ng tulay, kayong mga palaboy!” Sigaw ni Anderson.Matapos nilang umal

”Sige, sige, dapat kang umalis at maghanda para bukas. Kung sabagay, pipirma tayo ng kontrata sa Roadways and Bridges Inc.,” Sabi ni Alex. Ang kanyang mata ay walang awang kuminang.‘Magdusa kayo sa pangiinis niyo sa akin, Madame Joanne.’Ang hapunan ng gabing iyon ay nagpaiyak sa magkapatid na Assex.Sabi ni Dorothy Assex sa kanyang ina, si Claire, “Mom, ito ang tinatawag naming tunay na pagkain! Ang iyong mga niluluto ay hindi makain.”Ang tiyan ni Beatrice ay puno ng pagkain habang tahimik siyang tumingin kay Alex.Matapos lunukin ang huling piraso ng roasted pork in gravy, dinilaan ni Claire ang kanyang labi at sinabi, “Nagmula ako sa mayamang pamilya at hindi kailanman gumawa ng gawaing bahay. Sinasabi ng ama mo dati na ako ay dapat naging hand model. Ikunsidera niya ang mga sarili niyo na maswerte na pinaglutuan ko kayo!”Tapos humarap siya kay Alex. “Jer… Alex, bakit hindi ka maghugas ng plato? Atsaka, ikaw ay wala pang trabaho hindi ba? Kung gayon ayos na ito. Ikaw na ang