บททั้งหมดของ Virginian High School: บทที่ 121 - บทที่ 130

Krizelle EncarlightI never thought that Mom already planned for my life. A week had passed and here I am, was about to go to Arevello to talked to Principal Greg about working for Arevello University as a teacher.To be clearly honest, I don't want to go back in Arevello again. And if ever I can just back out from this, I will. Yet my Mom already set her plans for me.Gusto ko nang bumalik sa Virginian High ngayon at gusto kong malaman kung ano na ba ang sitwasyon ni Zenre doon. Napakahirap ba naman ng connection doon. Naging guro ako doon sa mabilis na panahon, at kahit kasali ka sa school faculty ay hindi ka talaga pwedeng gumamit ng cellphone. At kahit naman may cellphone doon ay wala rin namang silbi dahil wala rin namang signal."I'm coming with you." Hindi na ako nagulat na sumama sa'kin si Mama ngayon papunta sa Arevello. "Hindi sinasagot ni Kirsten ang mga tawag ko simu

Kirsten Encarlight's P.o.V."Bakit parang biglaan naman po ata yung party na 'to." I heard Krizelle said.We're here in the living room, sitting on the sofa while waiting for our Mom who's now walking down the stairs. I am not in party like this. Lalo pa't masquerade party pa ang pupuntahan namin.Naiirita pa ako sa suot kong damit na in-order pa ni Mama at nadatnan ko lang sa kwarto ko kanina. Isa iyong itim na dress na hanggang itaas ng tuhod ang haba. May kasama pa iyong gold na infinity belt. Kalakip nang dress na nakita ko kanina ay isang maskara na kulay itim. May mga feathers iyon sa gilid na kulay itim din.Nadapo ang tingin ko kay Krizelle na nakasuot ng kulay puting dress din. Ngunit mahaba ang suot nito. May mga abubot pang maliliit na perlas at may slit iyon na umaabot hanggang sa itaas ng hita niya. Litaw na litaw din ang hinaharap nito. Hubog na hubog sa sexy niton

Kirsten Encarlight's P.o.V.Magkatabi lang ang kwarto namin ni Krizelle. At hindi soundproof ang kwarto ng bawat isa sa'min. Kaya dinig na dinig ko mula sa pagitan naming dingding na tila ba may ginagaaa ito at nagmamadali siya.Ala una na ng madaling araw at gising pa siya. Samantalang ako ay nagising lang sa ingay na naririnig ko mula sa kwarto niya.Nang marinig kong bumukas ang pinto ng kwarto nito ay pasimple akong sumilip mula sa pinto ng kwarto ko.Marahan itong naglalakad at mayroon itong bitbit na isang bagpack at maleta. Binuksan ko ng tuluyan 'yung pinto rito sa kwarto ko at saka siya palihim na sinundan.Nakalabas na kami ng bahay at nagtungo ito sa garage. Bitbit nito yung susi ng kotse niya. 'Lalayas ba s'ya?'Parang sinuntok ako ng mga sinabi ni Mama kanina bago ako unakyat sa kwarto ko. 'Look after your siste

Kirsten Encarlight's P.o.V.Iminulat ko ang mga mata ko at natagpuan ko ang sarili kong nakahiga sa kalsada. Agad akong tumindig at saka ipinagpag ang suot kong uniporme.Iginala ko ang paningin ko at tumambad sa harapan ko ang napakalaking gate. Sa taas no'n ay may arko kung saan nakasulat ngunit hindi ko mawari kung ano ang nakalagay doon. Kinusot-kusot ko ang mga mata ko dahil tila nanlabo iyon. Hindi ko na pinilit pang basahin yung nasa arko dahil masyado itong malayo sa paningin ko.Natagpuan ko na lang ang sarili na nasa loob na ako agad ng eskwelahan. Hindi ko maunawaan kung paanong nangyare iyon ngunit nagpatuloy ako sa paglalakad.May mga natanaw akong grupo ng kalalakihan mula sa di-kalayuan at naglalakad papunta sa pwesto ko."Hi, Miss," tawag nila sa'kin nang makalapit.Hindi ko nagawan

Kirsten Encarlight's P.o.V.Tanghali na akong nagising nang marinig ko ang cellphone kong tumutunog. Nang i-check ko 'yung tumatawag ay unregistered number ang nakita ko.Bago lang ang cellphone ko. Si Mama at si Mang Buboy lang ang nakakaalam ng cellphone number ko. Kaya wala akong clue kung sino ang nasa kabilang linya.Sinagot ko na lang iyon kahit na inaantok pa."Hello, Kirsten?" Pamilyar ang boses na narinig ko mula sa kabilang linya."Sino 'to?" Hindi ako sigurado kung s'ya nga ba ang kausap ko."Si Zander 'to."See? Tama ang hinuha ko. "Sa'n mo nakuha 'yung—" pinutol ko kaagad ang sasabihin. "Bakit ka napatawag?"Marahil ay kay Mama nito nakuha ang numero ko. Pero hindi ko inasahan na ibibigay iyon ni Mama sa kan'ya kung sakali."Gusto ka naming ayain ni Zandro.