Lahat ng Kabanata ng Pighati Dulot ng Kanyang Pagibig: Kabanata 1461 - Kabanata 1470

Agad na kinaladkad ni Cindy ang kanyang damit sa sahig sa isang pagtatangka na tumakbo."Bumalik ka dito!" Malamig ma tahol ni Alex.Gulat na gulat, nagsimulang manginig si Cindy habang lumingon siya upang tumingin sa kanya ng may luha, "G. Poole, hindi ko na ito gagawin ulit ...""Nakalimutan mong humingi ng tawad sa aking ka -date!""...""Ayos lang ..." sabi ni Jane.Si Alex ay hindi nagsabi ng isa pang salita, at simpleng tinitigan si Cindy sa kanyang chilling glare.Sa sandaling iyon, naramdaman ni Cindy na gusto niyang magtago sa isang butas. Maraming taon na siyang gumugol at masipag sa pagbuo ng kanyang sarili sa isang cool at mailap na karakter, dahil lamang sa nais niyang mapili na pinakamalakas na tao ng Kidon City isang araw nang marinig niya na si Alex ay single pa rin. Hindi pa niya naisip na, sa kabila ng kung gaano kahirap para sa kanya na makapasok sa event hall, hindi rin siya tinitingnan ni Alex sa loob ng dalawang oras na naroroon siya. Siya ay wala sa mga id

Ang babae ay halos apat hanggang limang buwan sa kanyang pagbubuntis, at nagmamadali sa pagkabigo. Ang isang magaspang na lalaki ay lumabas sa sasakyan makalipas ang ilang sandali at tumakbo hanggang sa babae na naka rosas na windcoat bago siya hinawakan sa braso. Nang hindi nagsasabi ng isang salita, sinampal ng lalaki ang babae sa buong mukha at sumigaw, "Dapat itong turuan ka. Bumalik ka sa akin!"Ang babae ay natitisod mula sa sampal at malapit nang mahulog sa lupa ngunit hindi niya ginawa, dahil nahulog siya sa naghihintay na braso ni Alex.Hinawakan niya ang babae sa balikat na excited. "Natagpuan kita sa wakas, Jane. Nagpakahirap akong maghanap, Jane! Ang iyong ... ang iyong tiyan ay lumaki nang malaki, apat na buwan na ba? Ikaw ... nahanap mo ang iyong sarili ng isa pang kasintahan? Bakit palagi kang nakakakilala ng maling tao? Ang lakas ng loob niyang saktan ka."Bago tumugon ang babae, pinakawalan niya ang kanyang mga kamay at nakuha ang kanyang sarili na umupo sa bench sa

Iyon ang dahilan kung bakit hindi niya pwedeng hilahin pababa si noah at ang kanyang ina kasama niya.Sa kanyang sorpresa, sinabi ni noah, "Ito ang aming buhay! Kung ang taong iyon na si Poole ay nangahas na patayin ka, bubugbugin ko siya hanggang sa kamatayan kasama ang aking backhoe. Wala na tayong kahit ano, kaya bakit tayo dapat matakot sa Kanya ??"Umiling si Jane sa kanyang luha. "Hindi mo maintindihan, noah. Ang taong iyon ay walang awa. Kayong dalawa ay hindi na kailangang mamatay para sa akin."Binigyan siya ni noah ng isang mapait na ngiti. "Mali ka, Jane. Ako ... mula pa noong nawala ko ang aking anak, hindi ko nais na mabuhay. Ang tanging dahilan na buhay ako ay dahil mayroon pa rin akong ina, ngunit hanggang kailan na lang ang natitira sa kanya? Dati nung nananatali pa kami sa mga bundok ng South City, pinlano kong magpakamatay sa sandaling namatay ang aking ina sa katandaan dahil hindi ako mabubuhay nang mag-isa. Jane, ikaw at ang iyong hindi pa isinisilang anak ang na

Siya ay mahusay sa pagmamasahe, na may mga kasanayang maihahambing sa isang dalubhasa. Nang minamasahe niya siya, malinaw na naramdaman ni Alex na hindi pinalaki ni Jane ang kanyang mga kuko; at ngayon, nakikita rin niya na sa kabila ng kanyang kahindik- hindik at hindi napapanahong pananamit, ang ganda ng kanyang mga kamay. Hinayaan niyang tumubo ang kanyang mga kuko at pinutol ang mga ito sa perpektong hugis. Palagi niyang iniisip sa lahat ng mga taon na kasama niya si Jane, lahat ng babaeng inspirado na maging maganda ay mahilig mag- manicure, pero bakit hindi pa nagpa- manicure si Jane noon? Hanggang sa sandaling ito ay sa wakas napagtanto ni Alex na hindi niya gusto ang pagpapaayos ng kanyang mga kuko. Kaya lang kapag kasama niya ito, kailangan niya itong alagaan, ipagluto, at maghiwa ng prutas para sa kanya. Para sa mga prutas na kailangang balatan, palagi niyang ginagawa ito sa kanyang sarili, bago siya pakainin. Kapag nagkaroon siya ng oras, minamasahe niya ang kanyang ulo at a

Hindi binitawan ni Jane ang balde, bagkus ay nakiusap, " Tingnan mo, ma'am, kaya kong pumili. Bigyan mo lang ako ng pagkakataon. Kailangan ko ang pera. Ang walong daan sa isang buwan ay magiging napakahalaga sa akin.""..." Nagmamasid si Alex sa sakit, pakiramdam na parang may nakabara sa kanyang lalamunan at sa kanyang puso."Hayaan mo na, ihahatid na kita. Hayaan mo na lang muna ang balde," sabi ng may- ari.Ibinaba ni Jane ang balde at tuwang tumingin sa may- ari." Masasabi ko na ang buhay ay hindi madali para sa iyo. Ang aming restaurant ay hindi karaniwang tumatanggap ng mga buntis na empleyado. Kung tutuusin, hindi natin kakayanin ang kahihinatnan kung may mabangga ka at masasaktan. Mas gusto namin magkaroon ng isang animnapung taong gulang na babae upang maghugas ng aming mga pinggan na may mas mataas na suweldo sa halip na kumuha sa iyo," patuloy ng may- ari."Kaya kong alagaan ang sarili ko, ma'am. Kahit na... Kahit na may mangyari, ako... hindi ako susunod sa iyo. Pakiu