บททั้งหมดของ He's Still The Man I Love: บทที่ 1 - บทที่ 10

1 year AgoJavi's POVNaglalakad ako pauwi ng bahay galing school. Oo lakad lang dahil hindi na pwedeng pumasok ung taxi dito sa subdivision. Wala naman akong kotse dahil ayaw akong payagan ni Kuya Gelo. Delikado daw.Halos mapatalon ako nang may bumusina sa gilid ko. Sira ulo tong driver na 'to! Sisigawan ko na sana, nang huminto s'ya at ibinaba ung bintana sa side ko."Loe! Sakay na! Papunta ako sa bahay n'yo," sabi ng lalaki du'n kaya tinignan ko kung sino. Si Kuya Louie pala!"Hi Kuya Louie! Pero sana hindi ka naman bumusina nang todo ano po?" saad ko 'ska sumasakay na sa kotse n'ya. "Salamat po,""Sorry, ang cute mo kasing naglalakad. Lakad ka na nga lang ulit. Joke lang!" natatawang biro n'ya tapos tumingin sa'kin na nakangiwi lang. "Sorry na, seatbelt mo," saad nito."Wag na Kuya, malapit na din naman," sambit ko at tumingin na lang sa labas."Tss.." rinig kong usal n'ya at isinandal ako bigla sa upuan ko tapos s'ya na nag ayos ng seatbelt ko. Ramdam ko ung hinga n'ya sa leeg k

Javi's POVAfter kong tumulala dahil sa nangyari sa'min ni Kuya Louie, nagbihis na ko at kinuha ung mga gamit ko tapos bumaba na. Nakita ko si Kuya Louie na nagkakape sa sala, pansin kong wala na si Kuya Kiefer."Asan si Kuya Kiefer, Kuya?" nahihiyang tanong ko, tumingin muna s'ya sa'kin mula ulo hanggang paa."Umalis din kagabi pagkatas namin uminum," saad n'ya. "Gusto mo magkape? Maaga pa naman diba?" tanong n'ya sa'kin sabay taas ng kape n'yaTumingin ako sa wrist watch ko, 6:30am pa lang naman, 8am ang pasok ko."Hindi ako nagkakape. At'ska 8am naman pasok ko kaya sige lang Kuya," saad ko at naupo na sa couch."Bakit hindi ka nagkakape?" tanong n'ya sabay hila palapit sa kan'ya. Tsk! Yayakap na naman 'to."Nagpa palpitate ako sa kape," tugon ko habang inaalis ung kamay n'ya na nakayakap sa'kin. "Kuya Louie! Alisin mo na""Bakit ba pinapaalis mo? Gusto kitang yakapin. Saglit lang 'ska please... Pagtayong dalawa lang, wag mo na kong tawaging Kuya. I love you, totoo yun.. Please man

PresentJavi's POVNandito ako sa bathroom ko sa kwarto. Umiiyak at sinisisi ang sarili kung bakit ko nga ba hinayaan na may mangyari sa'min dalawa!Paano ako ngayon? 'Di naman na n'ya mapapanagutan dahil may asawa na s'ya at much worst, magkakaanak na s'ya! Ang g*go lang! Promise are made to be broken kaya dapat talaga hindi ako naniwala sa pangako na 'yun! Hindi dapat ako nagpadala sa sinabi n'ya! Tignan mo! Hindi lang ako ginalaw ng g*go! Inanakan pa ako. Pero hindi na dapat kasi may asawa na s'ya... Lagot ako kay papa!Paano ako magdodoctor kung gan'to?! Nakapasa na ko ng NMAT tapos biglang may gan'to! Waaaaaah! KUYA ANGELO!!!2 months na kong nandito sa Korea, at 2 months simula nang may mangyari ulit sa'min ni Louie. Simula ng nagumpisa s'yang manlamig at mabalitaan kong ikakasal na s'ya, mas malala dahil nabuntis n'ya ung babae.Pinagsawaan lang ako ng Bagong taon, kung may nagpapaputok ng fireworks nung gabi na 'yun. S'ya din nagpapap*tok sa'kin. Hay! Mabuti na lang I continue

Javi's POVPagkalapag namin, tanghali na dito sa Pilipinas. Hay! Nakakamiss ang amoy pulosyon! Choss lang! Pero namiss ko ang Pilipinas."Mama! It's hot po, can I remove my coat and other clothes?" tanong ni Jash. Natawa lang kami kasi naman talagang malamig sa Korea dahil na din December na kaya ung suot n'ya hoodie na pinatungan ng sweat shirt at coat."Sorry na Jash, nakalimutan kong mainit pala sa Pilipinas. Malamig naman kasi sa Kore," rinig kong tugon ni Leah habang hinuhubad ung coat at sweat shirt ni Jash. Ipinaiwan ko na lang ung hoodie dahil mainit at nakakapaso na ang sinag ng araw."It's okay, Ate Leah. I'm not mad at you," sabi naman ng anak ko at nginitian pa si Leah. Ngumiti lang naman din si Leah bago inayos ang damit ni Jash na hinubad."Let's go na. Gelo is already there," sabi ni Papa kaya naman naglakad na kami habang hila ni Papa ung gamit namin. "Ikaw, Leah? May magsusundo ba sayo?" tanong ni papa kay Leah."Meron po Sir. Nandyan na din po," saad n'ya kaya naman

Gelo's POVIsang linggo na ang nakalipas nung bumalik sila Javi sa Korea, at nandito ngayon sila Leah at Jash sa bahay. Nakakatuwa dahil nagkaroon ulit ng buhay 'tong bahay. Simula kasi nang umalis si Javi dito nawalan na din ng buhay 'to. Wala ng makulit na laging nagpapatugtog ng sobrang lakas. Nakahit kaming magkakaibigan natatawa na lang pag naririnig namin s'yang kumakanta.'Di na rin kasi gaano tumatambay o pumupunta dito 'tong mga kaibigan ko. Dahil nagkaroon na ng trabaho."Nakakatuwa si Jash, matalino at masayahin. Sarap ng may bata sa bahay 'no?" saad ni Liam, tumango tango lang ako sa kan'ya dahil totoo naman 'yun.Paggaling akong trabaho tapos maabutan ko s'yang naglalaro, tapos tatakbo sa'kin. Parang ako ung tatay, nakakaibsan ng pagod. Panigurado namimiss na 'to ni Javi dahil nakwento ni Papa na minsan late na nauwi si Javi at tinatabihan si Jash at pag restday nung isa lagi silang nag bobonding."Totoo 'yan! Buti nga namana ni Jash kay Javi ung pagiging palangiti at bib