《Mr. Playboy Playmate (SPG)》全部章節：第 101 章 - 第 110 章

Pagdating namin sa Mindoro, sa ospital kami dumiretso, wala na siyang inabutan. Isang linggo ng patay ang kanyang anak. Hindi pa lang mailibing ng ilan nilang kamag anak kasi hinihintay daw siya.Matagal siyang nagmukmok. Namayat talaga si Bugoy. Nagkasakit na siya. Ako naman, nagluluto luto sa labas ng kanyang bahay. Nakakaraos ang araw araw namin. Hiniram ko ang oerang hawak niya."Bugoy, pare, kung hindi ka kakain, malulungkot ang anak mo." sabi ko sa kanya."Gusto ko ng mamatay.." sagot niya sa akin."Wag pare" umiyak ako sa sinabi niya. Niyakap ko siya "Ikaw na lang ang kakampi naming mag ama, pababayaan mo ba kami?""Kaya nyo na naman. Kinarma na ako ng Diyos. Kinuha niya ang pinakamamahal kong anak..""Nandito pa kami ni Angeli, i mean ni Dulce, mahalaga ka sa amin. Maawa ka sa amin. Ipinapangako ko sayong mabubuhay tayo ng masagana. Gagawin ko ang lahat para tuparin yun."Napatingin siya sa akin, malungkot siya. "Una, iniwan ako ng asawa ko pagkapanganak sa anak namin. Ngayon

Marie, version 2.0..Yun ang madalas niyang naririnig. Kahit sina Ericka ay nanibago sa kanya. Panahon na para siya naman ang magmahal sa kanyang sarili."Blooming ka ata ngayon?" tanong ni Ericka sa kanya."Hindi po.. Narealize ko lang po nitong nakaraan na napabayaan ko na ang sarili ko. Kailangan po siguro bumangon akong mag isa.." sagot niya."Good.. good!" sagot nito."Aah, mam, pwede ko po bang patuluyin sa bahay si Marlon? yung kapatid ko po? kakapasa niya lang po sa board, mag aapply po siyang trabaho.""Oo naman.. ano bang course ng kapatid mo?""Engineer na po siya, electrical.""Ooooh? tamang tama, hiring tayo, gusto mo ba?""Nakakahiya na po ata sa inyo mam" sagot niya."Basta maayos magtrabaho bakit ka mahihiya? ipaayos mo ang CV para maibigay na sa HR""Thank you po mam" masaya niyang sabi.Mas nagfocus siya sa trabaho. Lagi siyang busy. Kahit trabaho niya para bukas ginagawa na niya. Ayaw niyang pagdating sa bahay ay mulat siya ng matagal. Gusto niya makatulog agad.Pat

Talagang pinanindigan na niya ang pagbabago. Simula hitsura at pananamit. Madami mg katrabaho niya ang nag aaya sa kanya ng date, minsan inililibre pa siya."Hi Jeff.. para sakin ba yan?" tanong ni Monet sa isa nilang katrabaho."Aah.. sorry Monet, para kay Marie kasi to" sagot nito."What? ako ang lagi mong inililibre ah, bakit ngayon, iba na?" nanlalaki ang mata nito."For the change" sagot ni Jeff saka lumapit sa kanya "hi Marie.. for you""Oi salamat.. " kinuha ni Marie ang iniabot na value meal "Nakakahiya naman.""Gusto kitang maging kaibigan Marie" sabi pa nito sa kanya "wala kasi tayong chance before. Nahihiya kasi ako, tahimik ka lang eh.""Naku, akala mo lang yun hahaha salamat dito ha." sabi niya."Anytime Marie. Sige dun muna ako" paalam nito.Kitang kita niya ang panlilisik sa mga mata ni Monet. Kulang na lang kainin siya nito ng buhay.Tiningnan niya lang ito saka nginitian ng nakakauyam. Akala kasi ng babaeng yun ay siya ang pinakamaganda sa office.Nagtatrabaho na siya

POV: BernardMasaya siyang nabuo ang pamilya niya. Hanggang langit ang nararamdaman niyang kaligayahan. Dinala ng mama niya ang kanyang tatay at kapatid sa U.S, sa mga kapatid nito. Subalit durog na durog ang puso niya. Pakiramdam niya, galit sa kanya ang mundo. Bumalik siya sa dating gawi. Inom at babae. Mahirap kalimutan ang gaya ni Marie. Araw araw niya itong naaalala. Tiis na tiis na siya. Nagtatyagang makita ang babae kahit sa malayo at malaman kung may boyfriend na ito.Deserve niyang masaktan, dahil masama siyang klase ng lalaki. Mahina siyang karelasyon. Pinilit niyang magbago, pero siguro, ramdam pa ni Marie ang sakit ng pagkawala ng kanilang anak."Hi, alone?" bati ng isang babae sa kanya."Yeah, game ka ba?" tanong niya dito bago lagukin ang huling patak ng iniinom na brandy."Ang bilis ah..." sagot ng babae."Game or not? ayokong mag aksaya ng oras." sabi niya dito."Ang suplado mo naman.. game!"Hinila niya ang babae saka kinaladkad papunta sa VIP room. Hinalikan niya i

"Oo!""Wala!"Magkasabay sila ng sagot ni Bernard. Na stress siya bigla sa kapatid. Napakataklesa talaga."Kaibigan siya ng boss ko" sabi niya kay Marlon sabay kurot sa tagiliran "wag kang matanong" bulong niya sa kapatid."Aaaaah... aaaahraaay" sigaw ni Marlon na ikinalingon ng mga tao sa kanila. Pinandilatan niya ang kapatid."Bakit?" nag aalalang taning ni Bernard.Inapakan niya ang paa nito na noon ay nakasapatos pero heels niya ang itinusok niya sa hinlalaki nito."Aaaah... aray ku pu" halos maiyak ito sa sakit "nadali ni ate ang ingrown ko.. ang sakit""Gusto mo ipapadoctor kita?" offer ni Bernard."Naku, hindi na.. mamasahihin ko na lang siya sa bahay" sabi niya. "kumain ka na.. ay.. wala pa palang pagkain. Wag mo kaming intindihin."Isa isa ng dumating ang inorder na pagkain ni Bernard. Nilagyan nito ng pagkain ang plato niya, at siya naman ay ipinagbalat ito ng alimango at hipon.Noong magkarelasyon pa sila, ganito sila kumain. Mahirap palang tanggalin yun kapag nakasanayan n