บททั้งหมดของ The Heartless Detective (Series 2): บทที่ 81 - บทที่ 90

Ronamyr point of view "You look like you wanted to murder someone," napatigil siya sa pagsara ng pinto nung marinig niya ang pamilyar na boses ng kapatid niya. Dahan-dahan siyang bumaling sa pinanggalingan ng pamilyar na boses at tama siya, ang kapatid niyang si Nikko ang nagsalita. Muling bumalik ang inis na naramdaman niya para kay Samuel. "What are you doing he- oh let me rephrase that, who sent you here!?" Matalim na tanong niya habang ibinababa ang bag sa paanan niya. Ngumisi si Nikko sa kaniya at excited na nagtatakbo palapit sa kaniya at yumakap. Mabili na itinulak niya ito palayo sa kaniya. "Get your hands off me!" Iritableng aniya. Sumimangot ito na parang bata. "Don't sulk! You look like a chicken butt!" nandidiring puna niya. "Don't get comfortable insulting me young lady or I will make you regret your existence." Pagbabanta nito. Namutla siya pero mabilis din siyang nakabawi at matalim na tinitigan ito. Mas matanda ito sa kaniya at higit na mas malakas kaya nam

Cris point of view "Na-miss ko kayo ah!" Hindi niya maitago ang kasiyahan na nararamdaman niya dahil kaharap niya ngayon ang mga pinsan niya. Ilang araw na rin siyang walang ibang iniisip kung hindi ang paano makikipag-ayos sa mga ito. Galit ang mga ito sa kaaniya at aaminin niya na may sama siya ng loob sa mga ito pero gayunpaman ay hindi niya kayang itanggi sa sarili niya na gusto pa rin niya na magkaayos sila. "You are missing in action kaya talagang mamimiss mo kami," sambit ni Luis. Napatingin siya dito at naalala niya yung mga time na silang dalawa lang ang nagkakaintindihan. "I'm sorry guys," ito lang ang tanging lumabas sa bibig niya. Ngumisi lang ang dalawang pinsan niya at excited ang mga itong lumapit sa kaniya. "Hindi ka namin kayang tiisin kaya tara na ilibre mo na kami!" Bulalas ni Drake at bago pa siya makapagreklamo ay nahila na siya nito papasok ng mall. Mabilis na tinignan niya si Elena at sinenyasan ito na lumapit sa kaniya. Kaagad itong humakbang palapit s

Third person point of view Mabilis na kumilos ang binata para gawin ang ipinag-uutos ng amo niya. Lumabas siya ng silid kung saan siya pinatawag nito at sa paglabas niya ay kaagad siyang sinalubong ng sandamakmak na mga kalalakihan, ang bawat isa sa mga ito ay may kaniya-kaniyaang hawak na patalim mula sa espada hanggang sa mga baril. "Follow us to the training room, madam wanted to train you first before you go to another battle." Said a monotonous voice. Napatingin siya dito at nakita niya ang lalaki na nakatayo sa pinaka-unahan ng pila. Napapalunok siya dahil sa biglaang pagkabog ng dibdib niya sa hindi maipaliwanag na kaba. "T-Training?" Alanganing tanong niya. "Yes, do you have a problem with that!?" May kataliman na tanong ng katabi nung naunang nagsalita. Napalunok siyang muli at magkakasunod na umiling. "I have no problem at all!" Malawak ang ngiting sagot niya. Hindi niya na hinintay pa ang magiging sagot ng mga ito, nagpatiuna na siyang maglakad kahit na wala siy

Cris point of view After ng pag-uusap nila ay umakto sila na parang walang nangyari at nagpatuloy sila sa tahimik na pagku-kwentuhan. At ang naging topic nila ay ang pinsan nilang si Dixson, alam nila na maselan ang usapin lalo na at tungkol ito sa namayapa nilang pinsan pero hindi nila maiwasan na magbigay ng kaniya-kaniyang saloobin. "So, you don't believe na patay na ang pinsan natin?" Pag-uulit nito sa sinabi niya. Nabaanggit niya sa gitna ng usapan nila na hindi niya pinaniniwalaan na patay na ang pinsan niya. Tumango siya. Napakurap-kurap ito at hindi makapaniwalang umiling. "I know that you have issues about death but that is absurd. You need to respect his family and his death, para nalang sa pinagsamahan natin." Matalim na sambit nito. "This is the reason why I don't want to tackle this matter with you." Komento niya. Umiling siya pero hindi pala nagustuhan ng mga ito ang sinabi niya dahil bigla nalang sabay na tumayo ang dalawa niyang pinsan. "You've changed a lot."

Cris point of view Pagkatapos ng pag-uusap nila ni Samuel noong araw na iyon at ang pagsasa-ayos ng schedule ng pagkikita nila ni Ronamyr ay hindi na ito nagpakita sa kaniya. Ilang beses niya itong pinadalhan ng mensahe at imbitasyon na makipagkita sa kaniya but his friend refused any of his invitation tanging petsa lang ang tinugon nito sa mga mensahe niya, hanggang sa nagsawa na siya sa kakatext at tawag dito. At some point may hinala na siya kung bakit ayaw nitong magpakita sa kaniya pero hindi niya maiwasan na magtampo dahil hindi naman siya ganoon kababaw na tao para magalit siya dito dahil sa may gusto ito sa girlfriend niya. Sa halip na pagtuonan ng pansin ang pagiging missing in action ng kaibigan niya ay inabala nalang niya ang sarili sa imbestigasyon sa pagkamatay ng mga magulang niya at hindi niya maiwasan na maging masaya dahil nagkaroon na ito ng progress pero ang progress na iyon ay naghatid din sa kaniya ng mas matinding katanungan. At iyon ay ang pagkakasangkot ng