บททั้งหมดของ Played By Fate: บทที่ 841 - บทที่ 850

"Mula ngayon ay hindi ka na maaring lumapit sa anak ko!" Angil ni John sa dalaga. "Alam ko pong wala akong magawa dahil kaibigan lamang ako ng anak ninyo. Pero ang pinsan ko—" hindi naituloy ni Ashley ang iba pang naisi na sasabihin at pinigilan siya ng kaibigan. "Please, I'm tired. Gusto ko nang

Nangunot ang noo ni John at maaga pa lang ay may bumulabog na sa kanilang bahay. Mataman niyang pinagmasdan ang binatang nakatayo sa harapan niya at mas madilim ang aura ng mukha kaysa kaniya. Mabilis na lumapit si Sheryl sa ama at bumulong. "Dad, siya ang lalaking sinasabi ko sa inyong nag claim n

Napangiti si Ken nang maramdamang gusto ng ng dalaga na manatili siya sa tabi nito. "What's wrong? May masakit ba sa iyo?" Naiiyak na tumango si Freya sa binata. "Alright, don't be scared. Uuwi na tayo, ok?" Kausap niyang muli sa dalaga. Umuling si Freya. Takot siyang manirahan na sa ibang bahay

Mariing naglapat ang mga labi ni Sheryl at naikuyom ang mga kamay. Nainis siya at bakit ang suwerte ng kapatid sa kaibigan at lalaki. Ayaw man niyang aminin ay naguguwapohan siya kay Ken. Naiinggit siya at kaya itong ipagtanggol ng binata sa pamilya. "Puwede bang tama na at natutulog ang asawa ko?

Nanlaki ang mga mata ni Luisa at nataranta. Natakot na marinig ng asawa ang mga pinagsasabi niya kaya kahit hindi pa alam kung totoong mah recors ay nagpaliwanag na siya. "Honey, gusto ko lamang siyang subukan kanina at hindi natin siya kilalang lubusan. Gusto ko lang kung marunong ba talaga siya sa