บททั้งหมดของ Isang gabi sa piling ni Bakla: บทที่ 21 - บทที่ 30

THADDEUS“Itabi mo yan ayokong kainin yan!” Singh4l niya sa akin nang ilapit ko sa kanya ang pagkain na hinanda ni Basha. Tumayo ako at inilapag sa katabing mesa ang tray. “Diego, tinutulungan kita para makabangon ka sa nangyari sa'yo pero dapat tulungan mo din ang sarili mo. Diba nangako ako sa'yo na tutulungan kitang makalakad ulit? Kung kailangan na kumuha ako ng mas magaling na doctor or dalhin ka sa america gagawin ko para tuparin yun–”“Para saan pa? Gusto mo akong makalakad ulit para ma-iwanan mo ako at maging masaya na kayo ng babaeng yun diba? Diba?!” Igt!ng ang pangang sabi niya sa akin kaya hindi ko na rin napigilan ang sarili ko.“Tama na! Sinabi ko na kay Basha na titigilan na naming yung relasyon naming dalawa para sa'yo hindi ba? Bakit parang hindi ka pa rin masaya? Halos araw-araw na akong nandito para lamang alagaan ka. Kahit busy ako sa kompanya sinisigurado ko na hindi kita napapabayaan. Halos palayasin ko na si Basha sa bahay para lamang masunod ang gusto mo kulan

BASHANandito kami ngayon sa Winford Resort and Casino. Kumuha kami ng isang room para makapagpalit ako dito ng uniporme. Bukod sa suot kong red uniform ay nagsuot din ako ng maiksing black na wig na abot lang sa ibaba ng aking tenga. At pinagamit din sa akin ni Myla ang old I'D niya noong hindi pa siya regular dito. Para makalusot ako sa mga scanner door.“Bash, sobrang iksi sayo ng uniporme mo. Ibang tao na lang kaya ang pakuhanin natin ng camcorder?” Nag-aalala na wika ni Thadd. Naka-upo lang siya sa gilid ng kama at panay ang sulyap sa akin habang ina-ayos ko ang make-up ko. Retouch na lang naman dahil ginawa na ito kanina ni Myla sa bahay. Habang si Dave naman ay nandoon na sa C4sino at naglalaro na. Mabuti na lamang at may alam din siya sa ganun kaya kahit paano mababantayan namin si Monica. “Thadd, andito na tayo. Wala naman mawawala kung susubok tayo eh. Saka kapag may nakahuli sa akin ikaw na ang bahala. Kaya mo na yan okay?” Narinig ko siyang bumuntong hininga. Pagkatapos

BASHA"Sana hindi ka na lamang sumama sa akin, sana nagpaiwan ka na lamang sa mansyon kasama si Grandpa. Mas mapapaganda pa ang buhay mo at ng magiging anak natin..." sambit niya na ikinatingin ko sa kanya. Dalawang araw pa lamang ang nakakalipas mula nang umalis kami sa mansyon. Nanatili kami sa hotel habang tinatawagan ni Thadd ang mga kilala niya at connection para lamang bigyan siya ng trabaho ngunit kahit isa ay walang nagreplay sa kanya. Lahat ng card niya at bank account ay naka freeze kahit pa ang gamit naming kotse ay ipinakuha ni Grandpa. Walang natira sa kanya kundi mga damit lamang. Pati si Pingky at si Badeus ay iniwanan namin kay Aling Meding dahil ipinaiwan ni Lolo. Ang tanging natira na lamang sa amin ay damit at ang tirang pera ko sa bangko na isang milyon. "Thadd, mas gugustuhin mo pa bang hindi ako sumama sayo? Hindi naman mahalaga sa akin ang ari-arian ng lolo mo. Paano ka? Ako mas sanay ako sa hirap pero ikaw?" nag-aalalang sagot ko sa kanya. Alam ko naman na ina

BASHATilaok ng manok ang gumising sa akin. Ngunit napabangon ako nang wala na si Thadd sa tabi ko. Inayos ko ang higaan at lumabas na ako. "Ma? Si Thadd po?" usisa ko nang maabutan ko siyang nagluluto sa kusina. "Nasa poso nag-iigib ng tubig. Nakita niya kasi akong may bitbit na timba para sa banyo. Ayon siya na lang daw--""Po?" hindi makapaniwalang tanong ko. Kaagad akong lumabas ng bahay upang magtungo sa poso na may kalayuan dito. Wala kasi kaming sariling linya ng tubig kaya sa poso talaga ang igiban namin. Napatigil ako sa paghakbang nang makita ko siya sa poso. Nilalagyan niya ng laman ang mga balde. Mga balde ng kapitbahay? "Pogi, kami din!" bulalas ng isang babae na parang sinubsub sa kamatis ang pisngi. "Sige isunod mo na lang sa dulo." magiliw na sabi ni Thadd sa kanila at nagsipila nga naman sila. Napahawak ako sa beywang ko at nanghahaba ang nguso na lumapit. "Anong ginagawa mo?" kunot noo na tanong ko sa kanya. Bumaling siya sa akin at ngumiti. "Basha, look diba

BASHA"Paano na yan? Nasira na nang tuluyan, anong sasabihin natin kay mama? Ikaw kasi eh! Sabi ko dahan-dahan lang ayaw mong magpapigil." paninisi ko sa kanya. Sigurado akong kapag nakita to ni mama magtataka din yun. "Dahan-dahan na nga yun eh, sa tingin ko sadyang marupok itong papag mo kaya bumagsak kaagad."Yumuko siya at kinuha ang dalawang paa. "See? I told you." Pinakita niya sa akin yung dugtungan at binukbok na nga ito at maraming butas. "Mabuti pa, magpalit na tayo. Bukas na lamang natin gagawan ng paraan ang higaan natin." Wala kaming nagawa kundi ang tumuloy na sa bahay ni ninang. Pagkarating ko doon ay kaagad akong nagtungo sa kusina upang tumulong sa kanilang magluto. Habang si Thadd naman ay hinarang ng kapatid ni ninang sa harapan para sumali sa kanilang mag-inuman. Hindi sana papayag kaya lang nakumbinsi naman nila akong payagan si Thadd para na rin sa pakikisama. "Naku mamaya, tawagin mo na yun si Thadd. Alam mo naman kung gaano ka-l4singero si Lolong." paalal