บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S PLAYGIRL SISTER: บทที่ 161 - บทที่ 170

I couldn’t help but let out a sly smirk when I heard him call me by my first name. “Go ahead, kakatok na lang ako mamaya.” Minasdan ko si Seiji habang naglalakad sya patungo sa kwartong iyon. I want to follow him to her room so I can check on her and see for myself that she’s alright. But my mind keeps telling me otherwise. Baka hindi lang sya makapagpahinga nang maayos kapag nakita nya ako dahil sigurado akong upset na upset sya sa ginawa sa kanya ng aking baliw na asawa. “Uy, Knives, nakaupo ka lang d’yan. Bakit hindi ka pumasok du’n sa loob?” puna sa akin ni Orlie ng maiwan kami sa lobby, naupo sya sa tabi ko. “Anong ginagawa nya ngayon, Orlie?” mahinang tanong ko sa kanya. “Ayun, nakaupo. May shoulder sling at namamaga ang nguso. Tumubo na rin ang sungay nya sa ulo, at take note, hindi lang iisa, ha," he paused for a second and his gaze glued to my face. "Alam mo parang ang haggard mo today. Ang nega ng awra mo. Nabundol ka rin ng motor? Hahaha!” puna nya sa pananamlay ko, pab

“Akala ko umuwi ka na?!” gitlang-gitlang dinampot ko agad ang unan sa likuran ko para sa ipantabon sa harap ko. “Akala mo umuwi na ako sa Manhattan? Of course not! It cost me almost four thousand dollars on a one-way ticket just to get here. Matagal ko nang pinagplanuhan ‘tong trip na ‘to kaya hindi ako uuwi nang gano’n na lang dahil sa inaaway mo ‘ko,” She pulls on that irritating laugh as she flips her hair she always does when she’s taunting me. “Kapag nalaman ni Atsi na nandito ka, she’ll kick you out. Baka ipadampot ka pa nya sa pulis!” “Nakausap ko na sya kanina, hindi naman sya galit or whatsoever; I don’t think she knows anything. Sabay pa nga kaming nag-almusal. She kept on talking about your stepsister's’ unfortunate accident. And I thought, you must’ve covered for me. Alam ko namang hindi mo pa rin matitiis ang asawa mo, ‘di ba? I just knew it,” ngiti pa nya habang pinupunas-punasan ang basa nyang buhok. “Wow, you really are insolent. Shrugging your shoulders as if na

“Ang weird no’n, Ahya, huh?” natatawang tinaasan ako ng kilay ni Orlie. “Ang alam ko d’yan kapag sobrang tagal na hindi nagkita ang mag-asawa parang mga manok na panabong ‘yan—talpakan to the max! Hahaha!”Lalong tumaginting ang tawanan sa loob ng kwarto ni Kataleia—except again for her. Although nakangiti sya ay sa cellphone pa rin nakatingin. I’m highly guessing hindi ang joke na iyon ang tinatawanan nya, kundi ang kung anong nakikita nya sa kanyang cellphone.“I was tired, Orlie,” I respond softly. “Magbibihis na nga ako, pinagtitripan mo na ‘ko eh.” Humakbang na ako palabas at pabalik sa kwarto ko. Hindi ko maiwasanag hindi mapikon sa biro ni Orlie na iyon, hindi lang ako nagpahalata. Naririnig sya ni Kataleia, pero hindi sya nangiming i-open ang aspirations nya sa sex life naming mag-asawa. Kahit gaano kami katagal na hindi nagkita, I still have no intention of having sex with her now or any time soon. Being passionately intimate with each other is not that mandatory in our marr

Hindi ko pinatagal ang pag-e-emote ko sa terazza, pagkatapos ng ilang malalalim na inhale-exhale at pagsinga para matanggal ang sipong namuo sa pag-iyak ko ay tumayo na ako at pumunta sa kusina. Kumuha ako ng Coke in can sa ref at pitsel ng tubig para kunwari ay ang mga ito ang ipinunta ko sa baba. Bahagyang nangingirot ang balikat ko sa pagkakayakap ko sa pitsel pero hindi ko iyon ininda dahil sa lalim ng iniisip ko. Paakyat na ako ng hagdan nang masalubong ko si Seiji. “Love, dapat inutusan mo na lang ako. Baka mamaga na naman ang balikat mo,” alalang anas nya pagkasalo nya ng mga dala-dala ko. Sabay na kaming naglakad pabalik ng kwarto habang nakakapit sya sa kanang bewang ko. “Ang kamay mo naman, Seiji. Lasing ka ba? Nangingiliti ka lang eh,” pabirong reklamo ko sa kanya kahit ang totoo ay medyo naiinis ako. May pagka-feelingero na rin kasi ‘tong ugok na ‘to porke botong-boto at kinikilig sila Atsi sa pag-aalala at sa mga simpleng ‘da moves’ nya sa akin. “Sorry naman, inaal

Sinusuklay-suklay ko ang aking buhok na ginupitan ko ang dulo ng may kalahating dangkal din; paano’y nang masabunutan ako ay nagkaputul-putol at lalong nag-tangles ito. At para medyo trendy ang itsura ng dating blunt na straight na buhok ko ay naglagay din ako ng konting bangs—curtain bangs daw ang tawag dito na pwedeng suklayin nang pa-side. Natuwa nga ako sa kinalabasan habang tinitingnan ko ang sarili ko sa salamin ng banyo, parang lalo akong bumata. Paglabas ko ng banyo ay sakto namang may kumatok sa pintuan ko. Tiningnan ko ang orasang nakapakat sa dingding sa taas ng TV. Naisip ko agad na si Seiji iyon. Sya lang naman ang kumakatok ng ganito kaaga. Mas nauuna pa nga syang dumating kesa sa almusal ko. “Ang bilis mo naman yata, parang kaka-text mo lang na papunta ka palang ng Taft,” wika ko pagbukas ko ng pinto ko na hindi tumitingin sa kumatok, lumakad ako agad papasok sa walk-in closet dahil nakatalukbong lang ako ng tuwalya. Narinig kong tumunog ang lock ng doorknob pati na