บททั้งหมดของ Winning His Ex-Wife's Heart Back After Divorce: บทที่ 31 - บทที่ 40

"Alam ko naman na abala kayo sa mga trabaho ninyo, kaya't ayoko na rin istorbohin pa kayo. At saka isa pa, alam ko naman ang pumunta rito kahit na mag-isa lang," sambit ng matandang Villarazon, habang marahang tinatapik tapik ang kamay ni Juancho. Isang masayang ngiti ang nakaukit sa kaniyang mukha."Hindi 'yon istorbo, lola. Sa sinasabi niyong 'yan, ano po ba ang tingin niyo sa akin? Manugang niyo sa apo o ibang tao na labas sa pamilya?" Bahagyang bumigat ang tono ng pananalita ni Juancho, halata ang pagiging seryoso.Mabilis na iwinagayway ni Mrs. Villarazon ang kaniyang mga kamay, senyales sa hindi pagsang-ayon. "Hindi, hindi, hindi! Paano magiging ganoon? Syempre apo rin kita, nag-aalala lang ako na busy ka at ako—"Pinutol ni Juancho sa sinasabi ang matanda. "Kahit na gaano pa po ako ka-busy, kahit kailanman hindi iyon magiging importante kaysa sa inyo. Ni minsan hindi po kayo naging abala, lola," aniya sa matatag na boses.Tumango ang matandang Villarazon at ngumiti ng malawak, a

Nang makauwi na sa apartment, nadatnan nilang abala si lola Celestina sa kusina.Naghugas ng mga kamay si Camila bago naglakad patungo sa matanda."Lola, ako na po r'yan," alok niya.Sinubukang magprotesta ng matanda, ngunit nang makita niya si Juancho na hinuhubad ang kaniyang coat at naglalakad papit, ngumiti siya agad."Okay, okay! Kayong mga bata pa ay mayroong mas malakas na panlasa, kaya't kayo na ang gumawa."Nang umupo si Camila sa tabi ng kaniyang lola, isang piraso ng isda ang biglang dumagdag sa kaniyang pinggan. Nag-angat siya ng tingin para tingnan kung sino ang naglagay at nakita niyang mula ito kay Juancho.Mabilis siyang matamis na ngumiti pabalik, ngunit sa kaloob looban niya, nagmamaktol na siya.Hmm, hindi naman ako kumakain ng isda, e!Ito na ba ang paraan ng lalaki para makaganti sa kanya dahil sa pagsira niya nang sana'y dinner date nila ni Dominique?Sa inis, sumandok si Camila ng maraming karne-at pa-inosenteng inilagay sa pinggan ni Juancho, na may kasama pang

"Ano pa ba dapat ang hingiin ko?"Biglang nagising si Camila, nakaramdam siya ng pinaghalong kahihiyan at alibadbad. Sinubukan niyang kumawala mula sa pagkakahawak ng lalaki."Bakit mo ako hinahawakan habang natutulog ka, huh?"Ang mas lalong nagpabahala sa kanya ay ang hindi mapakaling isipan—nakasanayan na ba talaga niyang manghawak ng ibang tao sa kaniyang pagtulog? At ang ibang taong 'yon ay malamang hindi siya.Napahinto si Juancho, ang titig niya ay nakapirmi lamang habang tinitingnan ang babaeng nasa ilalim niya."Hindi ba't ito ang gusto mo?"Napakurap-kurap si Camila sa kalituhan, nananatiling hilo mula sa pagkatulog."Ano ang gusto ko?""Napakaraming pambatang bagay na narito sa bahay, at mga paintings na nakalagay sa pader nitong kuwarto, pati iyang picture frame sa mesa. May mga damit panlalaki sa kabinet at mayroon ding panlalaking tsinelas sa may pintuan. Huwag mong sabihin sa akin na para kay Kenneth ang lahat ng 'yon?"Ang boses ni Juancho ay mabagal at banayad habang

"You can handle this kind of things as you see fit. Hindi mo na kailangan pang mag-report sa akin mamaya. Kung kailangan mo ng pera, si Alvin na lang ang diretso mong i-contact." Ang tono ni Juancho ay maigsi. "Basta't siguraduhin mo lang na ligtas si Dominique.""Opo, Sir," mabilis na tugon ni Malaya, bago ibinaba ang tawag. Ang ekspresyon niya ay komplikado pagkatingin kay Dominique, na kalahating nakasandal sa kaniyang kinauupuan, nilalaro ang suot na bracelet."Ano ang sinabi niya?" Itinikom ni Dominique ang kaniyang labi bago ngumiti, ang mga mata nito ay punong puno ng mga inaasahan."Pumayag siya. Maaaring pumunta na lang ako sa Tala para direktang gumawa ng koneksyon."Si Juancho at si Kenneth ay matalik na magkaibigan, kaya syempre, ibibigay ni Juancho ang pabor na ito.Gano'n pa man, hindi maalis sa pakiramdam ni Malaya na ang naging tono ng pananalita ni Juancho sa cellphone ay medyo walang interes, bagaman hindi niya masabi kung ito lamang ba ay kaniyang sariling impresyon

Sa sumunod na araw, nang magising si Camila, natagpuan niya na ang taong nasa tabi niya ay nakaalis na nang hindi man lang niya namamalayan."Lala apo, gising ka na pala."Pagkarinig sa tunog ng pagbubukas ng pinto mula sa kuwarto, tumayo si Lola Celestina mula sa sofa at nagsimulang maglakad patungo sa kusina upang magpainit ng almusal para sa kaniyang apo."Nasaan po si Juancho, Lola?" Kinamot ni Camila ang magulo niyang buhok. Napansin niya na ang leather na sapatos sa may bukana ng pintuan ay wala na."Maagang bumangon si Juancho upang bumili ng almusal at pagkatapos ay umalis na. Bago siya umalis, sinabi niya sa akin na paalalahanan kita na 'wag mong kalimutang kumain pagkagising mo."Dinalhan ni Lola Celestina si Camila ng masarap na masarap na sandwich mula sa kusina na may kasama pang tasa ng mainit na gatas, pagkatapos ay tiningnan niya ang apo na parang may inaasahan."Hmm... Kumusta naman kayong dalawa ni Juancho?"Hindi alam ni Camila kung ano ang isasagot niya.The sun ri