UNCHAINED MY HEART のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

Nag-isip saglit si Jasmine. "Hukom, sa kasalukuyan, hindi kami makakapagbigay ng konkretong ebidensya ng droga, ngunit may mga medical records si Ms. Pontia na nagpapakita ng mga sintomas ng pagpapakalat ng droga sa kanyang katawan. Hinihiling po namin na sana ay maipagpatuloy ang pagsusuri upang mas mapalakas pa ang kaso laban sa mga akusado."Tumingin si Michael kay Jasmine, ngunit hindi siya nagkomento. Ang mukha ni Bryan ay puno ng kaba, ngunit pilit niyang iniwasan ang mga mata ng lahat.“Sigurado ka ba sa mga sinabi mo, Shiela?” tanong ng hukom, ang kanyang tinig ay malumanay ngunit puno ng pag-iingat."Oo, hukom," sagot ni Shiela, "wala akong ibang hangarin kundi ang makuha ang hustisya, at ang totoo. Saan man ako dalhin ng kaso na ito, magpapatuloy ako. Hindi ko siya tatantanan."Si Jasmine ay lumingon kay Shiela, isang matamis na ngiti ang gumugol sa kanyang labi bilang tugon sa tapang ng kanyang kliyente. Hindi na nila alintana ang mga sagabal na maaaring dumating, dahil alam

Sa harap ng malaking gusali ng korte, nagtipon ang mga tao—ang galit at sigaw nila ay tumatagos sa hangin. Ang mga mata nila ay puno ng hinagpis at ang puso ay nag-aalab ng pagnanais ng hustisya. Ang kasong ito, na tila naglalaman ng hindi matitinag na lakas at tapang ng mga kababaihan, ay umabot na sa puntong hindi na maitatago ang galit ng publiko. Ang mga kababaihan ay nagkaisa upang ipaglaban ang kanilang mga karapatan, at ang kanilang boses ay naririnig sa bawat sulok ng bansa.Habang lumalabas mula sa korte ang mga abogado ni Bryan, si Michael at Jasmine, sumalubong ang matinding galit ng mga tao. Ang mga nagprotesta ay nagsimula nang magtapon ng itlog at iba pang bagay patungo kay Bryan, ang anak ng isang kilalang politiko. Hindi nila kayang palampasin ang nakaraang mga pangyayari. Ang bawat galit na sigaw ng tao ay nagpapaalala sa kanila na ang labang ito ay hindi lamang para kay Shiela, kundi para sa lahat ng mga kababaihan na nakaranas ng kaparehong sakit at pang-aabuso.“Wal

Ang huling araw ng pagdinig ay punung-puno ng tensyon sa loob ng silid ng korte. Ang bawat galaw at bawat salita ay may bigat; tila lahat ng tao sa loob ay humihinto sa kanilang paghinga. Sa magkabilang panig ay naroon ang abogadong si Jasmine Estrada, tagapagtanggol ni Shiela Pontia, at si Michael Luna, ang abogado ni Bryan Monteverde. Parehong determinado ang dalawang kampo, ngunit ang katotohanan ay tila mas malapit nang lumitaw."Ang kaso ng biktima ay nakabatay sa malinaw na ebidensya," panimula ni Jasmine sa kanyang closing argument. "Hindi natin maaaring balewalain ang testimonya ni Shiela at ang mga medikal na ebidensyang nagpapakita ng karumal-dumal na krimen. Ang bawat babae ay may karapatang mabuhay nang may dignidad at respeto, at ngayon, nararapat lamang na ibigay natin kay Shiela ang hustisya."Sumagot si Michael sa kanyang pagtatanggol; ang kanyang boses ay kalmado ngunit matatag. "Ang ating sistema ng hustisya ay hindi dapat magdesisyon batay sa emosyon o presyon ng pu

Samantala, si Jasmine ay abala pa rin sa pagtanggap ng mga tawag mula sa iba pang mga biktima na lumapit matapos ang pagkapanalo nila sa kaso ni Shiela. Sa bawat kwento ng hirap at sakit, lalong tumitibay ang kanyang paninindigan na ipagpatuloy ang laban para sa hustisya. Habang naglalagay ng mga bagong file sa kanyang mesa, napansin niya ang isang simpleng sulat. Binuksan niya ito at natagpuan ang isang maikling mensahe mula kay Shiela: "Atty. Jasmine, maraming salamat sa lahat. Dahil sa'yo, nagkaroon ako ng tapang na harapin ang mundo. Ikaw ang tunay na bayani. – Shiela." Napangiti si Jasmine, hindi para sa papuri kundi dahil alam niyang nagawa niya ang tama.Napangiti si Jasmine nang makita si Michael na nakasandal sa kanyang kotse. Halata sa mukha nito ang pagod, ngunit nandoon din ang ngiti na parang sinasabing hindi ito papayag na magtapos ang araw nang hindi siya makita.“Milk tea and flowers for you, my love,” sabi ni Michael, sabay abot ng bouquet ng mga pulang rosas at ng ma

Isang kaisipan ang pumasok sa kanyang isipan--kung gaano kaakit-akit ang halik na ito.Ipinapasok niya ang kanyang ari sa kanya para sa isang ulos, tapos dalawa, bago huminto at pinigil siya."Humiga ka," sabi niya, utos."Sa likod mo."Isang mapanlikhang ngiti ang sumunod.Sumunod siya, at siya'y umangkop sa kanya, pinanatili siyang malalim ngunit hindi pinapayagang gumalaw. Lalong lumapad ang kanyang ngiti."Go big or go home."Inilabas niya ito, dinilaan ang kanyang kamay upang dahan-dahang himasin ito, pinagsasama ang kanyang likido at laway. Pagkatapos, humiga siya at ginagabayan ang kanyang ari pababa patungo sa kanyang puwit."Makukuha mo ang kumpletong karanasan ng masamang babae, Michael," pang-aasar niya, ang ngiti niya'y masama.Ipinapadulas niya ang sarili sa kanya, sinisipsip lamang ang dulo sa simula. Pagkatapos ay gumagalaw siya pataas at pababa, mabagal at maingat, hanggang sa pumasok ang kanyang ari, at napapahingal siya sa kabusugan na nararamdaman niya sa loob. Lagi