《THE BILLIONAIRE'S LUCKIEST WIFE 》全部章節：第 221 章 - 第 230 章

CHAPTER 222"Posible kaya na nagseselos siya tulad ng sinabi ni Michael?Paano naman kaya?Nakaupo sa itim na swivel chair, kinuha ulit ni Sevv ang kanyang mobile phone, nag-isip ng matagal, at nagpasya na sumagot sa mensahe ni Lucky. Nang buksan niya ang WeChat, naalala niyang matagal na niyang tinanggal si Lucky sa kanyang mga kaibigan sa WeChat.Mabuti na lang, naalala pa niya ang numero ng telepono ng kanyang asawa.Pagkatapos ng ilang sandaling pag-aalangan, sa wakas ay naglakas-loob si Sevv na tawagan si Lucky."Hello, ang numero na iyong tinawagan ay naka-off."Magkasalubong ang mga kilay niya. Naka-off ba ang telepono ni Lucky?O, hinarangan ba siya nito?Agad na tinawagan ni Sevv si Lucky sa telepono ng bahay. Nakatawag siya. Hindi na niya hinintay na sumagot si Lucky, at nag-interrupt siya dahil sigurado siya sa isang bagay, talagang hinarangan ng dalaga ang numero ng kanyang mobile phone.Si Deverro, na gustong mapagaan ang relasyon ng mag-asawa, ay bumalik sa simula matap

CHAPTER 224"Tapos maghintay ka hanggang sa gabi na, kapag kakaunti na ang mga kotse at tao sa kalsada, hintayin mong dumaan si Lucky sa kalsada, at pigilan ang kanyang kotse."Wala akong pakialam kung magkano ang ginastos niya. Noong una pa lang, nang ginamit nila ang pera para bilhin ang mga gamot ng lola at apo, sinabi na nila na hindi na namin kailangang alagaan siya habang buhay, at hindi na namin kailangang ilibing siya kapag namatay na siya. Wala ka pang memorya noon, at hindi mo alam ang nangyari noon. Tingnan mo ang aking Weibo, o tanungin mo ang iyong mga magulang."Pero, malamang na hindi aaminin ng iyong mga magulang na ginastos ng iyong mga pamilya ang pera ng kabayaran na ipinagpalit ng aking mga magulang sa kanilang mga buhay, kung hindi, paano ka mabubuhay ng walang pakialam ngayon?"Malamig ang ekspresyon ni Lucky, at malamig niyang sinagot si Daddy."Wala akong pakialam, lumabas ka sa kotse, bibilang ako hanggang tatlo, at kung hindi ka lalabas sa kotse, sisirain ko

CHAPTER 226"Oo, malupit ako, walang puso at walang utang na loob. Mayroon ka bang damdamin at katapatan? Ano ang ginawa ng iyong mga magulang sa akin noon? Hindi mo alam noon, at hindi mo pa rin alam ngayon? Huwag mong isipin na mapapatawad ko na lang ito at hindi na ako mag-aalala. Maaalala ko kung paano nila ako tinrato habang buhay!" galit niyang sabi.Binuksan ni Danny ang kanyang bibig para sumagot, pero wala siyang maitatanggi.Sa wakas, tumayo siya, lumingon at tumakbo.Hinabol siya ni Lucky at sinipa siya sa at pabagsak sa lupa, pagkatapos ay hinablot ang kanyang damit at hinila siya pabalik. Dahil sa pagkaka-friction sa lupa, sumigaw ulit sa sakit si Danny.Inihagis siya sa gitna ng kanyang mga kapatid, binabalaan sila ni Lucky. "Sinasabi ko sa inyo na manatili kayong matapat dito at hintayin na iligtas kayo ng pulis. Kung sino man ang maglakas-loob na tumakbo, huwag ninyong sisihin ako kung magiging bastos ako."Natakot ang ilang tao sa kalupitan ni Lucky, at walang naglak

CHAPTER 228"Ano bang ginawa ni Lucky para hindi ka bumalik sa Seaside Garden?""Wala." aniya sa malamig na boses."Apo, lumaki ka kasama ng lola mo. Sa pamilyang ito, sino ang nakakakilala sa'yo ng lubusan? Ang lola mo. Wala kayong anumang alitan ng asawa mo, kaya hindi ka makatatakbo para bumalik. Ano bang ginawa ni Lucky? Okay lang kung hindi mo sasabihin. Pupunta ang lola mo sa tindahan niya at tatanungin siya mamaya at malalaman ko rinz gusto mo ba iyon?"Tumigil si Sevv at tumingin sa kanyang lola, medyo naiinis. "Lola, sinabi ko na hindi ka makikialam sa kahit ano pagkatapos ng kasal ko kay Lucky.""Hindi nakikialam ang lola mo. Nag-aalala lang ang lola mo sa'yo. Gusto kong malaman kung ano ang nangyari sa inyong dalawa? Ikaw ay isang mapagmataas na tao na may matatag na pagpapahalaga sa sarili. Nagpapanggap kang mahirap at may lihim na kasal. Hindi alam ni Lucky ang tunay mong pagkakakilanlan. Kahit na ikaw ang mali, hindi ka madaling magbaba ng ulo at humingi ng tawad. Sa pan

CHAPTER 230"Nasa labas ako ngayon hija at kakain ng almusal kasama ka sa tindahan mo. By the way, Lucky, hindi mo na kailangang mag-pack ng almusal. Nag-pack na ako ng tatlong almusal para sa atin at dadalhin na lang para kainin ninyo ni Lena girl.""Sige, hihintayin niyo na lang po ako Lola sa tindahan, at malapit na rin ako. Pero Lola, huwag ka nang magising ng sobrang aga sa susunod. Matulog ka nang mas matagal, hindi naman ako magugutom agad." Saad ni Lucky."Matanda na si Lola at magaan ang tulog ko. Kailangan niyang magising pagsikat ng araw. Nasanay na ako. Hindi natatakot si Lola na magugutom ka. Gusto lang ni Lola na kumain kasama ka. Ang sarap ng amoy ng pagkain." Naiinggit nitong wika. Ngumiti si Lucky.Sa nakalipas na ilang buwan, madalas siyang kumain kasama ang matanda.Alam din ng matanda na ang mga meryenda sa maraming lumang tindahan ay masarap. Dinala niya si Lucky at si Lena para kumain ng lahat ng sikat na meryenda sa Deverro restaurant, at ang lasa ay tunay