บททั้งหมดของ The Billionaire's Forsaken Wife: บทที่ 121 - บทที่ 130

Si Alejandro na nakaupo sa loob ng kotse, malamig ang kanyang mukha at walang anumang reaksyon.Alam niyang ginawa ni Clarrise ang lahat ng iyon para ipagtanggol si Liam, ngunit hindi nito kayang kontrolin ang agos ng opinyon ng publiko.“Boss Alejandro!”Nerbiyos na kumatok si Sekretarya Marco sa pinto ng kotse. Bumaba ang bintana, at iniabot niya ang selpon kay Alejandro.“May kumakalat ngayong negatibong video tungkol kay Madam Clarrise sa Internet!” bulalas ng sekretarya.Kinuha agad ni Alejandro ang selpon, at sa screen ay tumutugtog ang isang lihim na kinuhang video.Nakaupo si Clarrise sa kandungan ng isang lalaki, suot ang manipis na kamiseta at maikling itim na shorts na lantad ang mapuputi niyang mga binti.Hawak ni Clarrise ang baso ng alak sa pagitan ng kanyang mga labi, saka dahan-dahang ibinuhos ang alak sa bibig ng lalaki.Sumabit ang labi ng lalaki sa gilid ng baso, nahulog ito, at sa sandaling iyon tila nagtagpo ang kanilang mga labi, isang saglit na parang aksidente,

Ang tunog nang kanyang selpon ay para bang babala ng kapahamakan, at ginulo nito si Clarrise.Agad niyang sinagot, “Hello?”Pagbukas niya ng bibig, agad nagreklamo si Reporter Enopeña, “Clarrise Samonte, sinaktan mo ako, at kinansela ang lisensya ko!” singhal nito.Agad namang itinanggi ni Clarrise, “Ano ang kinalaman nito sa akin kung nakansela ang lisensya mo?! Anong ilegal ang nagawa mo?”Nag-alab ang galit ni Reporter Enopeña, “Maraming puwersa sa itaas ang naglagay ng pressure sa aming kumpanya, at para mapanatili ang Pilak na program, pinaalis ako ng kumpanya.” bulalas nito.Nanginig si Clarrise sa pagkabigla, “Si Rey John ba ang naglagay ng pressure sa kumpanya ninyo?” aniya.“Hindi lang si Rey John!” Ang boses ng reporter ay puno ng takot at pangamba.“Clarrise! Hindi mo ba sinabi sa akin na si Andrea Samont ay isang dakilang ina? Kahit ang mga opisyal ay nagtatanggol sa kanya, hindi natin siya dapat galitin!” muling sambit ng reporter.“Putang ina mo!” sigaw ni Clarrise, saba

Ang ngiti ni Rey John ay nagpasikdo sa lalamunan ni Alejandro, bahagyang gumalaw ang kanyang Adam’s apple. Alam niyang mabuti kung sino ang tinutukoy na “siya” ng lalaki.Pagkatuklas niyang iniisip pa rin ng lalaki ang dati niyang asawa, sandali lamang ang galit na dumaan, mas nanaig ang matinding pagkasuklam.Itinaas ni Alejandro ang kanyang paningin sa matandang punong banyan na higit isang siglo na ang tanda, ilang dipa lamang ang layo.Ang mga ugat ng punong banyan ay mahigpit na magkakabuhol, at ang mga sanga nito’y hitik sa luntiang dahon, ang tinaguriang puno ng pag-ibig ng Dingguang Temple.Libo-libong pulang laso ng mga kahilingan ang nakatali sa mga sanga, at sa bawat isa’y nakasabit ang mga wishing card na may mga panalangin at pangarap.Kapag dumarampi ang hangin, nagkikiskisan ang mga kard at bumubuo ng marahang jingling na tunog parang mga bulong ng dasal na sumasabay sa hangin.“Taon-taon siyang pumupunta rito sa Dingguang Temple para manalangin, pero kailanman ay hindi

“May mga salita rito!” basa ni Liana, “Ano ‘tong... kabataan... tapos may nakasulat pa na... natitirang buhay...”Ang mga titik sa nakasabit na kahilingan ay bahagyang nabura ng ulan at hangin, malabo na, halos hindi na mabasa kung ano talaga ang isinulat doon.Itinaas ni Andrea ang tingin at sinabi kay Liana, “Tanggalin mo na ’yan, ako na ang magtatapon.” aniya.Maingat na hinila ni Liana ang pulang laso hanggang tuluyang matanggal ang nakasabit na karatula ng kahilingan. Kinuha ito ni Andrea, naglakad patungo sa basurahan, at walang pag-aatubiling itinapon ang lumang karatula roon.Nang labing-walo pa lamang siya, dinala siya ni Alejandro sa Dingguang Temple. Doon, isinulat nito ang kanyang kahilingan sa tabla ng mga nais:“Sa kanyang pagtanda, kung siya’y mananatiling bata ngunit nag-iisa, nawa’y maging payapa at masaya ang nalalabi niyang buhay.”Naawa siya rito noon, at sa awa, ipinangako niyang mamahalin at iingatan ito.Ngunit paglaon… nagbago ang lahat.Noong panahong iyon, tot

Pagkalipas ng sampung taon bilang isang maybahay sa pamilyang Tolentino, agad na naging punong opisyal sa teknolohiya si Andrea nang siya’y pumasok sa Kompanyang Tolentino, at naging pangunahing taga-disenyo na namumuno sa lahat ng proyekto ng pananaliksik at pag-unlad ng pamilya Tolentino.Kung malalabas ito, hindi ba’t pagtatawanan siya ng mga tao? Tinitigan ni Alejandro si Randy.“Dad, ano po ang palagay n’yo? Wala namang karanasan sa trabaho si Andrea, kung diretso siyang bibigyan ng mabigat na tungkulin…”Bago pa natapos magsalita si Alejandro, bumuka ang bibig ni Randy, at nawala ang salita ni Alejandro.“Kung kukunin siya ng Tolentino, isa pa ring bagay iyon.”Muling tumawa si Alejandro “Posible bang iniisip ng amahin ko na ayaw pumasok ni Andrea sa kompanyang Tolentino para lang magalit sa akin?”Pakiramdam ni Alejandro, imposible ito. “Sa buong kabisera, aling kumpanya ang magbibigay ng posisyon na punong opisyal sa teknolohiya sa isang walang karanasang ina?” Tumango rin ang