All Chapters of แม่ยายสุดที่รัก: Chapter 91 - Chapter 100

จะเอ่อนองหลั่งชุ่มออกมาแฉะฉ่ำง่ามขา ขณะสายตาจับจ้องมองลูกเขยที่กำลังถูสบู่ลูบล้วงอยู่ระหว่างง่ามขา มือกำรอบแก่นกายจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาที่แขนและหลังมือ“อื๊ย... อ่าห์... ”นวลพรรณสยิวแทน แดเนียลยังพริ้มตาลูบคลำท่อนแข็งของตัวเอง รู้สึกหัวใจเต้นแรงเมื่อรู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมองดูเขาลูบไล้ดุ้นเนื้อยาวใหญ่ของตัวเองไปพลาง “อ่าห์... ” นวลพรรณซี้ดปากสุดฟิน แดเนียลเป็นผู้ชายที่มีเรือนร่างสะกดใจผู้หญิง แม้สำนึกในความเป็นกุลสตรีที่ดีงามจะบอกให้หล่อนรีบชักสายตาเดินจากออกมาให้เร็วที่สุด แต่รูปร่างสูงใหญ่ แก่นกายใหญ่ยักษ์ที่ตระหง่านอยู่ท่ามกลางประกายแสงแดดของยามสายก็ทำให้หล่อนก้าวขาไม่ออก จำต้องยองๆ นั่งหนีบขาแน่น นาทีนี้คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะไม่ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของแดเนียล“อูยยย... ”นวลพรรณลูบล้วงง่ามขาตัวเอง สายตาจับจ้องมัดกล้ามกำยำและแผงอกที่ปกคลุมไปด้วยไรขนสีดำ ไม่เว้นแม้แต่บริเวณหน้าท้องซึ่งอัดแน่นไปด้วยซิกแพ็คเป็นลูกเป็นลอนน่าลูบไล้ เส้นขนของแดเนียลเลื้อยลามเป็นแนวรกลงมาถึงร่องสะดือสุดเซ็กซี่ ก่อนจะหลุบหายลงไปโอบล้อมพวงสวรรค์อลังการของลูกเขยที่กำลังผิวปาก

“อ๋อ... แม่นวลจะถามว่าหิวหรือยัง รอเดี๋ยวนะ”ความละอายกระตุ้นเตือนให้แม่ยายรีบล้างมือจนสะอาดสะอ้าน สวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ พยายามควบคุมสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติที่สุด ไม่อยากให้ลูกเขยจับได้ว่าหล่อนแอบทำเรื่องน่าอายในห้องน้ำ ในเวลาต่อมา ที่โต๊ะอาหาร “แดนน์คิดยังไงมาทำไร่อ้อย?” หลังจากตั้งสำรับอาหารเอาไว้ให้แล้วรอจนกระทั่งลูกเขยกินข้าวเสร็จเรียบร้อย นวลพรรณเริ่มชวนคุยสาเหตุที่หล่อนถามก็เพราะอดสงสัยไม่ได้ว่าหนุ่มลูกครึ่งสเปนรูปร่างสูงใหญ่อย่างแดเนียลทำไมเลือกมาใช้ชีวิตเป็นเกษตรกรอยู่ท่ามกลางไร่อ้อยในชนบทห่างไกลความเจริญ“ตอนอยู่อเมริกาพ่อผมก็ทำไร่อ้อยครับ”ตอนเด็กแดเนียลเกิดที่ลุยเซียนาซึ่งเป็นรัฐทางใต้ของสหรัฐอเมริกาที่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นแห่งเดียวที่มีการปลูกอ้อย จึงไม่แปลกที่เขาซึมซับสายเลือดเกษตรกรมาจากบิดาหลังจากนั่งคุยกันต่อมาอีกพักใหญ่ๆ แดเนียลก็เล่าให้นวลพรรณฟังว่าบิดาผู้ให้กำเนิดเขาเสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่แดเนียลยังเล็ก จากนั้นมารดาซึ่งเป็นคนไทยก็แต่งงานใหม่กับพ่อเลี้ยงซึ่งเป็นชาวไร่อ้อย มีชื่อว่า ‘คาร์ลอส’“หลังจากนั้นพ่อเลี้ยงกับแม่ของผมก็แย

นวลพรรณยืนอยู่ท่ามกลางเนินหญ้าที่แลลงไปเห็นไร่อ้อยกว้างไกลสุดสายตา ใบอ้อยเรียวยาวพลิ้วไสวอยู่ในสายลมราวกำลังเริงระบำอยู่ภายใต้แสงแดดของยามบ่ายแดเนียลเดินกลับมาที่รถ คว้าเสื่อที่เตรียมเอาไว้ด้านหลังรถกระบะเอามาปูรองให้แม่ยายนั่งทอดอารมณ์ชมทุ่ง“ไวน์เย็นๆ สักขวดนะครับ”แดเนียลหิ้วกระติกซึ่งมีเครื่องดื่มแช่เอาไว้ในน้ำแข็ง เปิดไวน์ยื่นให้นวลพรรณ ส่วนของตัวเองเป็นเบียร์กระป๋อง“อยู่ที่นี่แม่นวลเหงาไหมครับ?”แดเนียลเริ่มชวนคุย นวลพรรณหันมาสบตาเขา ก่อนตอบเบาๆ“ก็มีบ้างจ้ะ”“แม่นวลยังสวย... เคยคิดจะแต่งงานใหม่บ้างไหม”แดเนียลกล่าว“ผู้ชายที่ไหนจะมาสนใจแม่ม่าย”นวพรรณกล่าวเสียงเรียบ“มีสิ... อย่างน้อยก็ผมคนหนึ่งละ” เอาละสิ... คำพูดของลูกเขยทำให้แม่ยายถึงกับตกใจ หล่อนจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีสนิมเหล็กชวนฝัน “พูดเล่นใช่ไหม” “แม่นวลคงรู้ว่าชีวิตคู่ระหว่างผมกับเกดไม่ค่อยมีความสุข” แดเนียลไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรดลใจให้เอาเรื่องนี้มาบอกกับแม่ยาย “เอ่อ... แม่ว่ามันเป็นเรื่องของคนสองคน... เรื่องนี้แม่คงช่วยไม่ได้” นวลพรรณส่ายหน้า “แม่นวลช่วยได้ครับ... ” “ช่วย... เอ่อ?” แม่ยายแส

“อย่าทำอย่างนี้... แดนน์หยุดนะ... หยุด”ปากของแม่ยายร้องปฏิเสธ แต่จิตใจก็หวามไหว กี่ปีมาแล้วที่เรือนร่างอรชรนี้ไม่เคยมีชายใดได้แตะต้อง“หยุด... ”แววตาวิงวอนให้เขาหยุด แต่มือไม้กลับอ่อนเปลี้ยไม่ได้ปัดป้องอย่างที่ควรจะเป็น “อย่ากลัวไปเลย... ผมไม่น่ากลัวหรอกครับ ไม่ได้ทำร้ายให้เจ็บสักหน่อย แต่จะทำให้แม่นวลมีความสุข” เสียงของแดเนียลสั่นพร่า “แน่ใจแล้วหรือแดนน์... ที่จะทำแบบนี้” นวลพรรณถามอีกครั้งเพื่อจะให้สติเขา หล่อนรู้ว่าอารมณ์ความต้องการของแดเนียลกำลังพลุ่งโพลงจนมองเห็นความปรารถนาที่เต้นเร่าอยู่ในดวงตาของเขา “แน่ใจที่สุด” แดเนียบกระชับกอดแน่นขึ้นแล้วจูบไซ้ซอกคอของแม่ยายจากทางด้านหลัง นวลพรรณรู้ว่าตอนนี้ลูกเขยมีอารมณ์จนหยุดไม่ได้ ต่อให้เอาช้างมาฉุดเขยหื่นก็คงไม่หยุด ยืนยันด้วยความเป็นชายชาตรีของเขาที่เครียดแข็งขึ้นมาเบียดบดกดเน้นอยู่กับบั้นท้ายหนั่นแน่นของหล่อนอย่างโหยหา ในจังหวะที่แดเนียลแนบเน้นลำตัวเข้ามาหาจากทางด้านหลัง “อุ๊ยยย... ” เนื้อตัวของนวลพรรณบิดเร่าอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม หล่อนเปิดซอกคอให้เขาจูบไซ้ด้วยควา

“อ๊ะ... ไม่นะ... แดนน์” นวลพรรณสะดุ้ง ก่อนที่ดวงตาคมประกายจะเบิกโพรงไปด้วยความซ่านสยิว “ซี้ดดดด... ” ริมฝีปากของนวลพรรณห่อรัดเป็นวงกลม เมื่อแดเนียลฝังใบหน้าเข้ามาจูบไซ้ง่ามขา เข่าสองข้างถูกดันแบะอ้าขึ้นไปขนานแนบลำตัว ก่อนที่ดุ้นลิ้นร้อนผ่าวของลูกเขยจะเสียบรัวเข้ามาในร่องสวาท “ฮึ่ก... ” แม่ยายเสียวจนบั้นท้ายส่ายสั่น ลิ้นสากหนาปาดเลียเข้ามารุกลาน ลิ้มลองรสชาติคาวหวานหอมของน้ำใสที่ไหลเอ่ออาบผนังเนื้ออ่อนนุ่ม หลังจากโดนแบะบีบจนกลีบปลิ้น อั่กๆ ๆ ๆ ๆ แดเนียลตะแคงริมฝีปากแนบเน้นเขากับแนวยาวของร่องสวาท ยัดลำลิ้นสากแทรกเสียบรอยแยะแบะอ้าที่กำลังมีน้ำเหนียวไหลเยิ้มออกมาน่าเลีย “อู้ว... แฉะแล้ว” แดเนียลตาวาว สาเหตุที่หล่อนหลั่งน้ำคาวโชกชุ่มออกมาในชั่วระยะเวลาเพียงสั้นๆ ของการโลมเล้าสุดเร่าร้อน ก็เป็นเพราะว่านวลพรรณร้างไร้รสสัมผัสจากบุรุษเพศมานานหลายปี ครั้นเมื่อสิ่งสงวนโดนรุกรานทั้งบนและล่างอีกครั้ง ก็เลยกระเจิดกระเจิง “อร๊ายยยย... สะ... เสียว” สองมือของแม่ยายจิกขยำศีรษะของลูกเลยเอาไว้แน่น “ไม่นะแด