All Chapters of แม่ยายสุดที่รัก: Chapter 131 - Chapter 140

ขณะอีกคนที่คร่อมเสียบอยู่ทางด้านหลังก็ทำหน้าที่เติมเต็มความแข็งแกร่งเข้ามาไม่หยุด การที่โดนดูดนมและโดนกระเด้าไปด้วยทำให้นวลพรรณทำท่าว่าจึงอาการออกัสซั่ม“ฮึ่ก... เร่งเถอะแดนน์... ฮื่อๆ ไม่ไหวแล้ว อร๊าย... แตกเสียทีเถอะ… ฮื่อๆ อย่าทรมานกันแบบนี้”นวลพรรรณแอ่นก้นเสยสวนเข้าปะทะกล้ามท้องของลูกเขยที่ดันดุ้นเนื้อเข้ามาไม่หยุด สูดซี้ดริมฝีปากร้องครวญครางราวกับกำลังกินของเผ็ด ร้องขอให้เขยหื่นรีบกระแทกรัวเพื่อส่งหล่อนให้ถึงสวรรค์“เจ็บนิดนะครับแม่นวล”แดเนียลตะบปฝ่ามือลงบนหนั่นสะโพกขาวผ่องของแม่ยาย ก้นอวบขาวเย้ายวนถูกดันโย้ไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อซอยท่อนเอ็นอวบใหญ่เข้าใส่หน่วงหนักบลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“แม่นวลเอามันที่สุดส์... รับของผมได้ทุกท่า... รูก็ตอดรัดน่ากระแทกสุดๆ”แดเนียลเอ่ยออกไม่โดยไม่เกรงใจภรรยา ซึ่งก็เป็นเพราะว่าเขาเสียวจนสะกดเก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่ไหว ต้องระบายบอกมาเป็นคำพูดหยาบๆ“อัดเข้ามาแดนน์จ๋า... แม่นวลจะขาดใจ... ลึกๆ เลยจ้ะแม่นวลไหว... อร๊าย กระเด้าแรงๆ”“งั้นผมจะเสียบไม่ยั้งนะครับ”“จ้ะแดนน์จ๋า... รีบจัดการแม่นวลเถอะนะ... เร็วๆ อ๊อย... กรี๊ด”สิ้นเสียงอ้อนวอนนวลพรรณก็กรีดร้องออกมา

“ค่อยๆ ชักออกมานะคะพี่แดนน์ เกดอยากเห็นตอนที่น้ำของพี่แดนน์ไหลเอ่อออกมาจากรูแม่นวล”ความตื่นเต้น ทำให้หญิงสาวร้องขอออกมาอย่างไม่นึกกระดากอาย“ได้สิจ๊ะ... แต่รอเดี๋ยว แม่นวลยังตอดยังรัดของพี่แน่นเชียว”ดูเอาจากการตอบสนองของนวลพรรรณที่ยังขมิบรัดดุ้นเนื้อของเขาแน่น ก็ทำให้แดเนียลรู้ว่าหล่อนกำลังเสียวจัดจากออกัสซั่มรุนแรงเมื่อครู่“เกดช่วยเลียให้นะ”หญิงสาวชันศอกขึ้นมาแล้วแนบใบหน้าเข้ามาใกล้ชิดกับดุ้นเนื้อของสามีที่ยังเสียบคาอยู่ในรูสวาทของนวลพรรณเกดสุดาค่อยๆ แตะปลายลิ้นไล้เลียท่อนเนื้อร้อนผ่าวที่ผ่านการเสียดสีมาพักใหญ่ๆจากนั้นก็เลียรอบๆ ปากรูเสียวของนวลพรรณที่ขมิบรัดดุ้นเนื้อของแดเนียลเอาไว้แน่น เนื้อกับเนื้อยังเบียดบดประสานกันแน่นราวจะไม่ยอมหลุดออกจากกันเกดสุดาไล้ลิ้นเลียกินคราบคาวสวาทที่หลั่งเล็ดออกมาจากร่องสวาทของนวลพรรณอย่างเอร็ดอร่อยจากนั้นก็ดูดเลียท่อนเนื้อของแดเนียลที่ชักออกมาจากโพรงสวาทของนวลพรรณ แลเห็นน้ำรักสีขาวข้นไหลราดออกมาตามท่อนเอ็นที่ถอนออก ในตอนที่กลีบเสียวขมิบหมุบๆ“ผมมีความสุขเหือเกิน”แดเนียลกล่าวออกมาด้วยสีหน้าอิ่มสุข ขณะที่นอนทอดร่างอยู่บนเตียงโดยมีสองแม่ลูกนอนหน

หล่อนตกใจ แต่ก็ตื่นเต้น รีบกระหวัดวงแขนกอดคอของแซมเอาไว้แน่นเมื่อร่างเปลือยเปล่าถูกช้อนขึ้นมาหันหน้าคร่อมกลางลำตัวหนา “อุ๊ย… ผาดโผนเกินไปไหมแซม… ” เรียมตกใจ…แต่สองแขนก็เกี่ยวรอบลำคอแซมเอาไว้แน่น ขาเรียวกระหวัดรัดรอบเอวหนา สองมือของแซมโอบรับสะโพกของหล่อนเอาไว้มั่น“อ่า… เข้าแล้วครับ… ”แซมโก่งเอวกระเด้าเสย ดุนดันอวัยวะเพศเข้าหากัน หัวเอ็นสีม่วงถอกบานชำแรกแหวกยวงสีชมพูเยิ้มฉ่ำ ปลิ้นอ้าเป็นร่องออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลังแซมส่ายร่อนบั้นเอวเพียงชั่วอึดใจ ลำเอ็นยาวใหญ่ก็รุกคืบเข้าไปในกลีบสวาทมิดสุดโคน“อ๊ะ… อ๊ายยยยย… ”เรียมสะดุ้งคราง…พริ้มตารับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรู กลีบบางยับยู่เข้ามาตามแรงกด เนื้อกับเนื้อบดถูกับร้อนผ่าว หลังจากหัวเอ็นใหญ่ราวกำปั้นเด็กดุนดันผ่านความชุ่มเยิ้มของน้ำเมือกลื่นเข้ามาสุดลำโคน“อ่า… มิดเลยครับ… ควบเลยครับแม่เรียมจ๋า”แซมหื่นจัด เรียมเองก็ไม่ต่างกัน หล่อนขยับเอวสับง่ามก้นบดกลีบเข้าใส่ลำเนื้อ ทะลวงเสยขึ้นมาสุดความยาวใหญ่ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ…ภายในห้องนอนระงมไปด้วยเสียงกระเด้า ในนาทีที่ต้องเป็นฝ่ายขย่มลำทำเอาเรียมสะท้า

“อ๊า… แน่น… เจ็บ… แน่น… งืออออ… ”เสียงของน้ำขิงที่อยู่ห่างกันเพียงฝาห้องกั้น ทำให้เรียมรู้สึกสงสารลูกสาวขึ้นมาจับใจ หล่อนอดคิดไม่ได้ว่าแซมเป็นฝรั่งตัวใหญ่ยักษ์ขนาดนั้น เรื่องอวัยวะสืบพันธุ์นั้นคงไม่ต้องเดาว่าจะใหญ่ยาวอลังการขนาดไหน? แต่ในความจริงคงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าน้ำขิงกับแซมให้ตายเถอะ…เสียงของลูกสาวที่ยังเล็ดลอดมาจากอีกห้องที่อยู่ติดกัน ถึงกับทำให้เรียมรู้สึกปวดมวนในช่องท้องขึ้นมาอย่างประหลาด น้ำขิงยังคงร้องว่าแน่น… แน่น… แน่น… ราวกับว่าทั้งชีวิตของหล่อนพูดเป็นอยู่คำเดียว คลอไปกับเสียงหายใจถี่กระชั้นของแซม เสียงกระแทกกระทั้น เสียงของเนื้อกระทบเนื้ออย่างหน่วงหนักก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลง… ที่เหลือไว้ก็เป็นเพียงเสียงสะอื้นไห้ของน้ำขิงและง่ามขาของเรียมที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำเสียว หลั่งไหลออกมาอาบชุ่มกลีบสาวของตัวเองโดยไม่รู้ตัวตอนแรกเรียมคิดเองว่าเรื่องแบบนี้น่าจะต้องใช้เวลา เพราะว่าน้ำขิงตัวเล็กๆ มาก อีกทั้งยังสดยังซิงไม่เคยต้องมือชาย ครั้งแรกก็ต้องมาเจอของใหญ่จึงเกิดปัญหาเป็นธรรมดาแต่นี่ก็เป็นสัปดาห์มาแล้วที่ลูกสาวของหล่อนยังร้องคำเดิมออกมาซ้ำๆ และสิ่งที่ทำให้เรียมรู้สึกผิดจนไม่อ

เสียงครางของเขยฝรั่งกระชั้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เรียมไม่อาจข่มตาหลับลงได้ หล่อนรู้สึกร้อนผะผ่าวราวจะเป็นไข้ บิดกายกระสับกระส่ายไปมา เผลอเอามือไล้ลูบเรือนกายของตัวเองด้วยความลืมตัว และสุดท้าย…ไม่รู้ว่าผีห่าซาตานอะไรดลใจให้หล่อนตัดสินใจลุกขึ้นจากที่นอน ก้าวเดินออกมาจากห้องนอนมาหยุดยืนที่หน้าประตูห้องของลูกเขยเพราะอยากเอ่ยขอโทษในเรื่องราวที่เกิดและไม่ทันที่เรียมจะเคาะประตู… บานประตูก็ถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่กว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรของเขยฝรั่งยืนตระหง่านอยู่หน้าประตู“แซม… ”เรียมอุทานออกมาด้วยความตกใจ“ฉันขอโทษที่ไม่อาจตามน้ำขิงกลับมาได้”ดวงตาของเรียมเบิกกว้าง จ้องมองร่างกำยำไปด้วยมัดกล้ามของเขยฝรั่งที่เกือบเปลือยเปล่าเพราะมีเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวอำพรางกึ่งกลางกายเอาไว้ และเรียมรู้ว่าภายใต้ผืนผ้าขาวม้านี้มีเจ้าสิ่งที่ทำให้ลูกสาวของหล่อนต้องหนีไป“ฉันขอโทษที่ช่วยอะไรไม่ได้… ”เรียมกล่าวอีกประโยคตามมา“ช่วยได้… ถ้าแม่เรียมอยากจะช่วย… แม่เรียมช่วยได้ รู้ใช่ไหมว่าทำไมน้ำขิงจึงหนีผมไป… ”แซมคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องเปิดใจต่อกัน“เอ่อ… ก็ไม่แน่ใจว่าเดาถูกไหม… คือ… น้ำขิงคงไม่ไหวจริ