All Chapters of Step Daddy, I'm Wet... Punish me (SPG): Chapter 11 - Chapter 20

CassandraBigla niya akong hinalikan. Hindi ako nakapagsalita. Hindi ako nakasigaw. Naramdaman ko lang ang labi niya sa labi ko, mariin at agresibo. Parang tumigil ang mundo ko sa isang iglap. Nanigas ang buong katawan ko sa gulat.Sinubukan kong itulak siya pero mas malakas siya sa akin. Ramdam ko ang kamay niyang dumulas sa braso ko pababa.“Gabriel, tigilan mo ‘to,” pilit kong sabi pero nalunod ang boses ko sa pagitan ng mga labi namin.Hindi siya nakinig. Sa isang mabilis na galaw, hinubad niya ang suot kong damit. Napatili ako ngunit mahina lang ang lumabas na tunog. Nanginginig ang kamay ko habang sinusubukan kong takpan ang sarili ko.“Anong ginagawa mo?” sabi ko, halos pabulong dahil sa kaba at takot.Pero tila wala siyang balak tumigil.At doon bumukas ang pinto.“Gabriel!”Parang kidlat ang boses ni Don George.Pareho kaming napalingon. Nanlamig ang dugo ko nang makita ko siya sa may pintuan, galit na galit ang mukha. Hindi ko alam kung gaano na katagal siyang nakatayo roon.

GigiSeryoso ako habang nag-iimpake. Hindi ko kailangan ng tawag ni Kuya Gabriel para pumunta sa bahay ni Daddy. Kahit hindi siya magsabi, pupunta at pupunta ako. Hindi ako papayag na basta na lang may pumasok na bagong babae sa buhay ng daddy ko na hindi ko kilala.Binuksan ko ang cabinet at basta na lang hinagis ang mga damit sa maleta. Hindi ako sanay na may ibang babae sa bahay na dapat sa amin lang. Oo, hiwalay na sila ni Mommy, pero hindi ibig sabihin okay na ako sa kung sino-sino ang makakarelasyon ng tatay ko.“Gold digger ‘yun,” bulong ko sa sarili ko. “Sigurado.”Kung hindi pera ang habol, ano pa?Si Daddy mayaman. May negosyo. May pangalan. Hindi naman siya basta lalaki lang. Pero ngayon ay halos bedridden at mahina na siya.Sinong babae ang tatagal sa ganun?Mas lalo akong nainis nung maalala ko na kinasal na pala siya ulit nang hindi man lang kami maayos na kinausap. Parang ang dali lang sa kanya palitan ang pamilya namin. Lalo na at yung bagong asawa ay may anak na pala.

ElenaHalos tulala kaming nagkatinginan ni Mark habang nakaupo pa rin sa mesa ng casino. Ilang oras na kaming nandito. Hindi ko na nga alam kung anong oras na. Parang umikot na lang ang buong gabi namin sa paghawak ng baraha, pag-ikot ng roulette, at sa paulit-ulit na pag-asa na baka sa susunod na taya ay manalo na kami.Pero wala.Sunod-sunod ang talo.Limang milyon na naman ang nawala sa amin sa loob lang ng ilang minuto. Nakatingin ako sa mesa habang kinukuha ng dealer ang chips namin. Para akong nawalan ng lakas.“Shit…” mahina kong sabi.Napakagat ako sa labi habang pinipilit kong huminga nang maayos. Kanina pa sumisikip ang dibdib ko.“Relax lang,” sabi ni Mark habang nakasandal sa upuan. “Bawi tayo sa susunod.”Napatingin ako sa kanya. Gusto ko siyang sigawan pero wala na rin akong lakas.“Kanina mo pa sinasabi yan,” sagot ko. “Pero ano? Puro talo.”Napakamot siya sa ulo at napangisi.“Ganun talaga sa sugal,” sabi niya. “Minsan malas, minsan swerte.”Napailing ako. Dahil sa hal

ElenaPag gising ko kinabukasan ay parang puputok ang ulo ko sa sakit. Mabigat ang pakiramdam ko at parang umiikot pa ang paligid. Napahawak ako sa noo ko habang nakapikit pa rin. Hindi ko alam kung dahil ba sa dami ng alak na nainom ko kagabi o dahil sa stress na halos maubos na ang perang ninakaw ko kay Don George.Napabuntong hininga ako at dahan-dahan akong umupo sa kama. Magulo ang buhok ko at ramdam ko pa ang pagod sa katawan ko.“Tsk… sakit ng ulo ko,” bulong ko sa sarili ko.Pagmulat ko ng mata ay agad kong hinanap si Mark sa tabi ko, pero wala siya. Napakunot ang noo ko at napatingin sa kabilang side ng kama.“Nasaan na naman yun?”Tumingin ako sa paligid ng kwarto. Tahimik ang hotel room kaya bumaba ako ng kama at dumiretso sa banyo. Binuksan ko ang pinto at sumilip sa loob.“Mark?” tawag ko.Pero walang sumagot. Wala rin siya sa loob ng banyo. Mas lalo akong napakunot ang noo at lumabas ulit sa kwarto. Doon ko napansin na magulo ang paligid. Nakabukas ang mga drawer at may

SonyaHuminto ang kotse ko sa tapat ng malaking gate ng mansion ni George. Dahan-dahan akong napasandal sa upuan habang tinitingnan ang mansion sa harap ko. Malaki ito, moderno, at halatang bagong gawa. Mas maganda sa bahay na tinirhan namin noon noong mag-asawa pa kami.“So ito pala ang bago mong bahay, George,” bulong ko sa sarili ko.Ilang segundo pa akong nakaupo sa loob ng kotse bago ko binuksan ang pinto at bumaba. Inayos ko ang buhok ko at ang coat ko bago ako naglakad papunta sa gate.Habang papalapit ako sa gate ay napansin ako ng dalawang matandang katulong na nasa may garden. Nakilala ko agad sila.Sina Manang Imelda at Manang Carol.Pareho silang napahinto sa ginagawa nila at napatingin sa akin. Halatang nagulat sila.“Madam… Sonya?” sabi ni Manang Imelda habang nakatitig sa akin. “Kayo na po ba iyan?”Inalis ko ang sunglasses ko at tumango. “Oo, ako nga,” sabi ko.Halos hindi makapagsalita si Manang Carol habang nakatingin sa akin.“Madam… akala po namin nasa ibang bansa