รวมเรื่องแซ่บ เน้นเสียว PWP のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

สวบๆๆๆ“ฮึก!”“เสียวมั้ยคะบอส อ๊าาาาา พริมเสียวนมมากเลย อ อ้ะๆๆๆ พริมอยากให้บอสขยี้นมให้พริมจังเลยค่ะ อื้อ!! บอสคะ อะ อ๊างงงงงง”“อ่าาาาาาห์ พริม ผมจะแตก ซี้ดดดดดด!”พรวดดดด!ไม่ทันขาดคำน้ำขาวขุ่นข้นๆ ก็พุ่งทะลักออกมาจากส่วนหัวชมพูๆ ของไบรอัน มันพุ่งออกมาจนเปื้อนเต็มหน้าของเธอแต่พริมาก็ยังคงใช้นมชักจนรีดน้ำเชื้อของไบรอันออกมาจนหมด พอรีดออกมาหมดแล้วเธอเลยก้มลงไปทำความสะอาดโดยการเลียตรงส่วนหัวจนมันไม่เหลือน้ำเชื้อสักหยดอยู่เลย“หายงอนพริมรึยังคะ”“....”“บอสยังไม่หายงอนพริมสินะ”“คิดว่าแค่ทำให้แตกแค่นี้จะช่วยให้ผมอารมณ์ดีขึ้นรึไง”“ก็จริง....เพราะปกติบอสเอาพริมหลายน้ำอยู่แล้ว” พริมายิ้มล้อเลียนแล้วหยิบทิชชู่มาเช็คน้ำเชื้อของไบรอันที่ติดอยู่บนหน้าของตัวเอง แล้วกลับมาชักเอ็นให้ไบรอันเพื่อเตรียมพร้อมให้กับเขาอีกครั้ง เพียงแค่ชักไม่กี่ครั้งมันก็เริ่มแข็งสู้มือจนตั้งโด่ชี้หน้าเธอเหมือนรอบแรก....บอสของเธอนี่เป็นคนหื่นจริงๆ สินะ“งั้นรอบนี้พริมคงต้องเอาร่องของพริมง้อแล้วมั้ยคะ”ไบรอันไม่ตอบแต่พริมาก็ขึ้นมาบดช่วงล่างกับเอ็นของเขาแล้ว พอเอ็นของเขาเริ่มแข็งตัวจนได้ที่เธอก็จับเอ็นมาจ่อที่ร่องแล้วน

“เย็นนี้คุณนัดเพื่อนที่บริษัทไปกินข้าวด้วยกันใช่มั้ย”“ค่ะ พอดีเป็นวันเกิดของพี่แอมเลยนัดไปสังสรรค์กันนิดหน่อยค่ะ” พริมาตอบไปตามความจริง แต่ระหว่างนั้นเธอก็คอยสังเกตสีหน้าของไบรอันไปด้วยไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองรึเปล่า แต่หลังจากวันนั้นไบรอันก็เหมือนจะแสดงความหึงหวงเธอมากเป็นพิเศษ แถมยังคอยถามทุกการเคลื่อนไหวของเธออย่างใกล้ชิดอีกต่างหาก....ไม่ว่าจะไปที่ไหน ไปกินข้าวกับใคร ช่วงเช้าสายบ่ายเย็นเขาก็ต้องการรู้เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของเธอทั้งหมด“ไปบอกพวกเขาว่าผมจะไปด้วย ถ้าอยากกินอะไรก็คิดกันไว้ได้เลย มื้อนี้เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง”“บอสคะ!” พริมาเผลอขึ้นเสียงใส่บอสของเธอ นี่เขาชักจะทำอะไรตามใจตัวเองมากเกินไปแล้วนะ ขืนยังตัวติดกันแบบนี้ทุกคนได้สงสัยถึงสถานะระหว่างเธอกับเขาจริงๆ แน่ แต่แทนที่ไบรอันจะรู้ตัวเขากลับถามเธอด้วยใบหน้าที่ดูใสซื่อมาก “มีอะไรงั้นเหรอ หรือว่าผมไปด้วยไม่ได้”นี่เขาไม่รู้ตัวจริงๆ รึไง เห็นเป็นนักธุรกิจที่ฉลาดทันคน แต่ทำไมถึงปล่อยผ่านและคิดไม่ออกกับเรื่องง่ายๆ แบบนี้กันนะ“ที่ไปสังสรรค์กันก็มีแค่พนักงานบริษัทนะคะ”“แล้วผมไม่ใช่คนของบริษัทที่นี่หรือไง”“แต่มันเป็นงานเลี้ยงเฉพาะกล

ตับๆๆๆ! ตับๆๆๆ!“อื้ออออ บอสปล่อยพริมนะคะ อ๊าาาาา!” พริมานอนอ้าขาโดนกระแทกอยู่บนเตียงในห้องลับๆ หลังโต๊ะทำงานของไบรอันเธอพยายามดิ้นหนีท่อนเนื้อที่กระแทกเข้ามาหลังเวลาผ่านไปนานหลายชั่วโมงจนพริมาไม่สามารถจะนับได้แล้วว่าตอนนี้ไบรอันเอาเธอไปกี่รอบและใช้เวลานานเท่าไหร่ รู้แค่ว่าเขาเอาดุจนเธอแทบจะหมดแรงแล้วแต่ที่พริมาหนีไม่ได้ก็เพราะว่าเขาจับเธอใส่กุญแจมือทั้ง 2 ข้างแล้วล็อกเธอติดไว้กับหัวเตียงนี่สิ....ไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ถึงอยากจะเล่นบทบาทแบบนี้เป็นพิเศษก็ไม่รู้ไบรอันกระแทกเลขาของเขาแบบไม่ออมแรงเลย ตลอดเวลาหลายชั่วโมงนี้เขาได้ยินแต่เสียงครางของเธอแบบที่ไม่มีเรื่องของคนอื่นมากวนใจอีก พอเป็นแบบนั้นเขาเลยยิ่งได้ใจว่าวิธีการในการทรมานเธอแบบนี้มันได้ผล....แต่ว่ามันไม่พอเนี่ยสิ ความหึงหวงที่เขามีต่อพริมามันเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนไบรอันคิดว่าเขาต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้วไบรอันยังคงตั้งหน้าตั้งตากระแทกเธอต่อแม้ว่าพริมาจะพยายามดิ้นแล้วก็ตาม เขาจับขาของเธอแหกอ้าออกแล้วซอยเอ็นเข้าใส่รัวๆ เสร็จแล้วก็แตกเข้าไปในร่องอุ่นๆ ของเธออีกครั้ง “แตกแล้ว อ่าาาาาห์!!”“อื้อออออ พริมไม่ไหวแล้วนะ”“เป็นเด็กดี

ตับๆๆๆ ตับๆๆๆๆ“ซี้ดดดดดด ไม่ไหวแล้วว่ะ จะแตกออกมาแล้ว”พริมารับรู้ได้ว่าไบรอันกำลังจะแตกอีกครั้งจากเอ็นของเขาที่กระตุกอย่างแรงในร่องของเธอ พอเขาเร่งซอยพริมาก็ขมิบที่ร่องให้มันรัดเอ็นของไบรอันแน่นขึ้นจนเธอได้ยินเสียงครางที่มีความสุขของเขา และแล้วเขาก็แตกน้ำเชื้ออุ่นๆ เข้ามาในร่องของเธออีกครั้ง “แตกแล้ว ซี้ดดดดดด”ไบรอันยังคงซอยเข้ามาไม่หยุดเหมือนเขาต้องการจะรีดน้ำออกมาเพื่อปล่อยในร่องของเธอให้หมด เขาค้างอยู่ในท่านั้นแล้วซอยเบาๆ อยู่นานพักใหญ่ พอแน่ใจว่าปล่อยออกมาจนหมดแล้วเขาถึงยอมดึงเอ็นออกมาแล้วอุ้มเธอไปนอนบนโต๊ะทำงานพร้อมกับเข้ามายืนอยู่กลางหว่างขาของเธอ “เข้าไปนอนพักที่ห้องด้านหลังสักหน่อยมั้ย”“พริมทำไม่ไหวแล้วนะคะ ช่วงนี้บอสเอาพริมบ่อยมากเลย”“ความจริงผมก็อยากเอาคุณอีกรอบอยู่หรอก แต่เห็นคุณอ้อนแบบนี้แล้วจะยอมปล่อยให้พักก่อนก็แล้วกัน” ไบรอันจูบกับพริมาอีกครั้งเหมือนกับให้สัญญา วันนั้นเขาปล่อยให้เธอได้พักแบบสบายๆ ที่สุดในห้องของเขาพร้อมกับการดูแลเป็นอย่างดีที่สวนทางกับตอนเอามากและหลังจากพยายามอยู่เป็นสัปดาห์ ในที่สุดไบรอันก็ได้สิ่งที่เขาต้องการ....สองสัปดาห์ต่อมา....“แหวะ!” เสีย

“แม่ขาา วันนี้มีอะไรกินบ้าง” เมเบลเดินเข้ามากอดแม่ของเธอจากทางด้านหลังโดยที่กรองแก้วยังทำอาหารไม่เสร็จ ทำให้เธอโดนตีไปหนึ่งทีกับความซุกซนที่อาจจะมาพร้อมกับอันตรายได้เพี๊ยะ!“เมเบลแม่บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าเข้ามาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงอย่างนี้”“ก็เบลได้กลิ่นหอมตั้งแต่ที่เดินเข้าครัวมาเลยนี่นา เลยจะมาดูนิดหน่อยเอง”“ว่าแต่แม่มีอะไรให้เบลช่วยมั้ยคะ” เมเบลทำตาใสแบบไม่สลดแล้วเสนอตัวเพื่อช่วยแม่ทำอาหารอย่างเช่นทุกวัน เธอน่ะชอบเข้าครัวทำอาหารอยู่แล้ว แถมทุกคนยังชมบ่อยๆ ว่าเธอมีฝีมืออีกต่างหาก“ไม่เป็นไรหรอก แม่ใกล้ทำเสร็จแล้ว เราน่ะขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมารอกินข้าวด้วยกันดีกว่า เพราะวันนี้รุ่นน้องของพ่อจะมากินมื้อเย็นด้วยกันน่ะ”“รุ่นน้องพ่อเหรอ พ่อไม่เห็นบอกเบลเรื่องนี้เลย”“คนกันเองไม่เป็นไรหรอก อีกอย่างพ่อเขาคงอยากแนะนำให้ลูกรู้จักกับคุณอาเขาไว้เผื่อว่าเรียนจบจะได้ไปทำงานด้วยกันไง”“คุณอาเขาเป็นเจ้าของบริษัทพวกนำเข้าส่งออกน่ะ” กรองแก้วช่วยเสริมให้ลูกสาวเข้าใจ“แต่ว่าเขามาไม่นานใช่มั้ยคะแม่ เพราะวันนี้เบลจะออกไปข้างนอกกับเพื่อนด้วย” ถ้าคุณอาที่แม่ของเธอพูดถึงอยู่นานถึงดึกๆ แล้วเธอ