รวมเรื่องแซ่บ เน้นเสียว PWP

“ก็....” จัสมินอ้ำอึ้งไม่กล้าตอบตามความจริงเพราะกลัวถูกดุอีก แค่เห็นสายตาที่กันต์มองมาเธอก็รู้สึกขนลุกซู่ทั้งตัวแล้ว ทำไมพี่ชายของเธอจะต้องจริงจังขนาดนี้ด้วยเนี่ย มันก็....เป็นเรื่องปกติไม่ใช่รึไง “ตอบมาจัสมิน” “ทะ....ทำไมพี่กันต์ต้องทำเสียงดุด้วยเนี่ย” “อย่าเปลี่ยนเรื่องแล้วตอบพี่มา” “ฮือออ พี่กันต์อย่าดุน้องมินสิ ดูสิว่ามินใจเต้นแรงหมดแล้ว” ว่าแล้วเธอก็จับมือกันต์ให้มาจับที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเองเพื่อจะให้เขาได้รับรู้จังหวะหัวใจที่เต้นแรงของเธอแบบไม่คิดอะไร แต่ว่าความไม่คิดอะไรของเนี่ยแหละที่ทำให้กันต์เริ่มโมโหมากกว่าเดิม เพราะพ่อของเขาเลี้ยงจัสมินมาแบบทะนุถนอมมากเธอเลยโตมาเป็นเด็กที่ไร้เดียงสาขนาดนี้ ดูสิว่าสามารถจับมือของเขาให้ไปจับหน้าอกของเธอได้ง่ายๆ เลย สงสัยเด็กคนนี้ต้องโดนเขาดุชุดใหญ่แล้ว แต่ไอ้สายตาใสๆ นั่นมันคืออะไรวะ แค่เธอทำหน้าอ้อนๆ กับส่งสายตาไร้เดียงสาแบบนั้นออกมากันต์ก็ดุไม่ลงอีกแล้ว ฟุ่บ! “มานั่งคุยกันหน่อย” กันต์พยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายต่อหลายครั้งเพื่อพยายามระงับอารมณ์ เสร็จแล้วเขาก็พาจัสมินที่กำลังทำหน้าหงอยๆ อยู่มานั่งคุยกันดีๆ “สารภาพกับพี่มาว

“เห้ยไอ้กันต์ กูชวนมึงมาปาร์ตี้นะไม่ใช่บังคับให้ไปเข้าค่าย ทำไมต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นด้วยวะ” เพื่อนคนหนึ่งที่กำลังโอบเอวสาวสวยไว้พูดขึ้นกลางวงเหล้าหลังจากสังเกตกันต์มานาน ก็ตั้งแต่ที่มาถึงจนตอนนี้เพื่อนของเขาก็เอาแต่นั่งเก็บตัวเงียบๆ แล้วทำหน้าเหมือนกับโลกกำลังจะแตกอยู่คนเดียวน่ะสิ ปกติถ้ามาปาร์ตี้กันแบบนี้มันก็ต้องสนุกหน่อยมั้ยวะ “เป็นอะไร หรือว่าช่วงนี้ของขาดรึไง ถ้างั้นยืมสาวๆ กูไปก่อนก็ได้นะเว้ย” “คนอย่างไอ้กันต์เหรอวะจะของขาด กูเห็นว่าวันๆ มีแต่ผู้หญิงที่เข้ามาเสนอตัวให้มันทั้งนั้น ถ้าจะบอกว่าไอ้กันต์เครียดเพราะเรื่องนี้มึงตัดออกไปได้เลย” “นั่นดิ ผู้หญิงในสต็อกมันมีเยอะกว่าพวกเราอีก กูว่าถ้าจะบอกว่ามันเครียดเพราะแบ่งวันให้แต่ละคนไม่ถูกแบบนี้ยังฟังขึ้นกว่านะ” “แต่ของแบบนี้ไม่ลองไม่รู้นะ น้องจ๊ะ น้องไปนั่งข้างๆ แล้วทำให้เพื่อนพี่อารมณ์ดีหน่อยสิ” กันต์ไม่ได้สนใจผู้หญิงที่มานั่งข้างเขาเลย เพราะในหัวเขามีแต่หน้าของน้องสาวตัวเล็กแค่นั้น ดูดิว่าขนาดผู้หญิงคนนั้นพยายามจะยั่วเขาถึงขนาดนี้เขายังไม่มีอารมณ์เลย หญิงสาวที่ได้รับหน้าที่ให้มาดูแลกันต์พยายามจะอ่อยผู้ชายตรงหน้าแบบส

“แฮ่ก....” พอกันต์จูบจนพอใจแล้วเขาก็ถอนจูบออกด้วยความสบายใจมากกว่าเดิมที่เหมือนจะได้ระบายหงุดหงิดที่สะสมมานานเสียที แต่จัสมินนี่สิ....เธอเกือบจะขาดใจแล้วกับจูบที่ดูดดื่มของพี่กันต์ “นี่พี่กันต์....!” “พี่ก็จะสอนให้เธอรู้จักพวกผู้ชายมากกว่านี้น่ะสิ” จัสมินทำท่าจะโวยวายใส่เขากันต์เลยชิงพูดไปก่อนทำเอาจัสมินไปต่อไม่ถูกเลยและเธอก็ไม่เข้าใจสิ่งที่พี่กันต์ทำด้วย แต่ใครว่าน้องมินจะยอมพี่กันต์ล่ะ....พอกันต์ถามอีกครั้ง เธอก็วีนใส่เขาไปเหมือนเป็นการท้าทายเช่นกัน “ตอบพี่มาว่าจะยังคิดไปมีแฟนอีกมั้ย” “มีสิ! มินจะมีแฟนแล้วจะไม่กลับมาเจอพี่กันต์ด้วย!” หมับ! “กรี้ดดดด!” จัสมินส่งเสียงกรี้ดออกมาเพราะกันต์ไม่ได้ยอมแพ้แบบที่เธอคิดแต่ว่าเขากลับเข้ามาอุ้มเธอโดยไม่พูดอะไรต่อเลยนี่สิ จัสมินที่ตัวเบาหวิวถูกกันต์อุ้มขึ้นมาแล้วพาขึ้นไปที่เตียงนุ่มๆ สีชมพูหวานของเธอ จากนั้นเขาก็ขึ้นมาคร่อมเธอไว้แล้วจับข้อมือทั้ง 2 ข้างของเธอกดลงกับเตียงเหมือนในละคร “ทำไมดื้อแบบนี้วะ” “นี่พี่กันต์เป็นอะไรเนี่ย ปล่อยมินเดี๋ยวนี้นะ!” “ในเมื่อเป็นพี่ชายที่ใจดีแล้วไม่ชอบ งั้นพี่ก็จะไม่ทนทำตัวเป็นพี่ชายที่ดีแล้วเห

“ฮึบ....แบบนี้ก็น่าจะได้แล้วล่ะ” จัสมินในชุดนอนกำลังยกกล่องลังที่พอจะมีอยู่มาวางขวางตรงประตูห้องนอนเอาไว้ เธอไม่ได้เอามาใช้กันโจรหรือขโมยที่ไหนหรอกแต่ว่าเอามาป้องกันพี่กันต์นี่แหละ.....ถึงจัสมินจะไม่เข้าใจสิ่งที่พี่กันต์พูดถึงแต่ว่าสายตาของพี่กันต์ตอนนั้นน่ะเหมือนพวกโรคจิตในละครที่น้องมินเคยแอบพ่อดูเลย นึกแล้วเธอก็ขนลุกซู่จนต้องเอามือมาลูบที่แขนน้อยๆ ของตัวเอง“พี่กันต์น่ากลัวจัง”“หรือตั้งใจจะแกล้งเพราะว่าเราอยากมีแฟนแค่นั้นเหรอ หึ้ย! นิสัยไม่ดีสุดๆ เลย แถมยัง....ทำแบบนั้นอีก”พอนึกถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในห้องนอนนี้ที่เธอต้องนอนอ้าขาแล้วโชว์น้องสาวที่หวงแหนให้พี่กันต์ดูแล้วจัสมินก็รู้สึกอายขึ้นมาอีกครั้ง เธอพยายามจะลืมๆ แล้วนะแต่มันก็ลืมไม่ได้สักที แถมใจมัน....ยังเต้นแรงอีกต่างหากจัสมินสะบัดหน้าไล่ความคิดที่รบกวนจิตใจออกไปแล้วกลับไปนอนบนเตียงนุ่มๆ พร้อมกับดึงน้องกระต่ายที่พี่กันต์ซื้อให้มากอดเอาไว้เหมือนทุกคืนถึงเธอจะงอนพี่กันต์ก็เถอะแต่ว่าน้องกระต่ายไม่มีความผิดนี่นา แล้วใช้เวลาไม่นานจัสมินก็หลับไปจนกระทั่ง......“อื้ออออ”“เด็กดี คิดจะนอนหลับก่อนเพื่อโดดเรียนงั้นเหรอ”เปลือกตาขอ

“อ โอ้ย!” จัสมินที่เพิ่งตื่นร้องออกมาเพราะเธอเองก็ขยับตัวตามปกติ แต่ที่มันไม่ปกติก็คือความรู้สึกเจ็บตรงน้องสาวอย่างหนักนี่แหละ มันเป็นความรู้สึกเจ็บๆ แสบๆ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย แถมยังระบมทั่วร่างกายอีกต่างหาก“อย่าเพิ่งขยับตัวเยอะ”“พี่กันต์? อ โอ้ย!”นี่พี่กันต์เข้ามาในห้องของเธอได้ยังไงเนี่ย และเพราะความตกใจเลยทำให้จัสมินขยับตัวอีกรอบจนรู้สึกเจ็บและร้องออกมา แต่นั่นจึงทำให้เธอได้รู้สิ่งที่น่าตกใจมากกว่าเดิมว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่เลยน่ะสิ “ทำไมมินไม่ใส่เสื้อผ้าอยู่เลยล่ะ”“ถ้าใส่เดี๋ยวจะไม่สบายตัว”“แล้วทำไมพี่กันต์มาอยู่ในห้องของมิน นะ....นี่มันเกือบเที่ยงแล้วหนิ”“พี่บอกพ่อแล้วว่าเธอไม่สบาย ตอนนี้ที่บ้านมีแค่เราสองคนแล้ว”กันต์ตอบทุกคำถามที่จัสมินสงสัยทำให้เธอเงียบไปโดยที่ยังกอดผ้าห่มเอาไว้แนบตัว หึ แต่แค่นี้จะปิดอะไรได้ล่ะ ในเมื่อเขาเห็นทุกอย่างของเธอทั้งด้านนอกด้านในทั้งหมดแล้ว และดูเหมือนว่าจัสมินเองก็กำลังคิดถึงเรื่องเมื่อคืนเหมือนกันเลยค่อยๆ เงยหน้ามองเขาแล้วพูดเสียงเบา “เมื่อคืนเรา....”“ไม่ต้องคิดมากหรอก ก็มันเป็นเรื่องปกติของคนที่เป็นแฟนกันอยู่แล้ว”“แฟน?? มินไปเ