ホーム / Romance / THE VIRGIN HUNTER / チャプター 21 - チャプター 30

THE VIRGIN HUNTER のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

88 チャプター

C 21

DOVE“MA'AM wala po kaming alak dito eh,” aniya sa akin ng waitress pagdating namin ni Javi sa restaurant ng asawa ko.“Ahm.. miss, may dala kaming alak. Dito lang talaga napili ni Do-este asawa ni Sir Ross mo na uminom,” sabat ni Javi.“P-Po. Sorry po, ma'am. A-Asawa pala po kayo ni Sir RV.”Ngumiti naman ako. It's okay.”Umupo naman kami ni Javi sa isang sulok. Ito naman si Salvacion, agad naman humingi ng dalawang wine glass.“Mahal ko na siya,” sambit ko naman at agad tinungga ang alak pagkaabot agad sa akin ni Javi.“Mahal mo? Tsk. Kailan ba kayo naging seryoso? Si D, haist! Taina! Mahal na mahal ko ang babaeng iyon!” “Ako May problema, Salvacion! Huwag mo na isali ang sa'yo!” inirapan ko naman ito.“Akala ko ba wala kang problema.”“Bakit hindi ikaw ang ginawang leader, Javi? Bakit si Ross ang pinili?” seryosong tanong ko naman sa binata.“Ayoko. Kahit papaano, gusto ko rin ng katahimikan sa buhay ko. Mas okay na iyong ako ang boss sa mga negosyong hinahawakan ko.Napatango na

続きを読む

C 22

DOVE“Are you sure of this?” nakakunot ang noo na sabi ni Roice. Hawak-hawak niya ang brown envelope na inabot ko rito.Tumango naman ako. “Yes. And I trust you, Roice.Tumango naman ito. “Okay. Sige na, mauuna na ako. Mag-ingat ka palagi, Laila.”Ngumiti naman ako. “Thanks.”Pagkaalis ni Roice saka naman ako umalis. Pinuntahan ko muna si Daddy bago ako uuwi sa aking condo.“Babalik na ako sa US. Anak, wala akong hinangad kundi magkasama tayo muli.”Pilit naman ako ngumiti kay Daddy. “Soon, dad. Siguro sa US na rin ako mag-for good.”“Kamusta kayo ng asawa-.”Pinutol ko agad ang tanong ni Daddy. “Wala na kami. It's okay. Ayoko na rin may iniisip lalo’t naka-base na ako sa military.”Saglit naman napatigil si Daddy. “Lumipat ka?”“Si General ang may kagustuhan para ilipat ko. Sige na,dad. Sabihin mo na lang kung kailan ang alis mo at ihahatid kita sa airport.“Anak, ang pagkamatay ng mommy mo. Walang kinalaman si-.”“Kilala ko na, dad. Don't worry, alam ko ang aking ginagawa.”Napabunt

続きを読む

C 23

DOVE“DOVE?”MAY mga boses akong naririnig sa aking paligid. “Hey, Dove? Open your.eyes.”Gusto ko man buksan ang mga mata ko pero ayaw naman sumunod ang katawan ko.“Hayaan muna natin siya magpahinga lalo. Mas kailangan niya iyan,” rinig ko na boses babae ang nagsalita.Gusto ko ibuka ang bibig ko at humingi ng tubig. Pero hirap na hirap ako. Hanggang kusa na rin tinangay ulit ako ng antok.“Isang malalang aksidente ang nangyari sa gitna ng highway. Halos nayupi ang isang mamahaling sasakyan na bumangga ito sa napakalaking dump truck. Ang sakay ng sasakyan na iyon ay isang military officer na si Lieutenant Mantala.” Kalat na sa news paper, radyo at telebisyon ang nangyaring aksidente. “Hmmmm..” ungol ko naman na namimilipit sa sakit.“Dove?!” boses ng babae.Kahit hirap akong imulat ang mga mata ko, pinilit ko pa rin itong buksan.“Shit! Holy Christ! You’re awake, bitch!” aniya ng babaeng naka uniporme ng sundalo.“Akala namin habang buhay ka na ma- comatose. Mabuti na lang nabuha

続きを読む

C 24

DOVESeems familiar everything in this place. “Anak?” Humarap naman ako sa aking daddy. “D-Dito ka na muna sa asawa mo. Kailangan ko lang bumalik sa US para asikasuhin ang mgav negosyo natin.”Nakatitig lang ako rito. Nalaman ko rin na wala na akong ina. Namatay ito sa malubhang sakit. Nag-iisang anak lang din ako.“Puwede bang sumama sa’yo, daddy?”“No! I-I mean, bawal ka pa magbiyahe.”Huminga naman ako ng malalim. “Sige ho. Mag-ingat kayo.”Isa lang talaga ang nais ko, bumalik ang aking ala-ala. PAAGKALIPAS ng ilang araw, umalis na si Daddy. Si Ross naman, araw-araw din ito umaalis para pumasok sa trabaho. Pakiramdam ko,iniiwasan niya talaga ako. Parang ito pa yata ang hindi komportable at lalo na magkatabi kami sa higaan. May katulong din na naiwan sa bahay at ito lagi ang kasa-kasama ko.“Ma’am Laila, kain na tayo.”Ngumiti naman ako. “Sige po, Ate Mayeth,” agad naman ako sumunod sa kusina. Nakahain na ang pagkain naming tanghalian. Si Ate Mayeth na rin ang nagsandok ng kanin

続きを読む

C 25

DOVE“ITO iyong office mo. Mamaya nandito ang personal secretary mo para i-discuss ang mga paper works na kailangan pag-aralan,” seryosong sabi ni Ross.Umikot naman ang tingin ko sa kabuuan ng opisina. Malaki at parang bagong gawa lang ito. “Okay. Nasaan naman ang office mo?”“Sa Fourth floor. P-Puwede ka naman pumunta kapag may kailangan ka.”Tinaasan ko naman ito ng kilay. “So, bawal pala ako pumunta sa office ng asawa ko kapag walang kailangan? May babae ka yata dito eh.”“W-What! Wala. Sige na. May meeting pa ako. Kung hindi mo talaga kaya, sabihin mo lang sa akin.”“Kaya ko ito. Di ba sabi mo, ito na ang trabaho ko dati pa. Sige na umalis ka na.”Tumango naman ito at tumalikod na ito. “Ross.”Agad naman ito lumingon.“Wala man lang bang kiss? Parang hindi mo ako asawa.”Napatigil pa ito at napatulala. Napailing na lang ako na lumapit rito at mariing hinalikan sa labi.“Kapag ganito ka palagi, nagdududa talaga ako sa’yo.”Napalunok naman ito. “Gustong-gusto ko na halikan kita,

続きを読む

C 26

DOVE“SAAN KAYO GALING?!” galit na bungad sa amin ni Ross pagdating sa kompanya. Inihatid kasi ako ni Jenny pabalik sa kompanya.“Niyaya ko lang asawa mo kumain. Masama ba iyon? Saka bakit dito mo pinagtatrabaho yan, alam mo naman sa bakbakan lang ito magaling,” nakangising sagot naman ni Jenny.“Pasensya ka na, Ross. Jenny, salamat sa treat mo. Nabusog talaga ako,” sabi ko naman at pasimpleng kinindatan ang kaibigan ko.“Umalis ka na, Rivas. At puwede ba, huwag ka na lumapit sa asawa ko. Napakasama mong impluwensya sa kan’ya!”“What the-! Talaga lang ha, Walton! Gusto mo bang ipaalala ko sa asawa mo na drugs syndicate din siya?” nakangsing buwelta ni Jenny na napaubo naman ako.“Ahmm..Jenny next time again. Kailangan ko na magtrabaho,” sabay tingin ko naman kay Ross.Sumenyas naman si Jenny sa akin. “Bye, Kalapati. See you….next time,” usal niya at tumalikod na ito.Lumapit naman si Ross sa akin. “Stay away from her. Mapapahamak ka lang kapag lagi mo siya kasama.”“Really? Ang bait n

続きを読む

C 27

DOVE“LAILA.”Humarap naman ako sa lalaking palapit sa akin.“Hey, Roice.”Nakataas naman ang kilay niya sa akin. “Kilala mo ako? Nakaalala ka na?” “Hindi pa. Hindi kita kilala. Nahulaan ko lang ang pangalan mo,” pabalang na sagot ko rito.“Nagpapanggap ka lang na may amnesia ka? Niloloko mo iyong kapatid ko.”Tinaasan ko naman ito ng kilay. “Ako ba?” “Eh tingnan mo nga at nakaalala ka na. Bakit ka ba nakipagkita sa akin.”“Iyong dokumento na pinatago ko sa’yo.”“Di ba sabi mo itago ko, itinago ko kahit buhay ko itaya ko pa sa dokumento na iyon!”Mahina naman ako napatawa. “Good. Ako lang dapat ang puwede makahawak niyan. By the way, kilala mo ba si Ramiro Castillejo?”“No. Who is he.”“Friend of mine. Alam niya na sa’yo ang dokumento. Anytime puwede ka niya puntahan. Be careful. But I trust him. Magtiwala ka rin sa akin Roice. Dahil nakasalalay rin sayo ang buhay ng iyong daddy. Give me time to fix this. Sagot ko ang buhay mo.”“Shit, Laila! Bakit ako?! Bakit sa akin mo ito pinahaw

続きを読む

C 28

DOVE“MAGKITA TAYO, RIGHT NOW!”Agad ko naman ibinigay kay Ramiro ang address ng rest house ni daddy. Mas safe na doon kami magkita. Bago ako pumunta, dumaan muna ako sa condo ko at nagbihis. Hindi naman kailangan ng susi sa pinto ng condo ko at eye security configuration lang ang kailangan para mabuksan ito. Kumuha rin ako ng baril. Dito s condominium na ito, okupado ko ang buong garahe. Pitong sasakyan ko ang nandoon at syempre mga mamahaling ducati ko. Kailangan ko mag-ingat sa bawat galaw ko. Pagbaba sa garahe ang itim na na bulletproof na sasakyan ang ginamit ko na lang. Mahaba-haba pa ang biyahe papunta sa resthouse. “Shit!” napabuga naman ako ng hangin. Lalo naging komplikado ang buhay ko. Napatingin naman ako sa aking cellphone na panay ang tunog. Si Ross. Kanina pa tumatawag sa akin. Kinuha ko naman ang cellphone ko at in-off. Tatlong oras din ang ang biyahe ko bago nakarating sa tagpuan namin ni Ramiro. Himala nga at nauna pa ito sa akin. May kasama itong lalaki at ito ang

続きを読む

C 29

DOVEHINDI na ako umuwi sa bahay ni Ross, sa halip dumiretso na ako sa hideout namin. Medyo malayo pa ang ang i-biyahe ko at naghanap na lang ako ng ibang route para hindi na ako mapalayo. Pagdating ko sa hideout, naabutan ko sa labas sina Jenny at D na nag-uusap.Pagbaba ko sa aking sasakyan agad naman nila nilapitan.“Dove.” sambit ni D.Agad naman kami pumasok at nandito na rin ang lahat.“So, Dove. What’s the problem?” tanong naman ni Gaia.“Alam niyo na siguro na bumalik na ang ala-ala ko,” pag-uumpisa ko naman at sabay-sabay ang mga itong tumango. “Hina-hunting ako ng mga malalaking sindikato.”“Dahil ba sa tinatago mong dokumento?” tanong ni Jenny.“Yeah…and..-”“Gaano ka importante ang mga papel na iyon? Kahit si Ramiro nakisali na rin. Hindi ka naman siguro itutumba ni Castillejo.” sabat ni Bea.“That document is very important. Lalo nakalagay ang mga listahan na malalaking drug lords at mga negosyante. And ang kayamanan ni Master Chi.”“Yeah, i heard that about Master Chi’s

続きを読む

C 30

DOVE“DOVE?”Lumingon naman ako sa bagong dating na lalaki. Nandito kami sa isang lumang gusali na dating ginamit naming hideout.“Hey. Mabuti naman dumating ka,” saad ko naman kay Nico Lopez na personal driver ng kapatid kong si Ramiro.Ngumiti naman ito. “Of course, you're my boss too. Ano pala ang pag-uusapan natin.”“Wala lang. Na-miss lang kita,” Sabay pagbuntonghininga ko naman. Napakaguwapo ni Nico. Hindi rin basta-bastang lalaki. BilyonaryoMahina naman napatawa ang binata. “Bored ka lang. Kamusta naman ang buhay na may asawa?”Tiningnan ko naman ito. “Okay lang. Ikaw? Sorry kung ngayon lang tayo nag-usap.”“I’m okay. Alam mo naman di ba. Ikaw lang talaga.”Bigla naman ako napatigil. “Hanggang ngayon, mahal pa rin kita. Naghihintay kahit wala nang pag-asa. Pero okay lang. Basta dito lang ako sa tabi mo kahit anong mangyari.”“Ikaw ba nagdala sa akin sa hospital noong naaksidente ako? Dahil that day, namataan ko ang kotse mo na nakasun od sa akin.”“Yes. As I told you. Babanta

続きを読む

前へ

...

次へ

コードをスキャンしてアプリで読む

DMCA.com Protection Status