Lahat ng Kabanata ng 1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ: Kabanata 141 - Kabanata 150

“พี่ชายเฉิน” น้ำเสียงหวานใสราวกระดิ่งของเด็กหญิงตะโกนเรียกมู่หลงเฉินเสียงดังจากทางด้านหลังของชายหนุ่มทำให้มู่หลงเฉินชะงักงันหันมาทางต้นเสียงก่อนที่เขาจะรีบวิ่งมาทางเด็กหญิงอย่างรวดเร็ว “ซินซิน น้องได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ” ชายหนุ่มถามเด็กหญิงอย่างอ่อนโยนพลางสำรวจคนตรงหน้าไปด้วยอย่างระมัดระว

“ฉันกำลังคิดอยู่ค่ะ ว่าจะสอบดีหรือเปล่า” ซินซินตอบตามตรง“น้องไม่อยากเรียนต่อหรอกหรือ” มู่หลงเฉินถามหญิงสาวอย่างแปลกใจในขณะที่ตาของตนก็มองไปยังทางด้านหน้า“ก็ไม่เชิงค่ะ เรียนก็ได้ไม่เรียนก็ได้ เพียงแต่ฉันไม่อยากจากบ้านไปไกล อีกอย่างซินซินมั่นใจว่าความรู้ที่ตัวเองมีนั้นไปไกลกว่าคนที่เรียนมากแล้ว” หญิ

หลังจากนั้นร้านคู่แข่งก็ปิดไปตลอดกาล เพราะไม่ว่าเขาจะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองสักเท่าไหร่ก็ไม่มีคนเข้าร้าน“พี่ชาย” เสียงตะโกนของฝาแฝดรวมทั้งซินซินที่ได้มารอรับซานซานด้านหน้าสถานีรถไฟหลังจากเห็นชายหนุ่มหน้าตาดีผิวขาวเดินออกมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางในมือเสียงทักทายพูดคุยระหว่างพี่น้องดังขึ้นอย่างดีใจ

“ถ้าอย่างนั้นหลังจบภารกิจครั้งนี้ผมจะยื่นเรื่องขอลาออก” มู่หลงเฉินไม่คิดปฏิเสธเนื่องจากเขาได้คิดเรื่องนี้มาสักพักใหญ่แล้วเพียงแต่ที่ยังไม่กล้าตัดสินใจก็เนื่องจากเกรงใจความรู้สึกของปู่เพียงเท่านั้น“อืม” ชายชรารับคำในลำคอสั้น ๆหลังจากการกินอาหารเย็นที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของครอบครัวซูผ่านไป ชายชราก็

ท่ามกลางความเงียบ พนักงานที่กำลังนำอาหารมายังโต๊ะของซินซินได้เอ่ยปากของตนอย่างสุภาพกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะของลูกค้าผู้ที่เป็นเจ้าของอาหารจานพิเศษของร้าน“ขอโทษนะคะ ช่วยกรุณาหลีกทางด้วยค่ะ” เสียงพนักงานของร้านได้บอกกับหญิงสาวที่ยืนนิ่งเป็นหินอยู่กับที่โดยที่เธอทั้งสองไม่คิดว่ามู่หลงเฉินจะเย็นชาแ