Semua Bab แผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด: Bab 41 - Bab 50

ทั้งสองเดินขึ้นมายังอาคารสองชั้นที่ตั้งขนานไปกับอัฒจันทร์คนดู โดยส่วนล่างจะเป็นค็อกพิทสำหรับนักแข่งที่จะมาลงสนามถูกจัดแบ่งเป็นช่อง ๆ ซึ่งแต่ละห้องก็จะมีอุปกรณ์ซ่อมแซมรถดูแลรถแข่งครบครัน พร้อมทีมช่างประจำสนามคอยสแตนด์บายช่วยเหลือร่างเย้ายวนในชุดยูนิฟอร์มขาวดำดูเรียบร้อยถูกลากรั้งเข้าหากายยิ่งขึ้นเมื่อต้องเดินผ่านกลุ่มนักแข่งและทีมช่างดวงตาคมกริบวาวโรจน์ ตวัดมองทุกคนที่กล้าส่องเรียวขาเนียนละเอียดของบอดี้การ์ดสุดรักซึ่งไอซ์ที่เอาแต่ก้มหน้ามองพื้นไม่ได้รู้ตัวเลยว่าความสวยของตนเรียกความสนใจจากหนุ่ม ๆ ข้างสนามมากแค่ไหนใบหน้าหล่อบูดบึ้งด้วยความหงุดหงิด เริ่มไม่พอใจไอ้กระโปรงตัวจิ๋วที่ตนยัดเยียดให้เธอใส่ หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะสั่งให้ไอซ์ใส่เสื้อยืดกางเกงขายาวเสีย!ท่อนแขนแกร่งโอบเอวบางแนบชิด ส่งสายตาข่มขู่ไปตลอดทาง จนกระทั่งถึงบันไดขึ้นชั้นสองไอซ์เดินไปตามการนำทางของมาร์ติน ค่อนข้างตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศแปลกตา แม้จะทำงานกับมีอามาหลายปี แต่เธอก็ไม่มีโอกาสได้เข้ามาในส่วนโซนด้านในเนื่องจากอดีตเจ้านายไม่ค่อยออกไปไหนดวงตาคู่สวยสำรวจการตกแต่งไปเรื่อย และเมื่อถึงชั้นสองไอเย็นฉ่ำของเครื่อง

กลุ่มของฉัตรย้ายมานั่งอีกฟากหนึ่งของห้องโถง แต่ก็ยังสามารถมองเห็นพวกของมาร์ตินได้อยู่ทั้งสามมีใบหน้าเคร่งขรึม โดยเฉพาะฉัตรพลที่เสียหน้าหนักมาก นัยน์ตาคมตวัดมองตามแผ่นหลังบางของไอซ์ที่ลุกเดินออกไปพร้อมแอลลี่อย่างเคียดแค้น“ไอ้เหี้ยมาร์ตินแม่งน่าโดนกูกระทืบสักรอบ! คิดว่าแบล็กตัวเองหนามากสินะ!” โปเต้สบถอย่างเดือดดาล เหลือบมองไปทางโต๊ะคู่กรณีเป็นระยะแม้ที่ผ่านมาพวกเขาจะไม่ได้ตั้งตัวเป็นศัตรูชัดเจน แต่เคยลองพูดคุยตีสนิทหลายครั้ง อีกฝ่ายก็แสดงออกชัดว่าไม่อยากสุงสิงด้วย เรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่ทำโปเต้หมั่นไส้เป็นทุนเดิม พอรวมกับเรื่องวันนี้อีก เขาก็ไม่คิดจะยอมถูกฝ่ายนั้นเยาะเย้ยโดยไม่สู้กลับ!“แม่งก็มีดีแค่หน้าตากับบ้านรวยเท่านั้นแหละวะ ฝีมือจะสักเท่าไรกันเชียว!” ฉัตรสบถด่าแบบไม่หันมองตัวเองเลย“อย่าเพิ่งดูถูกมัน ยังไงนี่ก็สนามบ้านยัยแอลลี่” ดลกระซิบเสียงเครียดด้วยใบหน้าจริงจัง“เหอะ! ยัยปากดีนั่น! สักวันกูจะลากแม่งมากระแทกให้หมดสภาพด้วย!”โปเต้ยังใช้คำพูดจาบจ้วงไม่กลัวตาย อัดควันพิษเข้าปอดเฮือกใหญ่ พลางหันมองสีหน้าเพื่อนสนิท“แน่ใจใช่ไหมว่ามึงไหว อย่าให้กูเสียหน้ามากกว่าเดิมนะไอ้ฉัตร!” หัวโ

หัวใจของไอซ์เต้นระรัวไม่ต่างจากกลองของวงร็อก ยังไม่ทันจะหายตกใจจากเหตุการณ์แรก เธอก็ต้องรับมือกับความเร็วราวจรวดของรถที่เธอนั่งอยู่ใบหน้าสวยฉายแววเครียดจัด เหลือบมองสีหน้าของหนุ่มคนขับด้วยความหวั่นวิตกแล้วไอซ์ก็ต้องใจแป้วอีกครั้ง เมื่อเห็นนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะเข้มข้นมือเล็กกอดเข็มขัดนิรภัยแน่น เผลอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ท้องน้อยวูบหวามสุดขีดกับความเร็วเกือบ 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมงบนถนนเลนกว้างภาพทุกอย่างดูเหมือนพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันหายแตกตื่นเธอก็สามารถมองเห็นไฟท้ายของรถบีเอ็มดับเบิลยูสีดำได้แล้วกล้ามเนื้อทุกมัดของหญิงสาวหดเกร็ง นั่งตัวแข็งเธอลุ้นระทึกสุดขีด เมื่อระยะห่างของพวกเขาใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แต่มาร์ตินก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะยอมลดความเร็วลงเลยมือหนากำกรอบพวงมาลัยมั่นคง สายตาเหี้ยมเกรียมจ้องตรงไปเบื้องหน้าไม่ต่างจากสัตว์ร้ายจ้องตะครุบเหยื่อ มาร์ตินสามารถหักเลี้ยวรถไปตามสนามได้อย่างคล่องแคล่ว เหมือนเขาขับผ่านเส้นทางนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่ได้ทำให้ไอซ์รู้สึกโล่งใจแม้แต่น้อย กลับเครียดมากขึ้นไปอีก เมื่อกระโปรงหน้ารถสีเงินแทบจะจ่อชิดกระโ

“ขึ้นไป” น้ำเสียงแข็งดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมแรงที่ฝ่ามือดุนแผ่นหลังหญิงสาวให้รีบก้าวกลับขึ้นรถไอซ์เม้มปากเข้าหากันแน่น ไม่กล้าโต้เถียงสิ่งใดกลับ บอกตามตรงว่าเธอยังมึนงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่เลยหลังจากเห็นว่าพี่สาวตัวแสบนั่งประจำที่เรียบร้อย มาร์ตินก็ก้าวขึ้นมา พร้อมกระชากบานประตูรถปิดลงเสียงดัง ก่อนจะส่งสายตาให้บอดี้การ์ดคู่ใจออกรถปกป้องลอบกลืนน้ำลายเงียบ ๆ รับรู้ได้ถึงบรรยากาศมาคุน่ากดดันลอยฟุ้งเต็มรถ เนื่องจากเขาไม่ได้เข้าไปในสนามแข่งด้วย ทำให้ไม่ทราบว่าทั้งคู่ไปทะเลาะอะไรกันอีกรถตู้สีดำเคลื่อนออกจากลานจอดวีไอพีทันทีที่ได้รับคำสั่ง แต่ความเงียบก็ปกคลุมภายในรถเพียงแค่ไม่นาน น้ำเสียงแข็งกร้าวของหนุ่มผมส้มก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง“เล่ามา!”“เรื่องอะไร...” ไอซ์ถามกลับเสียงเบา แม้จะรู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร แต่ความดื้อรั้นส่วนตัวก็ทำให้เธอเลือกที่จะยียวนเขากลับอย่างลืมตัว“ก็เรื่องไอ้เวรพวกนั้นไง! พี่ไปรู้จักพวกมันได้ไง! ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าผมจะช่วยเอง! ทำไมต้องหาเรื่องใส่ตัวเองด้วยวะ!”ท่าทางเกรี้ยวกราดของชายหนุ่มส่งผลให้ไอซ์หน้าตึงด้วยความหงุดหงิดไม่แพ้กันหลายสิ่งในใจที่อัดอั้นมานาน

สายตาวาวโรจน์จ้องเขม็งอย่างเร่งเร้ากดดันให้เธอต้องยอมจำนน กลีบปากถูกกัดจนเจ็บแต่ก็ยังไม่อาจสลัดความอายออกไปจากหัวได้“เร็ว ๆ คงไม่อยากให้ผมเป็นคนทำใช่ไหม” เขาข่มขู่พลางบีบเคล้นแก้มก้นนิ่มรุนแรง“...”ไอซ์ยังคงเงียบไม่กล้าตอบคำถาม เพราะสุดท้ายผลลัพธ์มันก็ไม่ต่างกันอยู่ดีหญิงสาวสูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ พร้อมเอื้อมมือสั่นระริกไปกอบกุมส่วนร้อนผ่าวของชายหนุ่มเอาไว้ แค่นั้นมาร์ตินก็เชิดหน้าคำรามด้วยความพึงพอใจแล้ว“อ่าส์ ~ มือนิ่มจัง จับมันยัดเข้าไปได้แล้ว ของผมอยากเข้าไปอยู่ในตัวพี่จะแย่”“…”ร่างน้อยวูบไหวตื่นตัวไปกับประโยคหยาบโลน แม้จะอับอายแต่ส่วนลึกมันก็โหยหาการเติมเต็มอย่างบอกไม่ถูกท่อนขาบางค่อย ๆ หยัดกายขึ้นเล็กน้อยกดจ่อแท่งแข็งชิดปากทางซึ่งบัดนี้เอ่อรื้นไปด้วยหยาดน้ำใส“ซี้ดดดดดด ~ น้ำเยิ้มเร็วจัง อยากมากเลยสินะ” เด็กหนุ่มเหยียดยิ้มจ้องมองดอกไม้ฉ่ำน้ำหิวกระหาย พร้อมบดเอวสวนให้กายแกร่งบดเบียดความชุ่มชื้นมากขึ้น“อื้อออออ ~ ยะ...อย่าเพิ่ง อ๊ะ”“ตัวสั่นขนาดนี้ ตื่นเต้นมากเลยเหรอ”“มะ...ไม่ใช่นะ” ไอซ์ตอบปฏิเสธเสียงสั่น ทั้งที่ร่างกายเธอค่อย ๆ อ่อนระทวยลงไปทุกขณะจากแรงเสียดสีอันแสนวาบหวาม