Lahat ng Kabanata ng My Wife เมียเด็กของนายวิศวะ: Kabanata 81 - Kabanata 90

"มึงก็รู้ว่าพี่เธียรน่ากลัวขนาดไหนกูไม่อยากโดนพี่เขาตวาดเหมือนที่เขาตวาดใส่พวกรุ่นน้องที่คณะเขาอะ" และนี้ก็คืออีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันไม่อยากเข้าใกล้พี่เธียร เขาดุและฉันก็กลัวท่าทางแบบนั้นของเขาถึงแม้ว่ายังมีความจริงบางอย่างที่ฉันยังไม่ได้บอกเพื่อนก็ตาม แต่เหตุผลนี้มันก็ใช้ได้อยู่"นั่นมันหน้าที่ที่เขาต

หลายสัปดาห์ต่อมา...หลังจากที่หลายคืนก่อนที่ฉันเอาแต่หลอนคำพูดของพี่เธียร วันถัดมาจนถึงวันนี้ฉันก็พยายามหลบหน้าพี่เธียรเหมือนเดิม เพราะไม่อยากเจอหน้าเขาแล้วพานทำให้หัวใจของฉันทำงานหนักอย่างคืนนั้นอีกครั้ง...คือฉันก็ไม่ทราบหรอกว่าพี่เธียรกำลังคิดอะไรหรือกำลังจะทำอะไรอยู่ ถึงได้มาบอกว่าให้ฉันเตรียมตั

วันต่อมา…“มึงว่าแผนนี้มันจะเวิร์คจริงเหรอวะพริก” ฉันถามพริกไทยที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยสีหน้าวิตกกังวล“ถ้ามึงเลิกทำสีหน้ากังวลอย่างตอนนี้ มันเวิร์คแน่ยัยสวย มึงช่วยเลิกเอาคิ้วบนหน้ามึงมาผูกกันเป็นโบได้ปะ กูเห็นแล้วพานใจไม่ดีไปด้วย”“ก็กูกังวลนี่ มึงก็รู้ว่านอกจากพี่ทามแล้วพี่เธียรนี่แหละที่น่ากลัวอีก

“เธอกลัวอะไรมันนักหนาวะ”“เราเปล่ากลัวพี่เธียรนะ”“ไม่กลัวแล้วจะรีบออกมาทำไม”“เราแค่มองออกว่าแผนนี้มันไม่เวิร์คพี่เธียรไม่เชื่อหรอกว่ามอสเป็นแฟนเรา”“งั้นก็กลับเข้าไปใหม่ เดี๋ยวฉันจะจูบเธอโชว์มันเลย”“นายจะบ้าเหรอ เราไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด เอางี้นะเราแยกย้ายกันตรงนี้แหละ แล้วก็ลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปเถ

"พี่เธียรลุกขึ้นมาคุยกับสวยให้รู้เรื่องก่อนได้ไหม""ฉันง่วงพรุ่งนี้เรียนเช้าไว้คุยวันอื่นละกัน" เหอะ ตอบทั้งๆ ที่หันหลังนอนตะแคงแบบนี้ก็ได้เหรอ?"สวยก็เรียนเช้าเหมือนกัน""งั้นดีเลย พรุ่งนี้จะได้ไปด้วยกัน" โอ้ย! ฉันไม่คุยแล้วก็ได้! ฉันล้มตัวนอนอย่างขึงขังทันทีที่พี่เธียรเล่นตอบกลับมาอีกแบบ ยิ่งคุยก็