All Chapters of Abandoned by the Cold-Hearted CEO, She Rose as a Medical Genius: Chapter 161 - Chapter 170

Sa labas ng bintana, tanaw ang umaagos na ilog ng lumang bayan ng Cebu Cityg, habang ang mga nagkalat na ilaw ay sumasalamin sa tubig na parang kumikislap.Sa mesa, may dalawang tasa na ng mainit na local specialty tea.Kinuha ni Tim ang menu na iniabot ng waiter at hindi man lang ito tiningnan, agad niyang in-order ang dalawang signature dishes—lychee pork at Buddha Jumps Over the Wall.Pagkatapos, natural niyang itinulak ang menu papunta kay Sunshine.“Check mo kung may gusto ka pa, or may bawal ka bang kainin?”Hindi kinuha ni Sunshine ang menu.“Mr. Jackson mukhang sanay na sanay ka dito sa place na ’to. Ikaw na ang mag-decide.”“Once pa lang ako nakapunta dito for a business trip dati. Pero tumatak talaga sa akin,” maikling sagot ni Tim.Pagkatapos, nag-order pa siya ng ilang signature dishes sa waiter at may espesyal pang instruction,“Yung river seafood stew, siguraduhin fresh na fresh ang ingredients. Dapat malinaw ang sabaw.”Natural at very smooth ang tono niya haba

Matagal nang naghihintay si Tim sa table, pero hindi pa rin bumabalik si Sunshine.Unti-unting kumapit sa kanya ang kaba.Kinuha niya ang coat at tumayo, lumabas ng private room.Pagliko niya sa corridor, doon niya nakita si Shawn at ang grupo nito.Si Sunshine ay halos sapilitang nakahawak sa tabi nito.Ang kamay na nakapulupot sa bewang niya ay sobrang higpit, halatang ayaw bumitaw.Saglit na tumigil ang tingin ni Tim sa kamay na iyon, pero agad niyang ibinalik ang usual niyang gentle smile.“Ang coincidence naman, Mr. Navarro. Nandito ka rin pala.”Nang makilala siya, bahagyang umatras si Shawn.“Mm, kumakain lang. Since nagkita na rin tayo, sabay ka na sa amin.”Nananatiling mahinahon ang ngiti ni Tim habang bahagyang tumango.“Sige.”Agad namang nagliwanag ang mukha ng middle-aged na lalaki sa tabi nila at mabilis na lumapit na parang gusto magpabango ng loob.“Naku! Si Mr. Jackson ng Jackson Group pala! What an honor! Hindi ko in-expect na makikita ko kayong dalawa n

“Uminom ka.”Isang salita lang ang inulit ni Shawn.Kalma ang tono niya, pero parang hatol ng kamatayan ang bigat ng boses niya.Sa matalim at hindi matinag niyang titig, sa tahimik na pagmamasid ni Tim, at sa takot na mga tingin ng lahat,ang lalaki ay nanginginig na kinuha ang bote. Pikit-mata, parang umiinom ng lason, desperadong pinasok sa bibig ang alak.Isang bote… dalawa…Nang maubos niya ang huling patak, bumagsak siya sa sahig na parang putik, maputla at nangingitim ang mukha.“Dalhin niyo siya sa ospital.”Malamig na binitawan ni Shawn ang tatlong salita.Agad na nagkagulo ang mga tao at binuhat ang nawalan ng malay na lalaki palabas ng private room.Hindi na pinansin ni Shawn ang iba at ibinaling ang tingin kay Sunshine.“Let’s go.”Natural niyang inabot ang kamay niya para hawakan ito, pero instinctively umiwas si Sunshine.Napatigil sa ere ang kamay niya, at bahagyang lumalim ang tingin niya.Saglit na tumigil ang tingin ni Tim sa pag-iwas ni Sunshine bago si

Biglang natigilan si Sunshine.Nang marealize niya ang ginawa niya, may bahagyang awkwardness na mabilis na dumaan sa mukha niya, pero agad din niyang binawi ang composure niya.Yumuko siya at ipinagpatuloy ang paglagay ng gamot.Kalmado ang boses niya habang marahang nagpaalala,“Don’t get it wet for the next few days. Be careful when showering. If the blisters break, remember to see a doctor and avoid infection.”Hindi sumagot si Shawn sa sinabi niya.Hindi na nakatutok ang tingin niya sa sugat, kundi diretso at matalim na nakapako sa mukha ni Sunshine na nasa harap lang niya.Sa ilalim ng ilaw, makinis at maputi ang balat nito, may bahagyang natural na pamumula pa mula sa kakaligo.Dahil sa focused niyang expression, mas lumambot ang usual na malamig at distansyang aura niya.Hindi niya napigilan ang sariling tingin—mula sa maayos niyang noo, sa matangos at delicate na ilong, hanggang sa bahagyang nakatikom niyang labi.Yung soft pink na kulay noon, parang nakakainis na na

Simula pa lang hanggang dulo, kalmado lang na pinanood ni Sunshine ang buong eksena.Ang sadyang pag-ignore ni Elena, ang tahimik na pagsang-ayon ni Shawn, at ang huwad na imbitasyon ngayon—lahat iyon para sa kanya ay parang malinaw na malinaw na salamin.Bahagya siyang ngumiti.“No need. You guys go ahead. I have other matters to take care of.”Pagkasabi niya, hindi niya man lang tinignan si Shawn. Saglit lang dumaan ang tingin niya kay Tim at magalang siyang tumango.Pagkatapos, tumalikod siya at umalis agad, walang lingering, dire-diretsong naglakad palayo nang kalmado.Sinundan ni Tim ng tingin ang papalayong figure niya. Sa ilalim ng kanyang gentle smile, may halo-halong emosyon sa mata niya na mahirap basahin.Nakatayo si Shawn sa pwesto niya, nakatutok din ang tingin sa direksyon kung saan nawala si Sunshine.Nang makita niya ang laging malamig at distansyang asal nito—parang hindi kailanman yumuyuko, laging may pagitan sa lahat—may kung anong iritasyon ang sumiklab sa l