Biglang uminit ang mukha ni Nevaeh. Nahihiya siya at gusto na lang magtago sa sobrang embarrassment.Nakakahiya talaga! Pagkakita ni Sven sa reaksyon niya, hindi nito napigilang matawa.“Sige na, hindi na kita aasarin.” Mahina ang tawa nito habang malambing na nagsalita. “Kumain ka na nang maayos. Napagod ka buong araw. After nito, maligo ka na at magpahinga nang maayos.”Tulad pa rin ng dati, sobrang gentle ng paraan nito sa pakikitungo sa kanya.Minsan nga, nakakalimutan na ni Nevaeh kung gaano ito kalamig at kaseryoso noon.“Okay.” Masunurin siyang tumango.Kailangan niya rin talagang magpahinga.Nang gabing iyon, maaga at mahimbing ang tulog ni Nevaeh.Kinabukasan na ng tanghali siya nagising.Pagbaba niya, agad siyang pinakain ni Manang Karen ng supplement soup ayon sa bilin ni Sven.Masayang-masaya si Manang Karen habang nakangiti.“Napakabait talaga ni Sir sa inyo, Madam. Nakakainggit. Tingnan mo nga naman, kahit ako na matanda na, gusto ko tuloy ulit magka-love lif
Read more