แขนเรียวเล็กโอบรัดแผ่นหลังกว้างกำยำของภัคพงศ์ไว้แน่น ปลายนิ้วที่เคยอ่อนช้อยบัดนี้จิกลงบนผิวเนื้อแกร่งจนเกิดรอยแดงฉาน ยามที่ความเจ็บจุกแล่นริ้วเข้าสู่ร่องสวาทอันชุ่มฉ่ำ สัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่แข็งขึงที่โหยหามานานกำลังหยั่งลึกเข้ามาจนสุดทางรัก“อื้ออออ! ...พี่ภัคขา... อื้อ!” เสียงครางหวานหลุดรอดจากริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอค้าง เมื่อสะโพกสอบของภัคพงศ์ขยับถอยออกเพียงน้อยนิดให้เธอได้หายใจเพียงชั่วครู่ ก่อนจะสวนลึกย้อนกลับเข้าสู่กายสาวอย่างเนิบนาบแต่หนักหน่วง เนินเนื้อนุ่มหยุ่นบดเบียดแนบสนิทกับผิวเนื้อของชายหนุ่มตรงจุดเชื่อมต่อจนไร้ซึ่งช่องว่างดวงตาคู่สวยพร่าเลือนด้วยม่านน้ำตาแห่งความสุขที่เอ่อล้น มันไหลรินเป็นทางไปตามหางตา ก่อนจะซึมลงบนหมอนใบนุ่มที่รองรับศีรษะของเธอไว้“เจ็บเหรอ...” ภัคพงศ์กระซิบถามข้างใบหู น้ำเสียงแหบพร่าสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์“จุกนิดหน่อยค่ะ...” ปรานไหมตอบเสียงแผ่ว สองขาเรียวเกี่ยวกระหวัดรัดเอวสอบไว้แน่นด้วยสัญชาตญาณ “ช้าลงอีกนิดนะคะพี่ภัค อื้มมม...”“ดีขึ้นมั้ย ที่รัก”“ค่ะ... อ้ะ...”ภัคพงศ์ยังคงรุกรานอย่างต่อเนื่อง แม้จะรับรู้ถึงความทรมานปนความหฤหรรษ์ที่ปรานไหมกำลังเผชิ
最後更新 : 2026-05-03
