ครืด~ ในที่สุดการเดินทางอันยาวไกลก็มาถึง เทคแคร์สลัดมือออกจากการพันธนาการแล้วรีบตามเพื่อนลงมา เด็กนักศึกษาปีหนึ่งทุกคนแบกเป้สัมภาระของตัวเองยืนเข้าแถวตามที่รุ่นพี่เอ่ยสั่ง“ต่อไปน้องจะต้องเดินจากตรงนี้ไปถึงน้ำตก ใครไม่ไหวให้ยกมือเรียกในทันทีนะครับ”สิ่งที่เทคแคร์คิดมาจากคอนโดเป็นจริงทุกอย่าง สัมภาระหนักอึ้งต้องแบกไปเองในระยะทางเกือบห้ากิโลเมตร ไม่น่าจะใช่เรื่องง่าย“พี่ถือให้”กระเป๋าของคนตัวเล็กถูกกระชากไปแบกใส่หลังคนพี่แล้วเดินจากไป ไม่รอให้เธอประท้วงโวยวายอะไรทั้งนั้น อย่าว่าแต่เธอที่ตกใจคนในแถวรวมถึงว้ากปีสองเองก็ด้วย“ร้อย”“เออ เอาเถอะ”“แก้มกูฝากดูน้องด้วย”“ได้จ้าเพื่อน รู้แล้วจ้า”เซนต์ขึ้นรถยนต์ไปรอที่ปลายทางก่อน ขณะที่รถขับผ่านสายตายังคงมองเด็กน้อยของเขาด้วยความเป็นห่วงจนลับสายตา“ใจเย็นนะไอ้เสือ วันเดียวเพื่อน”“อืม”อาร์ทตบบ่าปลอบขวัญเพื่อนที่อยากมีเมียใจแทบขาด ก่อนจะพากันเปลี่ยนชุดสลัดคราบความเป็นรุ่นพี่เหลือเพียงประธานรุ่นปีสามกับเฮดว้ากชายฉกรรจ์ชุดดำนั่งล้อมวงย้ำแผนการอีกครั้ง จัดแจงแบ่งหน้าที่ ทบทวนตารางเวลารอแค่สันทนาการพาน้องปีหนึ่งมาถึง“ไอ้อาร์ท ไปเรียกน้องมา”“เ
Última atualização : 2026-04-01 Ler mais