Todos os capítulos de หลงกลรักพี่ว้ากโคตรเลว: Capítulo 21 - Capítulo 30

หลังจากไปส่งคนน้องเสร็จนายน้อยแห่งคลับเควีก็เหมือนจะอารมณ์ดีกว่าตอนออกไปมาก จนเพื่อนทั้งสามรู้ทันว่าไปไหนมา“ไงครับ ได้ไหม”“ได้เหี้ยอะไร กูไม่ได้หมกมุ่นจ้องแต่จะเน้ด”“อย่าไปพูดกลางแจ้งนะ ฟ้าผ่าตาย”เสาร์เอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะอย่างไม่เชื่อหู แล้วหายไปนานสองนานคือไม่ได้มันเป็นไปได้อย่างนั้นเหรอ เสือร้ายตัวนี้ดูทรงเล็บเริ่มไม่คมแล้วสิท่า คนมีประสบการณ์ผ่านมาก่อนมันรู้สายน้ำอุ่นไหลกระทบผิวกายเนียนละเอียด สาวน้อยค่อย ๆ เกลาผมเบา ๆ แล้วชโลมล้างออกด้วยน้ำสะอาด ร่างกายเมื่อได้อาบน้ำเหมือนได้ชะล้างความเมื่อยล้าที่สั่งสมมาทั้งวันออกด้วย“อื้อ~ เวลคัมไอ้เจ้าจิ๋วตัวใหม่”มือน้อยค่อย ๆ แกะพลาสติกใสออกด้วยความทะนุถนอม ตุ๊กตาแบบเดียวกันก็เหมือนจะมีเยอะแล้ว แต่แปลกที่เธอกลับรู้สึกดีกับมันเอามาก ๆ เอาเป็นว่ามากกว่าตัวอื่น ๆตุ๊กตาสีเหลืองพร้อมรอยยิ้มมองทีไรก็ดูผ่อนคลายได้ ต่างจากคนให้ยิ่งนักที่เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงเหมือนโลกนี้ไม่มีอะไรให้เขายินดี จะเห็นรอยยิ้มที่มุมปากทีหนึ่งก็ยากปานเข็นครกขึ้นภูเขา“ชอบตุ๊กตาหรอกนะ ไม่ได้ชอบพี่”เธอกอดตุ๊กตาตัวนั้นถ่ายรูปแชร์ลงสตอรี่ส่วนตัวพร้อมกับแคปชันต้อนรับตุ๊กตา

ช่วงสอบที่แสนจะหนักหน่วงของนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดัง บางคนยืนรอหน้าห้องด้วยความเคร่งเครียด บางคนก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มความมั่นใจ“เตรียมไว้หมดแล้วนะ”“อืม”เซนต์เอ่ยกับเพื่อนพร้อมพยักหน้ารู้กัน ก่อนที่ผู้คุมสอบจะเปิดประตูอนุญาตให้เข้าสอบได้ หลายอย่างไม่อนุญาตให้นำเข้าห้องสอบ เช่นกระดาษหรือเครื่องมือสื่อสารทุกชนิดรวมถึงนาฬิกาแบบดิจิตอล“เริ่มทำข้อสอบได้ครับ”เมื่อถึงเวลาผู้คุมสอบก็ให้เริ่มทำข้อสอบได้ กลุ่มคนที่ขึ้นชื่อว่าตัวท็อปของสาขาไฟฟ้านั่งทำด้วยความรวดเร็ว เหมือนกับรีบเร่งมีเรื่องด่วนต้องไปทำใช่ช่วงที่ลงลายมือชื่อผู้เข้าสอบนั้นปากกาของเพื่อนร่วมห้องสอบก็ดันหล่นไปไกลจนอาจารย์ผู้คุมสอบต้องก้มเก็บให้ ทว่าในจังหวะที่เก็บของหางตาก็กระทบเข้ากับสิ่งแปลกปลอมใต้โต๊ะนักศึกษาคนหนึ่ง“นักศึกษาครับ ลุกขึ้นแล้วตามอาจารย์มาที่หลังห้องครับ”มังกรเดินตามอาจารย์มาด้วยความงุนงง ก่อนจะถูกตรวจสอบอย่างหนักทั้งค้นทั้งล้วงไปทั้งตัว“อาจารย์พบโพยข้อสอบใต้โต๊ะของเธอ นั่งนี่รออาจารย์ประจำวิชามาก่อน”“ไม่ใช่ของผมนะครับ”“อันนี้อาจารย์ไม่รู้หรอกนะว่าของใคร แต่กระดาษแผ่นนี้อยู่ใต้โต๊ะของเธอ”จากที่เขางงตอนนี้กล

ต่างฝ่ายต่างสบสายตากันคล้ายกำลังเรียกหา เซนต์ก้มลงจูบเธออีกครั้งทว่าคราวนี้เรียวลิ้นเล็กไม่ยอมให้เขาอีกต่อไป เธอเกี่ยวกระหวัดกลับอย่างไร้ประสบการณ์และนั้นมันทำให้คนพี่พอใจหยุดนิ่งให้คนน้องได้ลองทำเองบ้าง“พี่อยากฟัดแคร์ทุกวันเลย”“หื่นกาม !”คำพูดของเธอเขาไม่อาจเถียงกลับได้เพราะมันคือเรื่องจริง เขาหื่นมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่อยู่กับเธอ เขาอยากจะยัดเยียดลูกชายให้อยู่ในตัวเจ้าหล่อนตลอดเวลาเซนต์สวมถุงป้องกันให้เรียบร้อยแล้วมาสนใจกับสาวน้อยที่ยืนรออยู่ เธอทำท่าคล้ายจะขัดขืนอีกครั้งแต่ก็คงไม่รอดเงื้อมมือชายเจ้าเล่ห์ผู้นี้ไปได้อยู่ดี“แคร์จะเจ็บนิดนึงนะ”สวบ !“อือ.. อื้อ อ้าห์”“เจ็บไหม”เธอส่ายหัวเป็นคำตอบเพราะถ้าเทียบกับครั้งแรกแล้วมันต่างกันมาก เป็นความเจ็บที่เธอทนไหวและเพียงครู่เดียวมันก็ถูกแทนที่ด้วยความซาบซ่านหวิวไปทั้งกาย“อ๊ะ ! แคร์จะล้ม”เรียวขาสวยถูกยกขึ้นพาดกับแขนหนาของคนพี่ศอกกับเข่าลงล็อกกันอย่างถูกต้อง มืออีกข้างยังรวบเอวเธอเข้ามาให้ใกล้ชิดกันมากขึ้นอีก“ซี้ด แน่นชะมัด”เขาค่อย ๆ ถอนแกนกายที่พึ่งสอดเข้าไปออกมา ขนาดว่าขาอ้าออกกว้างมากแล้วแต่ความฟิตของน้องสาวเธอยังเหมือนเดิม แ

ผ่านไปราวสัปดาห์กว่าคนสองคนไปไหนมาไหนด้วยกันมากขึ้น เพื่อนเธอรู้เพื่อนเขารู้ยกเว้นคนนอกที่ไม่รู้ หรือบางคนอาจจะสังเกตอยู่ก็อาจจะเป็นไปได้“น้องแคร์ มาหาไอ้เซนต์เหรอครับ”“เอ่อ ค่ะ”เธอตอบกลั้วเสียงหัวเราะ จะโกหกก็กระไรอยู่เพราะมาผับเขาแล้วยังเดินลิ่วขึ้นไปทางห้องผู้บริหารอีก แล้วคนที่ถามก็ยังเป็นเพื่อนเขาเธอเลยตอบออกไปตามตรงก๊อก ก๊อก ก๊อก~ สาวน้อยเคาะประตูกระจกตามมารยาทก่อนจะได้เสียงสัญญาณอนุญาตให้เขาไป เทคแคร์เดินตรงไปหาเขาอย่างรีบร้อนเพราะเขาบอกให้เธอรีบมา“พี่มีอะไรรึเปล่าคะ”“เปล่า หิวข้าว ไปกินข้าวกัน”“โอ๊ย ! นิสัยพี่เนี่ย แคร์ตกใจหมดนึกว่าเป็นอะไร”“ทำไม เป็นห่วงพี่ ?”เขาลุกขึ้นแล้วมุ่งมาหาเธอที่หน้าบึ้งตึงไปแล้ว เสียงกวนประสาทของเขาชวนให้เด็กน้อยโมโหขึ้นอีก เขานี่สามารถปั่นหัวเธอได้ตลอดเวลาจริง ๆติ๊ง~แก้ม : น้องแคร์ พรุ่งนี้มาวันเกิดพี่แก้มนะ มาได้ไหมเอ่ย เดี๋ยวเซนต์ไปรับแก้ม : พาเพื่อนมาด้วย คนเยอะ ๆ สนุกดีเทคแคร์ : ได้ค่ะพี่แก้ม ที่ไหนคะแก้ม : ที่เดิมจ้าเธอไม่กล้าปฏิเสธได้แต่ตอบตกลงตามมารยาท วันเกิดเพื่อนเขาแต่ชวนเธอเนี่ยนะ เธอต้องทำตัวยังไงดี คนที่มาก็คงมีแต่รุ่นนั้

KV Grand Club“ชน !” เพื่อนทั้งสามยกแก้วเหล้าสีอำพันขึ้นปะทะกันกลางวง วันนี้เป็นวันเกิดของนดาเพื่อนทั้งสามเลยนัดรวมตัวเพื่อฉลองอวยพรให้กับเพื่อน“สุขสันต์วันเกิดจ้า หัวสมองของกลุ่ม กูขอให้มึงอ่านหนังสือเยอะ ๆ แล้วมาดึงพวกกูให้รอดเอฟไปจนจบเลยนะคะ”“มึงอวยพรกูหรืออวยพรตัวเองอีม่อน”“ฮ่าฮ่าฮ่า ของกู ๆ ขอให้มึงได้ผู้ชายที่สูงยาวเข่าดีเหาะเหินเดินอากาศได้อย่างที่มึงฝัน แต่ถ้าให้กูแนะนำ ผีกระหังเท่านั้นจ้า”“อีแคร์ !”คำอวยพรหยอกเย้าสื่อถึงความสนิทกันมาก ๆ สำหรับพวกเธอแล้วไม่ต้องเอ่ยคำใดก็รู้ว่ารักกันสนิทใจจนย้ายมาเรียนที่เดียวกันนี่แหละ“คุณลูกค้าครับ มีคนสั่งมาให้ครับ”“ขอบคุณค่ะ”เทคแคร์หยิบแก้วเหล้ารสอ่อนมาดื่มภายใต้การเหยียดมองของเพื่อนทั้งสอง เหล้าแก้วนี้คงจะเป็นใครอื่นไม่ได้นอกจากเจ้าของผับที่สั่งให้ นั่งผ่านไปสักประมาณสิบกว่านาทีเหล้าแก้วที่สองก็ถูกยกมาเสิร์ฟอีก เทคแคร์แปลกใจเล็กน้อยเพราะปกติเธอมักจะโดนเขาบ่นอยู่ร่ำไปว่าคออ่อน คราวนี้กลับเป็นคนสั่งมาให้ แต่สุดท้ายก็รับมาอยู่ดีทั้งสามโยกเอนไปตามจังหวะดนตรีสดคลาสสิคที่นักดนตรีบรรเลง ตอนนี้พวกเธอเริ่มจะวางมือถอยไม่สู้กับเหล้าแล้วเพราะ