Todos os capítulos de แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก: Capítulo 11 - Capítulo 15

หญิงสาววุ่นวายกับการเก็บเสื้อใส่กระเป๋าอยู่บนเตียงขนาดคิงไซซ์ อีกไม่กี่ชั่วโมงใกล้เช้าเธอกับเขากำลังจะเดินทางไปพักผ่อนทะเลตามสัญญาครั้งก่อนนับจากวันนั้น เขาเริ่มมีเวลาให้เธอมากขึ้น เธอเลยคลายความกังวลที่มีต่อเขาลงจากตอนแรกคิดว่าเขาคบเธอเล่น ๆ แต่ที่ผ่านมาเขางานยุ่งจึงทำให้เมินกันบ้าง ตอนนี้เข้าใจกันดีแล้วความรู้สึกด้านลบทั้งหมดจึงคลี่คลายลง“ขยันจังเลยแฟนผม” สวมกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง วางคางบึกบึนบนหัวไหล่มนอย่างออดอ้อนไม่ต่างจากลูกแมวน้อย“พอจะเป็นแม่ศรีเรือนได้ยังคะ” ถามติดตลกแต่ในใจคิดจริง“ได้สิครับ คุณเก่งทุกอย่างเลย งานในบ้านและนอกบ้าน แถมสวยอีกต่างหาก”“คุณเคยคิดจะแต่งงานไหม” เอี้ยวคอมองหน้าหล่อเหลาคำถามของคนตัวเล็กทำให้กองทัพปล่อยมือจากเอวและเผลอแสดงความกังวลออกมาให้เห็นชัดเจน‘คงไม่สิ’ ทำได้แค่พูดในใจ นัยน์ตากลมโตปรายตามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างเจ็บปวดราวกับถูกเข็มนับหมื่นเล่มทิ่มแทงหัวใจ“อย่าทำหน้าแบบนี้สิคะ” เธอพูดขึ้นทำลายบรรยากาศความเงียบ พุ่งกอดคนตัวโตจนเขาล้มลงนอนบนเตียงไม่ทันตั้งตัว“หมดหล่อแล้ว” นิ้วเล็กลูบแก้มสากพร้อมส่งยิ้มหวานแก่เขา“นั่นสินะ” เสียงทุ้มพึมพำ เผยยิ้ม

“จะทิ้งกันไปจริงเหรอ” บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าทำไมใจดวงนี้ถึงเรียกร้องหาผู้หญิงคนนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่เข้าใจเอาเสียเลย“ปล่อยค่ะ คุณกองทัพ”“ช่วยอยู่นิ่ง ๆ ให้ผมกอดหน่อยได้ไหม” กลิ่นกายเฉพาะจากตัวเธอทำให้เขาหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งความรู้สึกไม่มีเธอเคียงข้างทรมานเหลือเกิน เขาอยากอยู่กับเธอตลอดเวลา อยากได้ยินเสียงหวานมาคอยอ้อน“ปล่อยนะ”“ดื้อจังเลย” กองทัพจูงข้อมือเล็กให้เดินตามหลัง“จะพาไปไหน” พยายามสลัดข้อมือหนาให้พ้นแต่ไม่ยอมหลุด“อย่าดื้อสิลูกหว้า” เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกองทัพอาศัยจังหวะคนตัวเล็กกำลังเหม่อกับคำพูดของตนเอง ช้อนร่างอรชรในท่าเจ้าสาว“ว้าย!”“ถ้าไม่อยากตกก็อยู่นิ่ง ๆ” ตอนนี้เขาเหนือกว่า ไม่ว่าสั่งอะไรเธอยอมทำตามทั้งนั้น“ไม่กลัวใครจะมาเห็นหรือไง”“ไม่สนใจทั้งนั้น” เผยยิ้มหวานก่อนพาเธอไปยังห้องทำงาน จากนั้นวางคนในอ้อมแขนลงบนโซฟาด้วยความระมัดระวังกลัวทำเธอเจ็บลูกหว้าเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่น ไม่สนใจมองคนตัวโตกำลังส่งสายตาสำนึกผิดมายังเธอ“ลูกหว้า” หย่อนก้นนั่งลงข้างกายเธอพร้อมคว้ามือเล็กมากุม“มีธุระอะไรพูดมา” ปรายตามองวิวข้างนอกหน้าต่างกระจก ภายในสมองสับสนมากยิ่งนัก เธอ