Todos os capítulos de ของ(ตาย)มาเฟีย: Capítulo 1 - Capítulo 7

ณ บ้านเช่าหลังเล็ก [เวลา 06.00 น.]ในห้องนอนบนชั้นสองของบ้านไม้เก่า ๆ แสงแดดอ่อน ๆ ในตอนเช้าลอดผ่านช่องว่างของหน้าต่างไม้เข้ามา ดวงตาคู่สวยกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับหาแสงสักครู่“อือ…ตื่นก่อนนาฬิกาปลุกอีกแล้วเหรอ“ เธอเอ่ยพึมพำพลางบิดขี้เกียจไปมาอยู่บนเตียง ’ชีวิตเจ้ากรรมตื่นก่อนนาฬิกาทุกวัน’ เอวา ลลิตา ปัญญายิ่งทรัพย์ อายุ 25 ปี พริตตี้สาวสวยตัวท็อปของวงการ ตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงานอย่างเช่นทุกวันเธอบิดขี้เกียจไปมาบนเตียงก่อนจะรีบลุกออกจากเตียงเดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน ร่างบางยืนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ฝักบัวฮัมเพลงอย่างมีความสุข ผิวพรรณขาวนวลพอกด้วยฟองสบู่กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งห้องน้ำขนาดเล็ก “อ๊ะ! เจ็บหน้าอกจังประจำเดือนจะมาเหรอ” เธอร้องออกมาเสียงหลงขณะที่ลูบไล้ฟองสบู่ที่หน้าอกอวบใบหน้าสวยยู่หน้าลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกเจ็บ“อื้อ! จริง ๆ ด้วยทำแต่งานจนลืมวันที่ประจำเดือนมาเลยเหรอนี่” เธอร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้งเมื่อก้มลงมองเรียวขาขาวที่มีเลือดสีแดงไหลลงมาเป็นทางยาว เอวาถึงแม้ว่าจะตัวเล็กตัวน้อยแต่เธอก็อึดมากรับงานตลอดไม่เคยมีวันหยุดเลยสักวัน ความขยันอยู่คู่กับเธอเห

รถลีมูซีนสีดำเงาวับเคลื่อนผ่านหน้าหญิงสาวสองคนไปช้าๆ อาเธอร์มองผ่านกระจกฟิล์มมืดสนิทเห็นร่างบางของเอวายืนโงนเงนจนเพื่อนต้องคอยพยุง เหงื่อที่ซึมตามไรผมสะท้อนกับแสงแดดจัดจ้านของเมืองไทยทำให้เธอดูเปราะบางผิดกับมาดนางพญาบนเวทีเมื่อครู่ กระทั่ง… แท็กซี่สีชมพูก็ขับเข้ามาจอดตรงหน้าสองสาว “ไปกันเถอะ…ทนอีกหน่อยนะไม่นานก็ถึงบ้านแล้ว” ชมพูพยุงเพื่อนขึ้นรถ “ไปไหนครับ?” คนขับมองทั้งสองผ่านกระจกมองหลังและเอ่ยถาม “ไปซอยพัฒนา 10 ค่ะ” ชมพูเอ่ยบอก เอวาทิ้งแผ่นหลังพิงเบาะรถใบหน้าสวยยู่หน้าลงด้วยความเจ็บปวดในท้องน้อย มือบางกุมท้องตัวเองไว้แน่นโดยมีเพื่อนที่คอยนั่งเป็นห่วงอยู่ข้างๆ 15 นาทีต่อมา… รถแท็กซี่สีชมพูจอดสนิทลงที่หน้าบ้านปูนชั้นเดียวหลังเล็ก แม้สภาพบ้านจะดูเก่าไปตามกาลเวลาแต่ก็ถูกดูแลอย่างสะอาดสะอ้าน ชมพูอาศัยอยู่ที่นี่ตามลำพังเพราะแม่ไปมีครอบครัวใหม่อยู่ที่ต่างจังหวัดนานๆ จะมาหาเธอสักครั้ง ชมพูรีบลงจากรถมาประคองเพื่อนรักที่แทบจะไม่มีแรงก้าวเดิน "ค่อยๆ นะเอวา...ถึงบ้านแล้ว" ชมพูพร่ำบอก มือหนึ่งโอบเอวเพื่อน อีกมือพยายามควานหากุญแจรั้ว เอวาหน้าซีดเผือด ริมฝีปากที่เคยแต่งแต้มด้วยลิปสติ

“ระดับเอวาซะอย่าง สู้ตายอยู่แล้วพี่เกด!” เอวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามร่าเริง ก่อนจะคว้ากระเป๋าใบใหญ่แล้ววิ่งตามชมพูออกไปขึ้นรถตู้ของทีมงานที่จอดรออยู่ด้านหลังห้าง การทำงานของพวกเธอค่อนข้างดีมีรถรับส่งหากมีงานต่อช่วยประหยัดเวลาและค่ารถไปได้ส่วนหนึ่ง ภายในรถตู้ที่กำลังแล่นฝ่าการจราจรในยามบ่ายแก่ๆ มุ่งหน้าสู่ชานเมือง เอวาหยิบเครื่องสำอางขึ้นมาเติมแต่งใบหน้า จากลุคนางพญาแสนแพงเมื่อครู่ ถูกเปลี่ยนเป็นสาวเฉี่ยวสุดฮอตด้วยอายไลเนอร์สีดำขลับและลิปสติกสีแดงสด เธอมองเงาตัวเองในกระจก...นัยน์ตาคู่สวยยังคงมีแววของความเหนื่อยล้าซ่อนอยู่ลึกๆ เอวาอดไม่ได้ที่จะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อจับโทรศัพท์มือถือที่ยังคงปิดเครื่องอยู่ ใจหนึ่งก็อยากเปิดดูให้รู้แล้วรู้รอดว่าพ่อส่งข้อความอะไรมาขู่กรรโชกอีก แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าเปิดอ่าน สติที่เหลืออยู่น้อยนิดจะกระเจิดกระเจิงจนทำงานสุดท้ายของวันไม่รอด ณ สนามแข่งรถ The Empire Circui (เดอะ เอ็มไพร์ เซอร์กิต) [เวลา 16:30 น.] บรืน! บรืน! บรืน! เสียงคำรามของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่กำลังเร่งเครื่องทดสอบสนามดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ กลิ่นน้ำมันเครื่องและกลิ่

ถึงแม้เขาจะเป็นผู้ชายที่ชอบในเรื่องอย่างว่าเหมือนกันแต่กับสองสาวเขาเองก็รู้สึกเหมือนกับเจ้านายว่าไม่ควรไปคลุกคลีกับพวกเธอ ความมีชื่อเสียงของสองสาวในวงการพริตตี้อาจจะทำให้เจ้านายเขาเสื่อมเสียชื่อเสียงได้ ร่างหนาหันหลังเดินกลับขึ้นไปยังชั้นสองอีกครั้งเมื่อจัดการธุระของตัวเองเสร็จ ปากก็เอาแต่บ่นพึมพำให้ชมพู “คนอะไรด่าได้เจ็บแสบมาก คิดได้ไงมีเงินแต่ไม่มีสมอง…คุณภัทรจะว่าไงวะถ้ารู้ว่าโดนด่ามาแบบนี้” ไซเดินกลับเข้ามาในห้อง VIP ด้วยสีหน้าที่บอกไม่ถูก เขากระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ต่อหน้ากลุ่มมาเฟียหนุ่มที่กำลังรอฟังข่าวดี โดยเฉพาะภัทรที่นั่งไขว่ห้างกระดิกเท้าอย่างอารมณ์ดี “เป็นไงวะไอ้ไซ ดิวเรียบร้อยไหม? พวกเธอจะให้กูไปรับที่ไหน หรือจะให้คนของมึงไปส่งที่โรงแรม?” ภัทรถามยิ้มๆ พลางยกบรั่นดีขึ้นจิบอย่างผู้ชนะ ไซเหลือบมองอาเธอร์ที่นั่งหน้านิ่งคีบบุหรี่อยู่มุมโซฟา ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยออกไปตามตรง “เอ่อ...พวกเธอฝากมาบอกว่า ‘ไม่ได้ขาย’ ครับคุณภัทร” “หือ?” ภัทรชะงักแก้วเหล้า เลิกคิ้วสูง “ไม่ได้ขาย? มึงบอกราคาไปหรือเปล่าว่ากูจ่ายหนัก” “บอกครับ...แต่พวกเธอฝากมาบอกคุณภัทรด้วย