Todos os capítulos de พันธะร้ายนายสถาปัตย์ : Capítulo 101 - Capítulo 110

ด้านไทม์ทว่าๆ จู่ๆ ปลายฝันก็วูบลงตรงหน้าของเขา มันเกิดขึ้นเร็วมาก ร่างสูงหัวใจกระตุกวูบลงไปกองที่ปลายเท้า ใบหน้าสวยหวานซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด แต่โชคดีที่เขารับร่างเธอไว้นั้น“ปลายฝัน ปลายฝัน” มือหนาตบเข้าที่พวงแก้มของคนตัวเล็ก จะว่าเมาก็ไม่ใช่ เพราะเขาแทบไม่ได้กลิ่นบรั่นดีที่ปลายจมูกของเธอ เงียบๆ ไม่มีเสียงตอบรับอะไรด้านหมอภีมภพที่วันนี้มีนัดทานมื้อเย็นกับกลุ่มเพื่อนๆ ทว่าร่างสูงของคุณหมอที่เดินเข้ามาเพียงหน้าร้าน สายตากับสะดุดเข้ากับไทม์ที่อุ้มปลายฝันออกจากร้าน“ไอ้ไทม์ น้องปลาย...เป็นอะไร”“เป็นลม วะ” ไทม์ตอบ ภีมภพหลุดยิ้ม“ละมึงไปทำท่าที อดีตเมียถึงเป็นลมละวะ...” เชื่อคนอย่างไอ้ไทม์ได้ไหม คุณหมอหลุดยิ้ม“นี้อย่าบอกนะว่ามึงจะเท พวกกู” ภีมภพแกล้งถาม ทั้งทีจริงก็พอจะเดาออก“ไม่เห็นหรือไง ยังถาม” ไทม์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เดินอุ้มปลายฝันเดินหงุดหงิดผ่านหน้าภีมภพไป ไปไทม์ขับรถออกไปด้วยความเร็ว!! บรึ้น...บรึ้น !!“จะรีบไปไหน ของมัน เป็นห่วงเมีย แอบแดกอดีตเมีย” อย่างแรกน่าจะไม่ใช่ ดูท่าจะน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า“ไอ้หมาไทม์ ร้ายชิบหาย หย่าแล้วยังแดกอดีตเมีย” ภีมภพได้แต่สายหัวให้ไท

เช้าวันต่อมาด้านปลายฝันร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที กับมีเรียวแขนอดีตสามีสวมกอดเข้าไว้ ขณะที่ใบหน้าของเธอซุกเข้าที่หน้าอกของเขา เหอะ...เมื่อคืนไม่รู้จบลงที่ยกเท่าไหร่ เพราะฉันฝืนร่างกายไม่ไหว ปล่อยให้พี่ไทม์วุ่นวายกับร่างกายฉันอยู่เช่นนั้น“อ่า...” ปลายฝันพยุงร่างกายออกจากเตียงนอน ทว่าขณะที่ก้าวขายังไม่พ้นขอบเตียง กับถูกมือหยากระชากตัวลง ขณะที่ฉันไม่ทันตั้งตัว!! ตุบ !!“ว้าย...”“จะรีบไปไหน ฉันยังห่วงอยู่เลย” ให้ตายสิ ทำไมเขาถึงหน้าด้านหน้าทนแบบนี้“พี่ไทม์ ปล่อยนะ...” ยิ่งเธอดิ้นต่อต้านขัดขืน แต่นั้นไทม์กับยิ่งกดเธอลงบนเตียง“ว่าไง ปลายฝัน เธอยังไม่ตอบฉัน” นัยน์ตาทั้งคู่ประสานเข้าหากัน ขณะที่ใบหน้าอันหล่อเหลาโนมปัดจมูกเข้าซอกคอของฉันอย่างหน้าด้าน“ปล่อย...ในเมื่อพี่ได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว ก็ปล่อยฉันไปสิ พี่ลืมอะไรไปหรือเปล่า เราหย่า...กันแล้วนะ” ปลายฝันกดเสียงต่ำอย่างไม่น่าฟัง“คำก็หย่า สองคำก็หย่า ย้ำจังนะ”“เผื่อพี่จะลืม” เธอสวนกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจ“ทำไม เจ็บละสิ ถึงหย่าฉันก็ได้...” ปลายฝันผลักคนปากเสียออกจากตัว แต่นั้นใช่ว่าไทม์จะโกรธ จะโกรธยังไง เมื่อคืนอดีตเมียรัดผมแน่นซะข

ด้านไทม์ทว่าขณะที่ปลายฝันนั่งรถโรลสรอยซ์ผ่านหน้าผมและไอ้ฟรอสต์ไปนั้น“เชี่ย...ฟรอสต์ กูไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม” ผมถามมัน“ชัดเจน ไอ้เชี่ยไทม์... ไงละฝรั่งหัวทองของมึง ทีนี้มึงเหอะจะเอายังไง รู้แล้วนิ” ไทม์ที่ฟรอสต์ยิงคำถามมาเช่นนั้น คนผิดถึงกับพูดไม่ออก“กูแม่งไม่รู้จะพูดยังไงกับมึงดี”“ปลายฝันเธอคงโกรธและเกลียดกูมาก” ไทม์เอ่ยด้วยใบหน้าสำนึกผิด แต่มารู้สึกตอนนี้มันจะทันไหม“น้องรักมึง สิแปลก” ปลายฝันรู้สึกยังไงกับอดีตสามีพวกเขานั้นรู้ดี“ไอ้ไทม์ มึงมันโคตรน่าสงสารเลยวะ”“หึ...เป็นไงละมึง กูเป็นน้องปลายก็โกรธวะ ไม่ได้ทำไรผิด มันเจ็บที่ถูกสามีฟ้องหย่านี้แหละ” ฟรอสต์ส่ายหัวให้ไทม์“ไม่ได้ฟ้อง แค่เอาทนายมาขู่”“เออ นั้นแหละ มันต่างกันตรงไหนละวะ แต่น้องปลายสุดจะทนไง ชิ่งหย่าก่อนไปเลย” เห้ย...อยากจะสมน้ำหน้ามันชิบหาย แต่เห็นตาแดงๆหน้าซีดๆ ของไอ้ไทม์ ผมกับด่ามันไม่ลง“อยู่ที่มึงแล้วละ จากนี้ไปมึงจะเอาไงต่อ” ฟรอสต์ได้แต่ตบไหล่ไทม์อย่างให้กำลังใจ จากนั้นสองหนุ่มก็เดินเข้าลิฟต์ไปยังห้องอาหารที่ฟรอสต์จองเอาไว้ด้านปลายฝันหลังจากที่ฉันพยายามติดต่อปลายฝนมาหลายวัน วันนี้พี่ฝนก็นัดฉันมาเจอที่โรงแรมแห่งห

“ปลายมาอยู่ที่นี่กับคุณพ่อ ปลายหนีอะไรมาหรือเปล่า”“แม่พึ่งคุยกับคุณลุงเมื่อ 3 วันที่แล้ว”“ถ้าคุณแม่หมายถึงเรื่องแต่งงาน ปลายเคยแต่งค่ะ แต่ตอนนี้ปลายกับเขาเลิกลากันแล้วค่ะ” เธอบอกกับมารดา“ไม่เป็นไร เริ่มต้นใหม่นะลูก” ดวงตาถึงกับจุกในอก ลูกสาวแต่งงานแต่ตนกับไม่เคยทราบข่าว ผิดที่ตนที่ปล่อยให้มารดาเลี้ยงปลายฝันคนเดียว ที่ผ่านมาลูกสาวผ่านเรื่องอะไรปิดหูปิดตามาโดยตลอด“แม่ขอโทษนะลูก”“ปลายไม่เป็นไรค่ะ”“ขับรถกลับดีๆ นะลูก ถึงแล้วบอกแม่ด้วย” ดวงตาเอ่ยกับบุตรสาวด้านปลายฝันหลังจากที่ขับรถออกจากบ้านของมารดา พักนี้ฉันรู้สึกแปลกๆ กินเยอะ กินจุกจิก และที่สำคัญประจำเดือนฉันขาดมา 3 เดือนแล้ว หน้าอกและตามตัวฉันรู้สึกอวบขึ้นกว่าเมื่อก่อนน้ำหนักขึ้นมา 3 กิโล ไม่อยากจะคิดแต่ก็อดคิดไม่ได้ ภาวนาอย่าเป็นอย่างที่คิดเลย เมื่อเป็นเช่นนั้นก่อนถึงบ้านคุณพ่อฉันจึงแวะซื้อที่ตรวจครรภ์ที่ร้านขายยาก่อนเข้าบ้านเพราะไหนๆ วันนี้ก็ผ่านมาแถวนี้แล้วเช้าวันต่อมาปลายฝันร่างบางใจจดจ่อ เต้นตุบๆ ตับๆ ขณะในมือถือที่ตรวจครรภ์!! ฟู่...!! ร่างบางพ่นลมออกจากปากเพื่อลดอาการคลายเครียด มือเย็นเฉียบ“ถ้ามาจริงนี้ งานเข้าเลยนะฉัน

“ทับทิมเหมือนใครน๊า” ฉันแกล้งถามเจ้าก้อนวัย 2 ขวบ 5 เดือน ที่นอนดูดนมบนตักฉันด้วยท่าทีสบายสุดๆ“แต่มี้ว่าเหมือนหม่ามี้แหละ ใช่ไหมคะ คนเก่ง”“เหมือนหม่ามี้ค่ะ ย่ารีนบอกน้องเหมือนหม่ามี้ค่ะ” เด็กน้อยวัย 2 ขวบ 5 เดือนเอ่ยกับคุณแม่คนสวย ขณะที่ปากยังดูดขวด“ใช่ค่ะ คุณย่าบอกเหมือนหม่ามี้ ต้องเหมือนมี้สิ” ภูมิใจฉันที่ลูกบอกหน้าเหมือนฉัน หลังจากที่มาอยู่ที่ญี่ปุ่น นี้ก็ผ่านมา 3 ปีแล้ว ฉันเลี้ยงลูกคนเดียว ส่วนพี่ไทม์เขาน่าจะยังไม่ทราบเรื่อง นี้เพราะรอให้เขาทราบเอง ส่วนคุณพ่อคุณแม่พี่ไทม์ ทราบทั้งแต่ฉันคลอดทับทิมได้ 6 เดือน เพราะคุณแม่รีนและพ่อเรียวตะมาเยี่ยมฉันที่บ้านคุณพ่อ แต่แม่รีนคงไม่บอกเรื่องนี้กับพี่ไทม์ ปล่อยให้เขาใช้ชีวิตในแบบที่เขาอยากใช้ โดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง นั้นคือสิ่งที่ฉันขอร้องคุณแม่พี่ไทม์อีกด้านประเทศไทยด้านไทม์หลังจากที่ผมหย่ากับปลายฝันได้ไม่นาน จากที่คุณพ่อให้ผมพิสูจน์ตัวเองเห็นความมุ่งมั่นในการทำงานและตอนนี้ผมก็เป็นกรรมการผู้จัดการดูแลบริษัทของคุณพ่อเต็มตัว หลังจากที่เสร็จจากงานวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมกลับมาค้างที่บ้าน เนื่องจากวันนี้คุณนายรีนลดาพึ่งกลับมาจากญี่ปุ่น ทว