Alle Kapitel von Stealing my Baby’s Cold Billionaire Daddy: Kapitel 11 – Kapitel 20

Hindi ko na masyadong inisip pa iyon dahil na lipat ang atensyon ko kay Draven na may kalampungang babae pagka pasok ko sa sala. “Draven ano ba! Nakikiliti ako” “Isang halik lang Krish, kanina mo pa iniiwasan ang mga halik ko” malanding sagot ni Draven. Naka ngiwi lang ako habang pina panood ko sila kung paanong mag halikan. Kita ko pa ang pag pasok ng dila ni Draven sa bibig ng babae. “Why don’t you go to your Draven?” Tamad na bumaling sa akin si Draven. “Affected?” madilim niyang tanong sa akin. Na tawa ako nang bahagya sa sinabi niya sa akin. Wala akong maramdaman kung hindi pandidiri sa gina gawa nilang dalawa. Nanghahamak namang tumingin sa akin ang babae niyang kasama. “Sino ba ‘to Draven? Katulong niyo?” naka taas ang kilay na tanong ng babae. “Shut up, Krish. She is not our maid” galit na sagot ni Draven dito. Napa awang naman ang bibig nung Krish habang naka titig kay Draven. Nginisian ko naman si Draven na kasalukuyang naka titig sa akin. “What?” “Saan ka galing

EVELISSE SAINT Nag tatakha ang tingin ko habang naka titig ako kay Draven ngayon. “I am gonna live here from now on” deklara niya habang kuma kain kaming dalawa. Halos ma samid ako sa sinabi niya sa akin. “Bakit?” Kumunot ang noo niya sa naging tanong ko. “What do you mean, bakit?” “You know why I am asking you this, Draven” malamig kong sagot sa kanya. “A change of heart.. I am gonna be a father soon, Eve. Can’t I change for the better?” Ngumiwi ako sa sinabi niya sa akin, duda pa rin ang tingin ko sa kanya. “A person won’t change overnight, Draven” I said, almost mocking him. “You can just watch me change for the better if you don’t believe me, Evelisse” seryosong sagot niya sa akin. I raised my right eyebrow at him, pero hindi na ako masyadong nag salita pa. Inabala ko nalang ang sarili ko sa sariling pagkain dahil ayoko nang makipag usap sa kanya. “When is your next check up?” tanong nito pagka lipas ng ilang minutong katahimikan. “On wednesday” I am trying to strike

“Evelisse!” maligayang bati sa akin ng kaibigan kong si Danika Ysabella, limang taon siyang nasa ibang bansa dahil sa pagiging modelo niya. “Hey! Mas lalo kang gumanda” naka ngising bati ko sa kanya. “Girl, if I am pretty then you’re fucking stunning! Ganyan ba ang nagagawa ng pagkakaroon ng anak? Sana nagpa buntis nalang din ako,” naka ngising sagot niya sa akin. I rolled my eyes. “The kids are on the dining room right now, eating their breakfast, wanna see them?” “Later, we will have a lot to catch up, oh my gosh!” Dinala ko sya sa garden, inutusan ko ang maid na naka salubong namin na bigyan kami ng pagkain. “How’s your married life?” “Nothing special,” kibit balikat na sagot ko sa kanya. “It’s been eight years, wala ka bang balak umalis sa bahay na ‘to? Ano pa bang gusto ng daddy mo? Nasa tuktok na siya” “At this point/ i don’t even know, I tried talking to them pero mukhang ayaw pa niya, he is afraid that papa will withdraw his shares nce nag hiwalay kami ni Draven” “A

Wala ang mga bata sa bahay dahil sinama sila ni papa sa bahay nila noong bumisita sila kahapon kaya, napag desisyunan ko na mag punta nalang sa bahay para bisitahin sa daddy. “Thank you kuya, tatawag nalang po ako kapag magpapa sundo na po ako,” sambit ko sa driver na nag hatid sa akin. Tumango naman ito sa’kin at nag drive na paalis. Tinignan ko ang matayog na gate na nasa harapan ko. This house was once my home, but it didn't felt home when my mom died. Naging alipin ako sa sariling bahay namin. “Evelisse?” binulabog ako ng isang boses na sobrang pamilyar sa akin. Nilingon ko ito at nakita ko si manang Olive sa harapan ko. “Manang, nandyan po ba si daddy sa loob?” Natataranta niyang binuksan ang gate para papasukin ako. “Wala pa, naku kang bata ka! Bakit hindi ka man lang pumasok? Kanina ka pa bang naka tayo room?” sunod sunod ang naging tanong niya kaya napa ngisi ako. Manang Olive is the only person who treated me good after my mom’s death, kaya kahit may condo na ako nang

After visiting my mom’s grave, I felt more light. Sometimes, all I need is just a day with peace and that’s my mom’s graveyard. Hapon na nang makauwi ako sa bahay, wala pang tao sa loob ng bahay kung hindi ang mga kasambahay kaya naman mas pinili kong umakyat nalang muna dahil pagod na pagod ako. Imbes na dumiretso ako sa kwarto ko ay mas pinili kong pasukin ang pinaka dulong kwarto. Taon na ang lumipas pero ganoon pa rin ang ayos ng kwarto, except on the rose on the vanity. Kumunot ang noo ko at pinuntahan ko ‘yon. “This is a fresh rose, how?” bulong ko sa sarili ko. Ginala ko ang tingin ko sa buong kwarto pero wala namang kahina hinalang bagay sa loob. Nag kibit balikat nalang ako at nilapag ko ulit sa vanity ang rose na nandoon. “I don’t like red roses though, they remind me of my mom’s death,” marahang bulong ko. Mas pinili kong humiga sa kama, mas malambot ang kama rito kaysa sa kama ko. It felt so warm also, as if someone has been sleeping here the whole day. It is so com