All Chapters of สสาร Matter: Chapter 11 - Chapter 20

"นี่คุณปล่อยหนูนะ !""สามปีที่ยุโรป ผู้ชายพวกนั้นมันทำอะไรให้บ้าง ไม่ถึงใจรึไง ถึงได้กลับมาร่าน กับผู้ชายเอเชียแถวนี้อีก""คุณคิดว่าตัวเองดีแค่ไหนกัน ถึงได้กล้าพูดจาแบบนี้ใส่คนอื่น คุณมันก็ไม่ได้ดีไปกว่าคนอื่นนักหรอกค่ะ กะหรี่ตัวผู้ดี ๆ นี่เอง""นี่เธอกล้าด่าฉันเหรอ พริกขิง !""ก็ใช่น่ะสิ""คิดว่าฉันจะยอมให้ด่าฝ่ายเดียวงั้นเหรอ เธอคิดผิดแล้ว" ไม่ปล่อยให้อีกคนได้ด่าทอมากไปกว่านี้ ไตรทศก็รั้งใบหน้าของเธอเข้ามาหาพร้อมประกบจูบลงบนกลีบปากนุ่มนิ่มของเธออย่างอุกอาจ"อื้อ !" พริกขิงยกมือขึ้นมาทุบตีไปบนบ่าแกร่ง แต่ทว่าก็ไม่เป็นผล ยิ่งเธอดิ้นรนไตรทศยิ่งบดจูบลงมาบนกลีบปากของเธออย่างดุดัน สัมผัสที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ กำลังเติมเต็มในห้วงความรู้สึกที่ขาดหายไปเมื่อสามปีก่อน เด็กสาวอย่างพริกขิงที่แอบหลงรักพ่อของเพื่อนจนบัดนี้ ! ความรู้สึกเหล่านั้นยังไม่เคยจางหายไป ความรู้สึกที่คิดว่าจะอ่อนโยน และ นุ่มนวล กับ กลายเป็นร้อนแรงและดุดัน จนเธอไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นทันใดนั้นเอง เสียงของซาวาดะดังขึ้น ก่อนที่ทั้งคู่จะรีบผละออกห่างจากกัน"นี่มันอะไรกัน !""ช่วยด้วยค่ะ คุณซาวาดะ" พริกขิงรีบวิ่งไปหลบด้านหลังขอ

4P • โสเภณีจำยอม (จบ)ณฉัตร หรือ ฉัตร เด็กสาวที่มีนิสัยดี ค่อนข้างเรียบร้อย แม้จะซุกซนไปตามวัย แต่เธอก็ถือว่าเป็นที่น่ารักสมวัย แม้ว่าฐานะทางบ้านจะไม่ค่อยดี ทำให้กลายเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะโรงเรียนที่เรียนเป็นโรงเรียนเอกชนที่พ่อกับแม่พยายามกัดฟันสู้ดิ้นรน จนเธอเรียนจบชั้นมอปลายณฉัตร เป็นเด็กหน้าตาธรรมดา ไม่ได้เป็นที่เตะตา ต้องใจใคร ไม่เหมือนเพื่อนที่เรียนอยู่ชั้นเดียวกัน ที่ต่างพากันทยอยมีแฟน และ ลักลอบได้เสียกันตามประสาวัยรุ่นสมัยใหม่ณฉัตร เคยมีเพื่อนสนิทในกลุ่มสามสี่คนที่ชอบมาปรึกษาเรื่องผู้ชาย แต่เพราะเธอไม่ค่อยสนใจในเรื่องความรักและเพศตรงข้าม ทำให้เธอแนะนำเพื่อนว่าควรสนใจการเรียนก่อน เรื่องอื่นไว้ทีหลังทำให้เพื่อน ๆ ต่างพากันหมั่นไส้เธอ รวมถึงบรรดาหนุ่ม ๆ ที่ต่างพากันเข้ามาขายขนมจีบให้กับเพื่อนของเธอพากันไม่ชอบใจที่เธอวางตัวสูงส่ง สนใจแต่เรื่องการเรียนหากแต่ความจริงแล้ว เพราะฐานะที่บ้านบังคับให้เด็กสาวอย่างณฉัตรต้องเลือกเรียนก่อนเป็นอันดับแรกทว่าไม่รู้สวรรค์ไม่เข้าข้าง หรือ โชคชะตาเล่นตลก ทำให้ณฉัตรฝันไว้ไม่ได้ไกล เมื่อพ่อแลพแม่ของเธอต้องมาเสียไปด้วยอุบัติเหตุทั้งคู่ ก่อน

"นมก็ใหญ่ อยากรู้ว่าหัวนมจะชมพูหรือดำปี๋ จะหวานชวนชิมต่างจากกะหรี่ทั่วไปรึเปล่า" เรย์จับไปที่หน้าอกอวบอิ่ม ก่อนจะบีบนวดมันไปมาเบา ๆ "อื้อ ! ถอยไปนะ ฉันบอกว่าไม่ทำแล้วไง ไอ้พวกบ้า !" ว่าจบก็สลัดตัวออกมาแล้วรีบวิ่งไปที่หน้าประตูห้อง ทว่าก็ถูกมือแกร่งของใครบางคนรั้งที่ข้อมือบางเอาไว้ ก่อนจะกระชากตัวเธอกลับไปหา แรงเหวี่ยงนั้นยังทำให้ร่างของณฉัตรปลิวกระแทกมาที่แผงอกแกร่งของเขาด้วย ปึก ! "โอ๊ะ !!" "ชอบให้ใช้กำลังรึไง" เป็นคำถามที่เรียบนิ่งของคิริน ผู้ชายตัวสูงที่หน้าตาท่าทางดูหยิ่งยโส เพราะบ้านร่ำรวยสุด ๆ แถมตอนนี้ก็กำลังเป็นข่าวกับนางแบบแล้วก็อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังอีกด้วย "ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันไม่ได้อยากทำแบบนี้แล้ว ถ้าพวกคุณปล่อยฉัน วันหนึ่งฉันจะตอบแทนบุญคุณพวกคุณอย่างสาสมเลย" "หึ ! กะหรี่แบบเธอ มีอะไรมาตอบแทนพวกฉัน นอกจากนอนแบหอยให้พวกฉันตอกจนน้ำแตกคารู ฉันว่าเป็นบุญหอยกะหรี่แบบเธอซะด้วยซ้ำ" เรย์กล่าวดูถูกศักดิ์ศรีของเธอที่ยอมขายเรือนร่างเพื่อแลกเงิน นั่นเพราะเธอเลือกเส้นทางนี้มาแล้ว จากความคิดแค่เพียวชั่ววูบชั่วคราวของตัวเองเท่านั้น ! เผียะ ! ณฉัตรปราดเข้าไปตบหน้าหล่อเหลาแบบลูกครึ่

ณฉัตรตาค้าง อึดอัดคับแน่นไปหมด จนรู้สึกหายใจไม่สะดวก ทั้งปากบนและปากล่าง ทำเธอเสียวซ่านไปหมดทั้งตัว แทบจะแหลกลาญลงตรงนี้ ไม่นานสะโพกสอบที่รัวจังหวะเร็วใส่ไปในปากนุ่ม ๆ ก็คำรามเสียงดังลั่นปลดปล่อยน้ำกามเข้าไปในโพรงปากเล็ก ๆ ของเธอทุกหยาดหยด คราบน้ำสีขาวขุ่นไหลย้อยกลับลงมาบริเวณมุมปากสวย ในจังหวะที่ลำเอ็นถูกถอนกลับออกมาอย่างช้า ๆ พร้อมกับที่ฟีนิกซ์ถอนลำเอ็นออกไป แล้วจับร่างนุ่มให้นอนหงาย ก่อนจะเสียบแท่งร้อนเสยเข้าไปใหม่อีกครั้ง ปึก ! "อ๊า !" ลำเอ็นอวบใหญ่สอดเข้าออกไปในจังหวะที่รัวเร็ว ก่อนที่เข้าจะก้มลงไปจูบหนัก ๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่ม ซึ่งยังคงเต็มไปด้วยคราบน้ำรักของเรย์ "หอยฟิตฉิบหาย ไม่บอกก็รู้ว่ายังสด" ฟีนิกซ์กดกระแทกเข้าไปในร่องรักที่มีน้ำใส ๆ ไหลออกมาปนกับคราบเหนียว ๆ บางอย่างสีชมพูอ่อน ๆ บ่งบอกให้รู้ว่านี่คือประสบการณ์เสียวครั้งแรกของณฉัตร ที่ถูกสอนโดยผู้ชายเหล่านี้ ฟีนิกซ์เอนกายลงนอนแล้วรวบเอาร่างของณฉัตรขึ้นมาบนลำตัว ก่อนจะตอกเสยเข้าไปในร่องสวาทเปียกชุ่มพร้อมกับบีบขยำแก้มก้นของเธออย่างหนักหน่วงจนเกิดรอยแดงช้ำ ณฉัตร เสียวซ่านจนเริ่มทนไม่ไหว เธอหมดเรี่ยวแรงพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรั

"ถุย !" หญิงสาวถ่มน้ำลายทิ้งไปที่พื้นหวังให้มันกระเด็นไปโดนตัวของฆาตกรอย่างคาร์ล คาสเทลลาร์ ทว่ามันกลับไปไม่ถึง "ใครส่งเธอมา !" เสียงเข้มอันเยือกเย็นถูกเปล่งออกมาจากปากของมาเฟียหนุ่ม ก่อนที่อีกคนจะเงียบไม่ยอมตอบคำถาม ทำให้คาร์ลรู้สึกไม่พอใจ ได้แต่กำมือแน่นแล้วสะกดอารมณ์ไว้ "ผมถามว่าใครเป็นคนส่งคุณมา" ไม่มีคำตอบกลับมาทำให้คาร์ลชักเริ่มโมโห หันไปสั่งซีแอลให้ทำอะไรบางอย่าง "ดึงผ้าคลุมหน้าผู้หญิงคนนี้ออก" "...!!!" ซีแอลเข้าไปกระชากเอาผ้าสีดำที่คลุมใบหน้าของร่างที่อยู่ในชุดสูทหนาสีดำออกไปจนพ้น เผยให้เห็นใบหน้าขาวเนียนปราศจากสีสันของเครื่องสำอาง หากแต่ว่ากลับดูสวยใสอย่างเป็นธรรมชาติ แม้ว่ากรอบหน้าจะเต็มไปด้วยร่องรอยอันบอบช้ำจากการต่อสู้ ดวงตาที่ยังคงดูสวย ทว่าหางคิ้วกลับมีรอยปริแตก ข้างแก้มขาวขึ้นเป็นรอยนิ้วมือจากการถูกตบ หรือ แม้แต่บริเวณมุมปากสวยก็กลับมีหยดเลือดไหลซึมออกมาบาง ๆ แต่ทว่าเธอกลับทำให้ผู้ชายทุกคนภายในห้องควบคุมถึงกับตาค้าง ตกตะลึงในความสวยสะกดตาเมื่อได้เห็นทไม่เว้นแม้แต่ คาร์ล คาสเทลลาร์ ที่เอาแต่จับจ้องมองมาที่เธอราวกับต้องมนตร์สะกด จนไม่ได้พูดอะไรออกไปหลังจากนั้นอีก ม