All Chapters of สสาร Matter: Chapter 71 - Chapter 80

Episode 71 | ลูกเมียน้อย "ค่ะ ฉันลืมไปหมดแล้ว" "ไร้ยางอาย !" "แบบไหนกันคะ?" "ก็แบบที่นอนคืนเดียว ก็เฉดหัวทิ้งอยู่นี่ไง !" "แล้วไงคะ?" "เธอตกเป็นของฉันแล้วนะ ลินิน" "ใครกันแน่คะ ที่เป็นของใคร !" คำพูดของลินิน ทำเชนินถึงกับอึ้งไป "คุณไม่ใช่ผัวฉัน ฉันมันก็แค่นางบำเรอของคุณไม่ใช่เหรอ ! แต่เสียใจด้วยนะ ฉันไม่แคร์กับเรื่องพวกนี้หรอก" "กล้าดียังไงมาพูดแบบนี้ เธอไม่สนโลกนี้เลยรึไง นังผู้หญิงหน้าด้าน !" "ใช่ ฉันหน้าด้าน ! หน้าด้าน ! ก็อย่ามายุ่งกับฉันสิ เชิญคุณกลับเข้าไปข้างในเถอะค่ะ เพราะนัตตี้คงจะรอคุณอยู่แล้ว หล่อ ! แถมรวยด้วย นัตตี้ไม่ปล่อยคุณไว้แน่ ยิ่งไม่พิการแบบนี้ด้วยแล้ว จะสลัดนัตตี้ทิ้งไปตอนนี้ คงจะยากสักหน่อย ขอตัวก่อนนะคะ !" "ลินิน กลับมาก่อน !" "บายค่ะ !" "ลินิน... กลับมา ! ลินิน...โธ่เว้ย !!" เมื่อทำอะไรไม่ได้เชนินก็ส่งเสียงโวยวายลั่นบ้าน ก่อนจะหันไปเตะกระถางต้นไม้เพื่อระบายอารมณ์แทน เขาประกาศกร้าวกับตัวเองในใจว่า ยังไงก็ต้องเอาตัวลินินกลับมาที่นี่ให้จงได้ ! หนึ่งเดือนต่อมา ขณะที่ลินินเก็บกวาดทางเข้าร้านจนแล้วเสร็จ จึงได้เดินมาหลังครัวเพื่อเก็บรวบรวมเอาถ้วยชามที่เหล

Episode 73 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น LAST Episode--------ลูกของ คาร์ล+โจวริน เรื่องล่ามรักเชลยสาว ตอนสุดท้ายของสสาร เรื่องปมสวาทรอยรักแรงแค้น----- ลัลริตา กำพร้าพ่ออยู่กับแม่เพียงลำพังมาจนอายุสิบสี่ปี จนกระทั่งแม่ถูกใจผู้ชายคนใหม่ชื่อ ขุนพล อายุยังน้อย กล้ามแน่น ฟิตปั๋ง เพราะเป็นอดีตนักเรียนโรงเรียนนายร้อย ก่อนที่แม่จะมาด่วนจากไปเมื่อปีก่อน ด้วยการตายที่ยังหาสาเหตุไม่ได้ลัลริตา ยังคงอาศัยอยู่กับขุนพลที่เป็น พ่อเลี้ยง ซึ่งอายุห่างกันเพียงไม่เท่าไหร่นัก มาเป็นเวลาเกือบหนึ่งปีแล้วหากแต่เวลานี้ลัลริตาเริ่มรู้สึกอึดอัดใจ เพราะพ่อเลี้ยงมองดูเธอด้วยท่าทีที่แปลกไป ทำให้ลัลริตารู้สึกไม่ปลอดภัย เลยเลือกที่จะออกไปทำงานข้างนอก หาค่าเช่าห้อง และ กินอยู่ด้วยตัวเอง"นี่กำลังจะเก็บข้าวเก็บของไปไหน""หนูจะไปเช่าห้องอยู่ใหม่""ไปทำไม ก็อยู่ด้วยกันนี่แหละ ฉันเลี้ยงดูเธอได้นะ""ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้หนูมีงานทำ อายุสิบแปดพอช่วยเหลือตัวเองได้แล้ว ขอบคุณอาขุนพลมากเลยนะคะ"หมับ !"เดี๋ยว !""อ๊ะ ! มีอะไรคะ?""พอปีกกล้าขาแข็งขึ้นมาหน่อย ก็จะมาทิ้งกันดื้อ ๆ แบบนี้เลยรึไง !""ไม่ใช่นะคะ ที่ผ่านมาหนูอาศัยอยู่ที่น

Episode 75 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"ยังไม่ต้องรีบร้อนนักหรอก ตอนนี้...ฉันไม่ได้ขัดสนอะไร เธอต่างหากที่อาจต้องการใช้มัน" พูดพลางลูบเบา ๆ ไปที่ต้นแขนเรียวขาว ไล่ลงมาจนถึงเอวบางคอดกิ่วแล้วหยุด ก่อนจะใช้มืออีกข้างรั้งคนตัวเล็กให้เข้ามาประชิดกับแผงอก แล้วซ้อนลำตัวหนาเข้าไปที่ด้านหลังของเธอ"ว่าแต่...สนใจไหม เรื่องที่ฉันเสนอไป""เอ่อคือ" ลัลริตาก้มหน้า เมื่ออีกคนพยายามเอามือป้วนเปี้ยนมาที่สาบเสื้อบริเวณเนินอกอวบอิ่มของเธอด้วย ทำให้ลับริตาห่อตัวกลัวว่าเขาจะสัมผัสมาที่เธออย่างฉาบฉวย"มาเป็นตัวเล็กตัวน้อยของฉัน เธอก็ไม่ต้องชดใช้ค่าเทอมคืนให้ฉันแล้วนะริตา แถมเรายังได้สนุกกันด้วย" ว่าพลางสูดเอากลิ่นหอมจากเส้นผมที่ปล่อยทิ้งยาวลงมาสลวย แล้วเลื่อนมือต่ำลงไปถึงขอบกระโปรงทรงเอของนักศึกษาสาว"ยะ...อย่านะคะ อาจารย์""ไม่ลองดูสักหน่อยเหรอ เผื่อเธออาจจะติดใจเลยก็ได้นะ เงินตั้งเป็นหมื่น ลำพังแค่ทำงานเสิร์ฟอาหารจะพอใช้จ่ายรึไง ไหนจะต้องทยอยคืนฉันด้วย ไหวเหรอริตา" พูดพร้อมกับลูบสัมผัสไปที่เนินอกอวบอิ่ม ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้กระโปรงตัวสวยอย่างละลาบละล้วง"อือ...หนูจะพยายาม จะรีบหามาคืนให้นะคะ"

Episode 77 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episodeก่อนจะยกท่อนแขนแกร่งอ้อมเข้ามาพาดที่ลำคอระหงของเธอไว้แบบหลวม ๆ แล้วจึงรั้งร่างบางของเธอให้เข้ามาประชิดติดกับแผงอกกว้างของเขาจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกันหมับ !!"อ๊ะ !""อายุแค่สิบแปด แต่ควบคุมสติไว้ดีจังเลยนะ ลัลริตา !" เสียงนั้นดังที่ข้างหู ทำให้ลัลริตาขนลุกซู่ไม่ใช่ว่าไม่กลัว ไม่ใช่ไม่ตื่นตระหนก หากแต่สถานการณ์กับภาพที่ปรากฏตอนนี้มันเลยความรู้สึกเหล่านั้นไปหมดแล้วหากเธอไม่นิ่งไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง ตอนนี้ระหว่างนรก กับ สวรรค์ จะได้เห็นภาพอะไรก่อนกัน ลัลริตายังเดาได้ไม่ถูกเลย"เอาไอ้มาร์วินมันไปจัดการ... ส่วนเธอ... มานี่ !" คาลวินสั่งลูกสมุนของตัวเอง ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายลากตัวของลัลริตาที่ก็ดูว่าไม่ได้ขัดขืนอะไรให้มาด้วยกันคาลวิน ลากตัวของลัลริตามาที่ห้องชั้นบนเป็นกระจกมองเห็นวิวสูงของเมืองด้านนอก ก่อนจะดันร่างเล็กให้เข้ามาด้านในสุด"ไม่คิดจะพูดอะไรสักหน่อยเหรอ" ร่างสูงพูดเสียงเข้มแล้วพลิกร่างเธอให้หันกลับมาหา แต่ลัลริตาก็ยังทำเฉย"...""พูดมาสิว่าอยากให้ฉันทำยังไงกับสินค้าราคาถูกแบบเธอดี""..." เธอจ้องหน้า แต่ก็ยังไม่ได้ตอบอ

Episode 79 | ปมสวาทรอยรักแรงแค้น The LAST Episode"ผลผลิตของมันสองตัวยังอยู่ตรงนี้ คิดว่าฉันจะยอมปล่อยเลือดชั่ว ๆ แบบนั้นเสวยสุขอยู่รึไง !""ชีวิตฉันก็ไม่ได้ดี ไม่มีอะไรให้ใครต้องอิจฉา คุณปล่อยฉันไปตามทางของฉันเถอะ""ทางของเธอ ที่เดินมาถึงทางตันนี่แหละ คือสิ่งที่ฉันวางแผนการมาทั้งหมด !""คุณว่าไงนะ !""ที่ผ่านมา ฉันคิดมาตลอดว่าจะให้เธอทนทุกข์ทรมานด้วยวิธีไหนได้บ้าง จะให้พ่อเลี้ยงเอาเธอเหรอ หรือให้เธอตกเป็นของเล่นไอ้อาจารย์โลกล้านใบของมันดี แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ทำ !"ลัลริตาอึ้งในสิ่งที่เขาพูด ก่อนจะนึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นมา และ จำได้แล้วว่าเขาคือคนที่เข้ามาช่วยเธอไว้จากเหตุการณ์วันที่เกือบถูกขุนพลที่เป็นพ่อเลี้ยงของเธอข่มขืน"ทำไมไม่ฆ่าฉันซะเลยล่ะ" เธอช้อนสายตาขึ้นมองเขาที่ร้ายกาจและเลือดเย็น"มันง่ายไป เธอจะไม่ตาย ถึงแม้ว่าเธออยากจะตาย แต่เธอก็จะไม่ตาย นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ !""คาลวิน !""ฉันจะให้เธอได้ชดใช้อย่างสาสม ด้วยการเป็นทาสของฉันไปตลอดชีวิตของเธอเลยไง ลัลริตา !""อึก !" ลัลริตาจ้องมองอีกคนด้วยแววตาที่สั่นระริก ก่อนที่เขาจะบีบเข้าที่ลำคอระหงของเธอแล้วพูดที่ข้างหู"อยู