Semua Bab พันธะลับ วิศวะร้าย: Bab 1 - Bab 5

ตอนที่1 พันธะลับ NC++เสียงครางกระเส่าดังก้องสะท้อนภายในห้องคอนโดหรู สองร่างชายหญิงกำลังกอดรัดกันอยู่บนเตียงด้วยความเร่าร้อน เงาดำของสองคนสะท้อนอยู่บนผนัง เสียงหอบหายใจดังประสานกันอย่างรุนแรงร่างสูงของชายหนุ่มยังคงเคลื่อนไหวอยู่บนร่างบาง มานานนับสองชั่วโมง เขายังคงครอบครองเธอแม้ว่าเสียงเล็กนั้นจะเอ่ยอ้อนวิงวอนอยู่ทุกขณะแต่ทว่าเขาก็ไม่สามารถหยุดความต้องการที่มีต่อเธอได้เลย"อ่าา จะ..จุก""จุกหรือเสียว เอาให้แน่"เสียงหวานเอ่ยครางกระเส่าเมื่อเขาค่อย ๆ บดคลึงความเป็นชายลงมาอย่างหนักหน่วง สะโพกสอบจู่โจมจนร่างเล็กเกร็งสั่นสะท้านเสียงร้องครวญครางถูกกลืนกินเพราะพิษจูบ เขาดูดดึงริมฝีปากที่กำลังเปียกชุ่ม เธอเผยอออกเล็กน้อยเมื่อเขาสอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาอย่างจาบจ้วง บรรจงดูดดื่มอย่างเร้าอารมณ์ กลิ่นกายหอมกรุ่นที่เขาสัมผัสกลายเป็นสิ่งเสพติดที่ไม่มีวันเบื่อ"อ๊าาส์ อ้าขาออก""มะ...มันจุก พี่ศาเบาหน่อยได้ไหม""ฉันเบาสุดแล้ว"ร่างสูงยังคงกระแทกกระทั้นอยู่อย่างนั้นจนร่างเล็กโยกคลอน ไฟสวาทกำลังแผดเผาให้ร่างกายร้อนรุ่ม องศาคำรามออกมาเสียงดัง เขาคุกเข่ามือจับเอวบางไว้แน่นเมื่อเข้าใกล้ความเสร็จสมแต่ทว่

ตอนที่3 ขัดคำสั่งเสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องไปทั่วสนามแข่งรถชานเมือง ไฟสปอตไลต์สาดลงบนพื้นแอสฟัลต์สะท้อนเป็นประกาย แทรกด้วยกลิ่นควันน้ำมันที่อบอวลไปทั่วอากาศผู้คนยืนเรียงรายตามรั้วกั้น เสียงเชียร์ เสียงนกหวีด เสียงประกาศจากไมค์ผสมปนเปกันจนแทบแยกไม่ออกซีเนียร์ยืนอยู่ข้างแป้งหอมในชุดเสื้อแขนยาวไหมพรมสีขาวกับกางเกงยีนขาเต่อ เธอกอดอกแน่น พลางมองรอบสนามอย่างไม่ค่อยสบายใจ“แป้งหอม...คนเยอะจังเลย”“แหงสิ! วันนี้มีแข่งใหญ่ ทีมของริกเตอร์ลงแข่งด้วยนะ เขาเก่งมาก!” เพื่อนสาวพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสุดขีด ดวงตาเปล่งประกายขณะมองไปยังสนาม“แล้วเธอบอกฉันว่าจะอยู่แป๊บเดียวไง”“ก็แป๊บเดียวไง~ ดูแข่งรอบเดียวก็กลับ!”ซีเนียร์ถอนหายใจ ก่อนจะพยักหน้าอย่างจำยอม เสียงเครื่องยนต์เริ่มดังขึ้นอีกครั้ง ร่างชายในชุดแข่งรถสีดำขาวเดินออกจากมุมสนาม ริกเตอร์ รุ่นน้องวิศวะปีสอง แฟนของแป้งหอม“นั่นไง! แฟนของฉัน!” แป้งหอมโบกมือรัว ๆ ริกเตอร์ยิ้มแล้วชูกำปั้นขึ้นให้แฟนสาวเสียงเครื่องยนต์ยังคำรามแข่งกับเสียงลม ซีเนียร์ยกมือขึ้นปิดหูเมื่อรถสองคันทะยานออกจากเส้นสตาร์ต เสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนดังแสบแก้วหู เธอหันไปมองเพื

ตอนที่5 ยอมแค่คนเดียวกลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ พร้อมเสียงไฟแช็กที่ดังขึ้นแผ่วเบา ซีเนียร์ลืมตาช้า ๆ แสงไฟจากห้องนั่งเล่นลอดเข้ามาตามรอยประตู เธอลุกขึ้นนั่ง รู้สึกถึงความเย็นที่โอบรอบผิวกาย ก่อนจะกวาดตามองไปรอบห้องว่างเปล่า… องศาไม่อยู่บนเตียงหญิงสาวคว้าเสื้อเชิ้ตตัวบางของเขาที่พาดไว้ปลายเตียงมาสวม กลิ่นผู้ชายติดเนื้อผ้า แล้วค่อย ๆ เดินเท้าเปล่าออกจากห้อง พื้นเย็นเฉียบจนปลายเท้าชาเธอแง้มประตูออกเบา ๆ แสงสีส้มจากโคมไฟหัวมุมตกกระทบแผ่นหลังกว้างที่เปลือยเปล่าขององศา เขานั่งเอนตัวอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งคีบบุหรี่ ส่วนอีกมือถือแก้วเหล้าไว้หลวม ๆ เงาของเขาทอดยาวทาบพื้น ยาวจนมาถึงปลายเท้าของเธอ เธอขมวดคิ้วน้อย ๆ“...พี่ศา”“ตื่นแล้วเหรอ” เขาหันมามองแค่ครึ่งสายตา น้ำเสียงเรียบต่ำ ไม่มีแววอารมณ์ใด ๆ“ค่ะ...” เธอขยับเข้าไปใกล้เล็กน้อย “กี่โมงแล้วคะ”องศาไม่ได้ตอบทันที แต่ยกบุหรี่ขึ้นสูบอีกครั้งก่อนพ่นควันออกทางมุมปาก“ห้าทุ่ม”“...เมื่อกี้มีคนมาหาเหรอคะ” ซีเนียร์ก้าวเข้าไปอีกสองก้าว เสียงฝีเท้าดังเบา ๆ“อืม คนของสนาม มันเอาเอกสารมาให้” เขาพูดสั้น ๆ“อ๋อ...” เธอตอบเบา ๆ แล้วก้มห