All Chapters of แม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์: Chapter 171 - Chapter 180

248 Chapters

บทที่ท171 สวมหน้ากากเข้าหากัน

“มันอยู่ตรงนี้ลูก แม่แอ๋วต้องใช้หัวใจแสดงให้หลานเห็นว่ารักเขาอย่างจริงใจและอย่าใช้ความรุนแรงให้เห็นจะทำอะไรคิดอะไรก็ให้มีสติอย่าเอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ แม่แอ๋วทำงานเพื่อสังคมมาก็เยอะนะยังจะต้องให้แม่สอนอีกหรือ ถ้าคนนอกรู้เขาจะคิดยังไง” จินดายกมือชี้ตรงอกข้างซ้ายและพูดกับลูกสาวคนโตที่อายุห้าสิบกว่าแล้วยังคิดไม่ได้ว่าจะทำยังไงให้ครอบครัวมีความสุข“แอ๋วบอกแล้วไงคะคุณแม่ว่ากำลังพยายามอยู่ แล้วนี่คุณพ่อ นายอ้นกับเมียแล้วหนูยีนส์ไปไหนกันหมดคะ” คุณหญิงนันทิดาถามหาพ่อ น้องชายน้องสะใภ้และหลานสาว“ทำขนมอยู่ในครัวกับแม่ของเขาส่วนพ่อของแม่แอ๋วกับพ่ออ้นอยู่ที่เรือนกล้วยไม้หลังบ้านโน่นแน่ะ” จินดาตอบลูกสาวมองท่าทางเนือยๆแล้ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี“คืนนี้แอ๋วขอกินข้าวด้วยคนนะคะคุณแม่”“แล้วไม่ไปงานคุณหญิงเดือนหรือไง”“เขาไม่ได้เชิญแอ๋วค่ะ ตั้งแต่แถลงข่าววันนั้นก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยค่ะ ช่างเถอะค่ะคุณแม่ตอนนี้แอ๋วรู้แล้วล่ะว่าใครเป็นเพื่อนแท้และเพื่อนที่หาผลประโยชน์จากเรา” คุณหญิงนันทิดาตอบแม่เธอเข้าใจแล้วว่าทุกอย่างที่ทำมามันกลายเป็นศูนย์ทันทีเมื่อทำอะไรไม่ถูกใจคุณหญิงเดือนเด่นแต่ไม่เป็นไรเธอก
Read more

บทที่ 172 อยู่ที่ความพอใจ

เทียนหอมได้แต่มองตามหลังเพื่อนไปอย่างเป็นห่วงแม้จะรู้ว่าเพื่อนชอบเที่ยวกลางคืนและดื่มแต่มันเป็นเรื่องส่วนตัวเธอไม่เคยยุ่งกับดาริกาแต่เรื่องนี้เธอต้องเตือนเพราะกลัวเพื่อนผิดหวังคิดแล้วก็ถอนหายใจแล้วเดินเข้าบ้านเพื่อจัดการซักอบรีดเสื้อผ้า“มึงกินตับคุณบุ้งไปแล้วใช่มั้ยไอ้หน่อง” ธามไทถามเพื่อนเมื่อคิดว่าพ้นรัศมีการได้ยินของภรรยากับเพื่อน“เรียบร้อยแล้วว่ะ” ราเมนทร์ตอบเพื่อนแต่เขาไม่พูดหรอกว่าดาริการ้องแรงแค่ไหน“เล่นๆหรือจริงจัง”“เพื่อนกันน่ะแต่จะนานแค่ไหนก็อยู่ที่บุ้ง” ราเมนทร์ตอบเพื่อน“มึงนี่น้าไอ้หน่องจะไปกินไกลหน่อยไม่ได้แล้วเมียกูจะเสียเพื่อนมั้ยล่ะเนี่ย ไอ้ลุคส์อีกคนมึงอย่าทำเล่นๆกับหมิงนะเว้ย” ธามไทว่าเพื่อนทั้งสองที่คนหนึ่งคบเล่นๆอีกคนก็ยังไม่แน่ใจแต่เขารู้ว่าลุคส์สนใจเนาวรัตน์“กูสนใจยัยเตี้ยนั่งจริงนะเว้ย มึงคิดดูสินี่ใคร ลุคส์ ฮันเตอร์ เลยนะมึงแต่ยัยเตี้ยนั่นปฏิเสธกูซะงั้น เรื่องอะไรกูจะยอมล่ะ” ลุคส์พูดกับเพื่อนก็ไม่เคยมีสาวปฏิเสธเขาเลยสักคนมีแต่วิ่งเข้าใส่ แล้วเนาวรัตน์เมินเขาจึงยอมไม่ได้และเพิ่งรู้ตัวว่าชอบสาวไซร์มินิเขาสูงร้อยเก้าสิบห้าเซนติเมตรเนาวรัตน์สูงร้อยหกสิบห้าเตี
Read more

บทที่ 173 ปาร์ตี้

“เอาน่าแก ไหนๆก็ไหนๆแล้วแกช่วยหลานหน่อยสิน้องเทรย์อยากได้เครื่องบินส่วนตัวมากเลยทุ่มสุดตัวเลยเห็นมั้ย คริๆๆ..” เทียนหอมแซวเพื่อน“ก็ได้ๆ งานนี้สนุกแน่..” เนาวรัตน์พูดฮื่มฮ่ำอย่างเข่นเขี้ยวเมื่อลุคส์ทำให้เธอเขินจะเอาคืนเสียให้เข็ดผู้ใหญ่ทุกคนอมยิ้มขำทาท่างของเนาวรัตน์ที่ตาขวางมองไปทางชายหาดหากเธอกระดี้กระด้าใส่ลุคส์ก็อาจจะดูไม่ดีในสายตาของพวกผู้ใหญ่เหมือนดาริกาที่กระซิกกระซี้ราเมนทร์“แกกับคุณบุ้งไม่ลงไปเหรอวะ” ธามไทถามเพื่อนที่นั่งดื่มกาแฟนิ่งๆ“บุ้งว่าไงครับ”“บุ้งไม่ได้เอาชุดว่ายน้ำมาด้วยค่ะ”“งั้นฉันพาบุ้งไปหาชุดว่ายน้ำก่อนดีกว่า ไปครับบุ้ง” ราเมนทร์ชวนสาวคนใหม่ไปช้อปปิ้งตอบแทนที่ทำให้เขาหายเหงา“แต่ว่า..”“ไม่มีแต่ครับ ไปเร็วเดี๋ยวไม่ทันเล่นน้ำกับน้องเทรย์ครับ” ราเมนทร์เร่งดาริกาที่อิดออดแต่ผู้หญิงทุกคนก็เป็นแบบนี้พอเจอของถูกใจขี้คร้านอยากได้และเขาเองก็มีลิมิตที่จะให้ตามความพอใจของเขา“ก็ได้ค่ะ” ดาริกาลุกขึ้นเดินออกไปพร้อมกับราเมนทร์ธามไทก็ลุกขึ้นเดินไปที่โต้ะของผู้ใหญ่ที่รับประทานอาหารอิ่มแล้วดื่มกาแฟคุยกันเรื่องทั่วไปจนถึงเรื่องธุรกิจที่ตอนนี้แฟรงค์ถูกใจที่ดินผืนหนึ่งแถวบางเสร
Read more

บทที่ 174 เศรษฐีตัวน้อย

“สวยจังเลยเนาะแก” ดาริกามองงานปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอัพลงไอจีและเฟสบุ๊คของตัวเอง“หมิงช่วยถ่ายรูปให้พี่หน่อยสิ” ธามไทพูดแล้วยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้เนาวรัตน์ช่วยถ่ายรูปให้“ได้เลยค่ะพี่แซนด์” เนาวรัตน์ก็ถ่ายรูปครอบครัวพ่อแม่ลูกจากนั้นครอบครัวของธามไทก็ถ่ายรูปกับพ่อและย่าจนกระทั่งทุกคนมาถึงก็ถ่ายรูปหมู่ด้วยกันอย่างสนุกสนานและเนาวรัตน์เองก็ถูกฝรั่งร่างใหญ่คว้าตัวไปถ่ายรูปด้วยจนพอใจแล้วถึงปล่อยตัวเธอทุกคนก็นั่งเรียงกันตามลำดับอาวุโสมีคุณย่ากุ้งนั่งหัวโต้ะฝั่งขวาก็เป็นแฟรงค์ ซานดร้า วาริษากับสามีและลูกสาวลูกชาย ราเมนทร์ ดาริกา ฝั่งขวาก็มีวิกรม วิทิตกับภรรยาและลูกชายทั้งสอง ธามไท น้องเทรย์ เทียนหอม เนาวรัตน์ ลุคส์ อีกโต้ะก็มีบอดี้การ์ดละคนในบ้านของคุณย่าและคนขับรถทุกคนมาร่วมงานปาร์ตี้ในคืนนี้ด้วยกันทั้งหมดโดยไม่มีการแบ่งชนชั้นวรรณะ จากนั้นทุกคนก็เลือกอาหารและเครื่องดื่มกันตามสบายเพราะจัดแบบบุฟเฟ่ต์มีอาหารไทยอาหารฝรั่งส่วนเครื่องดื่มก็เต็มที่ทั้งวิสกี้ชั้นดีและไวน์รสชาติเยี่ยมและแฟรงค์เองก็อนุญาตให้พนักงานของโรงแรมให้รับประทานอาหารและดื่มได้แต่ต้องไม่เสียงานทำให้ทุก
Read more

บทที่ 175 รักและผูกพัน

“ผมต้องขอโทษคุณย่ากุ้งคุณนาวิกและทุกคนด้วยนะครับ อย่าหาว่าผมอวดรวยเลยผมกับภรรยาเรารักไทเหมือนลูกชายและรักเทรย์เหมือนหลานแท้ๆเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กและเครื่องบินลำนี้ผมสั่งทำตั้งแต่เทรย์อายุหนึ่งขวบเพิ่งจะเสร็จเมื่อเดือนก่อนวันนี้จึงเป็นโอกาสดีที่ผมจะมอบให้หลานชายแล้วผมขอเป็นลูกชายขอคุณย่ากุ้งอีกคนนะครับ” แฟรงค์พูดกับคุณย่ากุ้งแล้วยิ้มคำพูดของแฟรงค์ทำเอาทุกคนน้ำตาซึมไม่คิดว่ามหาเศรษฐีชื่อดังระดับโลกจะมีใจผูกพันกับเด็กคนหนึ่งที่ไม่ใช่สายเลือดของตัวเองได้มากขนาดนี้เป็นความโชคดีของธามไทที่ได้รู้จักกับลุคส์และแด๊ดกับมัมของเพื่อน“ถ้าคุณแฟรงค์กับคุณซานดร้าไม่รังเกียจย่าก็เต็มใจ” คุณย่ากุ้งสัมผัสได้ถึงความจริงใจของมหาเศรษฐีครอบตชครัวนี้ตั้งแต่แรกเจอท่านก็รักเหมือนลูกเหมือนหลานยิ่งเห็นพวกเขาเอ็นดูเหลนน้อยท่านก็ดีใจ“ขอบคุณครับมัม”“ขอบคุณค่ะมัม ฉันดีใจที่ได้เจอและรู้จักทุกคนนะคะคิดเสียว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกันนะคะ” ซานดร้าขอบคุณคุณย่ากุ้งแล้วยิ้มให้ทุกคน“ด้วยความยินดีค่ะคุณซานดร้า คุณแฟรงค์” วริษายิ้มให้ซานดร้ากับแฟรงค์“ด้วยความยินดีครับคุณแฟงค์ คุณซานดร้า ผมต้องขอบคุณมากที่ดูแลลูกชายกับหลานช
Read more

บทที่ 176 ขี้เมา

“โอ้ย.ม่ายไหวอ่ะปูลม ฉันเมาแล้วอ่ะ” เนาวรัตน์เดินมานั่งข้างเพื่อนแล้วเอนศีรษะพิงเพื่อนอย่างหมดแรงทั้งสนุกทั้งเหนื่อย“อะไรกันยัยเตี้ย แค่นี้ก็ยอมแพ้แล้วเหรอ” ลุคส์เดินตามมานั่งข้างเนาวรัตน์ที่แดนซ์กระจายจนเหงื่อแตก“ไม่ต้องมาพูดท้าทายหรอตายักษ์ ฉันไม่สน อี้ก..” เนาวรัตน์ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มด้วยความกระหายแล้ววางแก้วลง“ยัยหมิง,ดื่มแบบนี้เดี๋ยวก็กลับห้องไม่ไหวหรอกแก” เทียนหอมห้ามเพื่อนไม่ทันที่ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มรวดเดียวหมด“ไม่เมาหรอกน่าปูลม หมิงดื่มนี้สเดียวเอง” คนไม่เมาเสียงเริ่มยานแล้วโยกตัวตามจังหวะเพลงที่นักร้องหนุ่มกลายมาเป็นดีเจเปิดแผ่นตามที่เจ้าภาพต้องการและยังให้พวกเขาร่วมสนุกด้วยซึ่งเป็นงานแรกที่เจ้าภาพใจป้ำและรู้ว่าเป็นมหาเศรษฐีชาวอเมริกา“หยุดเลยไอ้ไท คืนนี้ยันเช้าเพื่อน” ลุคส์ชี้หน้าเพื่อนอย่างรู้ทันที่เตรียมตัวจะซิ่งไปนอนกอดเมียเรื่องอะไรเขาจะยอมให้มันไปก็คนมันอิจฉาอ่ะ“กูจะไปส่งปูลมไปห้องน้ำ” ธามไทตอบเพื่อนหากมันไม่ท้วงเขาจะหนีไปนอนกอดเมียแล้ว“หมิงไปด้วยสิปูลม”“งั้นให้ปูลมไปกับหมิงแต่ไปห้องน้ำที่บ้านพักของฉันใกล้กว่า” ลุคส์บอกสองสาวที่จะไปห้องน้ำ“งั้นปูไปกับหมิงนะคะ” เที
Read more

บทที่ 177 สัมพันธ์ที่ดี

“กูก็ไม่ไหวว่ะเมาฉิบหายเลย” ลุคส์มองเพื่อนตาแดงก่ำไม่ต้องบอกว่าแอลกอฮอล์อยู่ในตัวกี่ลิตรแต่พวกเขามีปาร์ตี้ดื่มเป็นประจำจึงคอแข็งไม่เมาง่าย“งั้นไปนอนกันเถอะ” ราเมนทร์บอกเพื่อนตอนนี้เขาอยากนอนมากว่าตาจะปิดแล้วแต่ไอ้เพื่อนสองคนมันไม่ยอม“ปูลมกลับบ้านกันเถอะ” ธามไทบอกเมียสาวที่ตาปรือสัปหงกชนไหล่เขาแล้วยิ้ม“ค่ะๆ..” เทียนหอมลืมตามองทุกคนแล้วยิ้มมองเพื่อนที่ซบอกราเมนทร์ก่อนจะลุกขึ้นตามสามีประคองเขาเดินกลับบ้านราเมนทร์กับดาริกาก็เดินโซเซเข้าไปในบ้านพักพร้อมกับลุคส์ที่ไมค์ประคองเจ้านายเดินเข้าไปในบ้านแล้วปล่อยตัวนอนที่โซฟาเบดมุมห้องหลับไปอย่างหมดสภาพรวมทั้งเขากับโคโน่ที่สละห้องให้น้องนักดนตรีและพนักงานของโรงแรม ส่วนธามไทกับเทียนหอมกลับถึงห้องก็ไม่สนใจอะไรเลยทิ้งตัวลงบนเตียงนอนกอดกันแล้วหลับไปทันทีเช้าวันขึ้นปีใหม่คุณหญิงนันทิดานั่งดื่มไปพักใหญ่ก็โทรหาเจ้าของร้านขนมไทยที่สนิทกันให้จัดกระเช้าของขวัญให้และจะไปรับที่ร้านตอนเช้าและเรียกจำรัสมาช่วยตระเตรียมของขวัญกันจนดึกก่อนจะเข้านอนแล้วตื่นแต่เช้าสั่งให้นายพ่วงเอารถออกเธอจะไปสัตหีบแล้วออกจาบ้านตั้งแต่เจ็ดนาฬิกาไปรับกระเช้าของขวัญแล้วตรงไปสัตหี
Read more

บทที่ 178 คิดได้ยังไม่สาย

น้องสาวกับน้องสะใภ้ส่วนน้องชายกับน้องเขยได้คลัฟลิ้งพลอยไพลินกับทับทิมสยามล้อมเพชรที่เธอตั้งใจจะซื้อให้สามีกับลูกชายเป็นของขวัญปีใหม่แต่เอามาขอโทษทุคนก่อนส่วนของสามีกับลูกชายลูกสะใภ้ค่อยให้ทีหลัง“สวยมากเลยคุณนันทิดา ขอบคุณมากค่ะ” ซานดร้ามองเครื่องเงินสุโขทัยลงยาในกล่องยิ้มอย่างพอใจ“แล้วนี่มันกินได้ใช่มั้ย” แฟรงค์มองขนมในกระเช้าที่วิจิตรตระการตาแล้วอยากเก็บไว้โชว์หากเพื่อนๆของเขาเห็นคงชอบมากและที่รู้ว่าเป็นขนมเพราะคุณย่ากุ้งแนะนำให้เขาชิม“กินได้ค่ะ นี่เป็นขนมชาววังค่ะคุณแฟรงค์คุณซานดร้าลองชิมดูค่ะ”“มันสวยมากจนผมไม่กล้ากินเลยครับ” แฟรงค์มองดูขนมไทยอย่างชื่นชมไม่คิดว่าจะประดิษฐ์ประดอยได้ละเอียดละออขนาดนี้จากนั้นคุณหญิงนันทิดาก็ไปรับประทานอาหารเช้าที่นางแผ้วจัดให้ส่วนทุกคนก็ก็คุยกันเรื่องเครื่องประดับเงินสุโขทัยลงยาที่ซานดร้าชื่นชอบและอยากได้ไปฝากเพื่อนๆที่อเมริกาที่ห้องนอนของเทียนหอมสามคนพ่อแม่ลูกนอนหลับอุตุจนกระทั่งน้องเทรย์ตื่นนอนก่อนก็มองแด๊ดดี้กับม่ามี้และคิดว่าจะปลุกใครก่อนเพราะหิวเมื่อเลือกได้แล้วก็ปลุกทันที“ม่ามี้ครับ”“ฮืม..ครับน้องเทรย์” เทียนหอมครางเบาๆลืมตาแทบไม่ขึ้นแต่ห
Read more

บทที่ 179 ขอโทษ

“ฉันขอโทษนะคุณนาวิก”“ให้มันแล้วกันไปเถอะคุณหญิง”“ขอบคุณค่ะ” คุณหญิงนันทิดาพูดแต่ขอโทษและขอบคุณทุกคนแล้วเธอก็โล่งใจสบายใจไม่มีอะไรติดค้างในใจอีกแต่ยังมีลูกชายอีกคนที่เธอจะต้องขอโทษที่บ้านพักของลุคส์ ชายหนุ่มนอนหลับอยู่ดีๆก็สะดุ้งตื่นเมื่อในท้องปั่นป่วนจนเขาทนไม่ไหวจึงลุกขึ้นเดินโซเซไปห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุงอย่างไม่เสียดายวิสกี้รสชาติเยี่ยมที่ดื่มเข้าไปเลยสักนิดเมื่อล้างหน้าบ้วนปากแล้วก็เดินโซซัดโซเซไปห้องพักของตัวเองก็เห็นเนาวรัตน์นอนอยู่บนเตียงจึงสะบัดหน้าไปมานึกว่าฝันไปก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงซุกตัวในผ้าห่มหลับตาลงแล้วนึกออกว่าเนาวรัตน์นอนในห้องของเขาจริง ฝ่ายเนาวรัตน์รับรู้ถึงไออุ่นจากร่างใหญ่ก็ขยับตัวเข้าไปใกล้ๆจนชิดแล้วโอบกอดไว้หลับตาพริ้มอย่างมีความสุขจนไม่รู้ตัวว่าถูกเสือร้ายลอกคราบจนเปลือยเปล่าและยังลวนลามร่างกายเธออย่างใจเย็น"อืมม.." ลุคส์ครางในลำคอไม่สามารนอนต่อได้เพราะเนื้อนุ่มในอ้อมกอดส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนเขาอยากลิ้มรสของเธอว่าจะหวานขนาดไหนจึงจูบริมฝีปากเบาๆแล้วก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในริมฝีปากอิ่มดูดดึงลิ้นเล็กเบาๆกลัวเธอจะตื่นลิ้มรสหวานอย่างพอใจแล้วฝ่ามือให
Read more

บทที่ 180 ไม่มีของฟรีในโลก

เนาวรัตน์เดินไปห้องน้ำอย่างว่าง่ายหากให้เธอไปบ้านคุณย่ากุ้งในสภาพแบบนี้ได้อายเขาตายเลยจึงล้างหน้าล้างตาจัดผมเผ้าเรียบร้อยก็เดินไปบ้านของคุณย่ากุ้งเห็นทุกคนอยู่ในบ้านก็เดินเข้าทางหลังบ้านขึ้นไปห้องพักเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วลงมารับประทานอาหารพอคิดถึงท้องก็ร้องออกมาทันทีส่วนลุคส์ก็จัดการเจ้ามังกรยักษ์จนมันสงบแล้วอาบน้ำแต่งตัวไปรับประทานอาหารมื้อแรกของวันอย่างกระปรี้กระเปร่าแม้จะเสียดายที่ไม่ได้ลิ้มรสยัยเตี้ยแต่เขาก็พอใจที่ได้สัมผัสร่างเล็กอวบอิ่มธามไทตื่นมาไม่เห็นภรรยาจึงบิดขี้เกียจก่อนแล้วลุกขึ้นเห็นเสื้อผ้าของเขาแขวนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าก็ยิ้มแล้วสะบัดศีรษะไปมาเรียกสติก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปกินข้าว“แด๊ดดี้ตื่นแล้วครับม่ามี้” เทรย์เล่นเกมส์รณกร วิรัล รัชนนท์ เห็นพ่อเดินมาก็ปล่อยเกมส์ให้อาหนุ่มเล่นต่อแล้ววิ่งไปหาพ่อ“ว่าไงลูกกินข้าวหรือยัง” ธามไทถามลูกชายที่วิ่งมาหา“เทรย์กินข้าวแล้วครับ แด๊ดดี้รีบไปกินข้าวเลยเดี๋ยวเทรย์จะไปดูเครื่องบิน” เทรย์บอกพ่อด้วยความเห่อ“โอเคครับลูกรัก” ธามไทเดินตามแรงจูงลูกชายไปหาม่ามี้ที่นั่งคุยกับวีรยา“มอร์นิ่งครับทุกคน คุณแม่มาได้ยังไงครับ”
Read more
PREV
1
...
1617181920
...
25
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status