“ขอโทษด้วยค่ะพี่ พอดีแม่สามีของปูลมเลี้ยงแล้วค่ะ” เนาวรัตน์ตอบพี่ๆในแผนกแล้วยิ้ม“ว้า,เสียดายจัง พี่น่าจะเจอน้องปูลมก่อนนะ”“เสียใจด้วยนะคะพี่อ๋อง ปูลมมีเจ้าของแล้วก็หวงมากด้วยค่ะขอตัวนะคะพี่” เรืองรินตอบพี่ในแผนกที่ขายขนมจีบน้องนักศึกษาฝึกงานทั้งสามก่อนจะขอตัวไปกินข้าวปล่อยให้ผู้ใหญ่รอนานไม่ดีสี่สาวก็เดินไปที่ลานจอดรถตามที่เทียนหอมบอกและเจอกับคุณหญิงนันทิดา คุณหญิงทัศสินี วริทตรงบันไดพอดีทำให้หนุ่มๆที่เดินตามหลังมาชะงักเมื่อเจอของจริงก็พากันถอย“สวัสดีค่ะ” สี่สาวยกมือไหว้ทุกคนพร้อมกัน“สวัสดีจ้ะสาวๆ ไม่ต้องพิธีรีตองหรอกจ้ะ ไปกินข้าวกันเถอะ” คุณหญิงทัศสินีพูดกับนักศึกษาสาวทั้งสามและพนักงานของบริษัทที่อยู่ในชุดฟอร์มอีกหนึ่งคน“ให้สาวๆไปรถถผมนะครับคุณแม่เดี๋ยวจะได้กลับมาทำงานพร้อมกัน” วริทเห็นสี่สาวเกร็งแม่ของเขากับแม่ของเพื่อนจึงใช้รถตู้เพราะเขาจะต้องกลับมาทำงาน“งั้นเจอกันที่ร้านจ้ะลูก ไปค่ะคุณหญิงแอ๋ว”สองคุณหญิงเดินไปขึ้นรถของตัวเองแล้วนำไปก่อนส่วนสามสาวก็ขึ้นรถตู้หรูของวริทตามไปที่ร้านอาหารหรูซึ่งมีทั้งอาหารไทยจีนฝรั่ง“ตามสบายนะครับ ไม่ต้องเกร็งหรอกแม่ของผมกับแม่ของนายแซนด์ท่านใจ
Baca selengkapnya