บททั้งหมดของ ว่าไงครับคุณเพื่อนสนิท: บทที่ 51 - บทที่ 55

คุณเพื่อนสนิท 46 อย่าเก่งกับเมียอาหารหลากหลายเมนูเป็นกับแกล้มสำหรับวงเหล้าถูกตระเตรียมตั้งโต๊ะไว้รอเพื่อน ๆ ทั้งสองซึ่งก็เดินทางมาถึงบ้านเช่าหลังนี้พอดิบพอดีส่วนนิวเยียร์เธออยากให้ความเป็นส่วนตัวแก่หนุ่ม ๆ จึงเลี่ยงเข้าไปนอนดูซีรีส์ในห้องเพียงลำพัง ปล่อยให้คนทั้งสามได้สังสรรค์กันตามประสาเพื่อนฝูง“ไอ้ไฟ มึงลืมอะไรเปล่า” เป็นทรอยที่ทิ้งตัวนั่งลงโซฟาได้ก็เอ่ยถามเพื่อนสนิททันที“ลืมอะไร ลืมหัวใจไว้ที่เมียอะเหรอ” มิวายใช้น้ำเสียงยียวนจงใจกวนประสาทเพื่อนสนิทเต็มเปาแต่แล้วรอยยิ้มทะเล้นเหล่านั้นเป็นต้องหุบฉับเมื่อ.....“เจ้าแม่เจ้ามัม”“เออว่ะ ฉิบหายแล้วกู” จากที่กำลังจะยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกกลับต้องหยุดชะงักพลางขมวดคิ้วมุ่นจนเป็นปม บ่งบอกถึงความเครียดที่กำลังก่อเกิดเต็มอก “พรุ่งนี้จะทันไหมวะ ต้องไปหาเช่าชุดนางรำอีก กูจะบ้า”“มึงเจอแน่ไอ้ไฟ เมียยิ่งท้อง ๆ อยู่ด้วยนะมึง”“เออใช่ ทำแบบนี้ไม่ต่างจากลบหลู่เจ้าแม่เลยนะเว้ย”“นั่นดิ ถ้าไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงเมียกับลูกหน่อยเหอะ”“งั้นไปแก้บนคืนนี้เลยเป็นไง” ด้วยเพราะเป็นห่วงเมียและลูกในท้อง หากพวกเขาทั้งสองเป็นอะไรขึ้นมามีหวังเขาคงใช้ชีวิตต่อไปไม่ได้

ตอนพิเศษ 1 หน้าที่ของพ่อบ้านใจกล้าหลังจากเปิดกิจการร้านค้าส่งจนทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ไม่นานไฟและนิวเยียร์ก็ตัดสินใจซื้อบ้านหรูสองชั้นซึ่งอยู่ในละแวกใกล้เคียงกับบริษัทด้วยระยะทางที่ไม่ได้ไกลมากนัก จึงทำให้ค่อนข้างสะดวกต่อการเดินทางไปมาระหว่างที่ทำงานและบ้านของตน แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วไฟมักจะหมกตัวอยู่ที่บ้านมากกว่าก็ตามหากจะเรียกให้ถูกคงต้องบอกว่าช่วงนี้ผู้บริหารเข้าขั้นเกียจคร้านในหน้าที่ตำแหน่ง ถึงขนาดที่ว่าหากมีเรื่องเร่งด่วนก็มักจะไหว้วานให้พนักงานในร้านนำเอกสารมาให้เขาเซ็นถึงที่บ้านแทนและสาเหตุที่ทำให้นักธุรกิจไฟแรงต้องเสียผู้เสียคนเช่นนี้ คงเป็นอื่นไกลไปไม่ได้นอกเสียจาก เจ้าลูกชายตัวน้อยที่เพิ่งจะลืมตาดูโลกได้เพียงแค่เดือนกว่า ๆ ทว่ากลับน่ารักน่าชังเสียจนผู้เป็นพ่อหลงหัวปักหัวปำไม่เป็นอันทำงานกันเลยทีเดียวถึงแม้ว่านิวเยียร์จะมีพี่เลี้ยงคอยให้คำแนะนำสำหรับการเลี้ยงดูบุตรคนแรก และคอยช่วยเหลือคุณแม่มือใหม่เช่นเธออย่างใกล้ชิดชนิดไม่ขาดตกบกพร่อง กระนั้นแล้วสามีที่นับวันยิ่งเห่อลูกเห่อเมียอย่างออกนอกหน้าก็ไม่สามารถวางใจได้ จำต้องหอบงานมาทำที่บ้านอยู่บ่อยครั้งรวมถึงวันนี้ซึ่งมีเหตุกา

ตอนพิเศษ 3 ชีวิตเป็นดังฝัน - จบบริบูรณ์“พ่อพ่อ~”“.....”“พ่อพ่อ~”ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เด็กชายวัยสองขวบปลาย ๆ เอ่ยเรียกผู้เป็นพ่อซึ่งกำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับบุคคลปริศนา ไม่สนใจลูกชายเลยสักนิดไม่รอช้าเจ้าหนูน้อยปีนป่ายขึ้นโซฟาที่ผู้เป็นพ่อนั่งอยู่ ก่อนจะใช้แรงอันน้อยนิดเขย่าแขนแกร่งเพื่อร้องเรียกความสนใจจากบิดา“พ่อพ่อ~”“น้องฟู่เบา ๆ หน่อยครับ พ่อกำลังคุยงานอยู่” นิ้วเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากเป็นเชิงบอกให้ลูกชายสงบปากสงบคำ ก่อนชายหนุ่มจะหันไปคุยงานกับพนักงานในร้านต่อเจ้าหนูฟู่เองก็ไม่คิดลดละความพยายามง่าย ๆ ด้วยเพราะได้ความเจ้าเล่ห์มาจากไฟค่อนข้างเยอะ ไวทันความคิดเด็กชายตะโกนเสียงดังสนั่น จงใจให้มันดังไปถึงหูของมารดาซึ่งกำลังทำกับข้าวช่วยพี่เลี้ยงอยู่ในห้องครัว“แม่แม่ พ่อพ่อแอบคุยกับสาว น้องฟู่เห็นน้องฟู่ได้ยิน....อุ๊บ”ไม่ทันที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มจะได้ตะโกนฟ้องจนจบประโยค จู่ ๆ ก็ถูกมือกระด้างยกขึ้นปิดปากน้อย ๆ เอาไว้ ก่อนที่ร่างอวบอ้วนของเจ้าหนูจะถูกผู้เป็นพ่อรวบไปสวมกอดเอาไว้แนบแน่น“ห้ามพูดแบบนี้อีกนะครับ หนูอยากให้พ่อกับแม่ทะเลาะกันเหรอหื้ม”“.....” ครานี้เจ้าหนูน้อยส่ายหน้าไปมาเป็น