All Chapters of เรื่องสั้นสั่นเสียว ชุดนวดสวาทพ่อผัว: Chapter 61 - Chapter 70

“อีหนูเอ๊ย! ไหน ๆ ก็มารูปการณ์นี้แล้ว… เอ็งก็ช่วยรีดพิษให้ตาปุ่นมันหน่อยก็แล้วกัน ดีกว่าให้มันเอาเรื่องไม่ดี ไปโพนทะนาให้ชาวบ้านแถวนี้ฟัง... แล้วพวกเราจะพาลเสียชื่อเสียงกันไปหมด”“ตะ… แต่ว่า หนู”เอมมี่ยังคงอ้ำอึ้ง แต่ก็ยังคิดหาทางออกเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจากต้องยอมใช้ปากทำให้ชายแก่ผู้มาใหม่ตรงหน้า“ไอ้เสริม ข้าว่า… นังหนูมันคงจะอายเอ็งนั่นแหละ เอ็งเสร็จแล้วก็รีบ ๆ กลับออกไปก่อนสิวะ ข้าจะได้ใช้ให้นังหนูมันช่วยรีดพิษให้รับรองว่าข้าใช้เวลาแป๊บเดียว เดี๋ยวน้ำแตก เอ๊ย… เดี๋ยวรีดพิษออกจนเกลี้ยงลำแล้ว ข้าจะพานังหนูมันไปส่งที่บ้านเองแหละน่า ไม่ต้องเป็นห่วง!”ปู่เสริมเกาหัวแกรก ๆ จำยอมต้องทำตามที่เพื่อนบ้านเจ้าเล่ห์เสนออย่างไม่มีทางเลือก“ถ้ายังงั้น ปู่กลับไปรอที่บ้านก่อนนะอีหนู... เอ็งก็รีบ ๆ ทำให้ไว ๆ เข้า จะได้รีบกลับบ้าน ตามนี้นะ ปู่ไปก่อนนะ”“ไอ้ปุ่น เอ็งอย่าทำอะไรนังหนูให้มันหนักจนเกินไปนะโว้ย นี่หลานสะใภ้ข้าทั้งคนนะ... ข้าไปละ รีบ ๆ เข้าล่ะ”…พอปู่เสริมเดินออกจากกระท่อมไม้ไผ่ไปแล้วตาปุ่นก็รีบเข้ามาแย่งเสื้อผ้าในมือเรียวของเอมมี่ แล้วโยนออกห่างจากตัวหล่อน“ยังไม่ต้องรีบใส่เสื้อผ้าห

และแล้วเช้าวันแต่งงานของเอมมี่และอาทิตย์ก็มาถึง…บรรยากาศในงานแต่งงานครึกครื้นตามประสาคนบ้านนอก ที่อบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะของญาติสนิท มิตรสหาย ที่มาร่วมแสดงความยินดีพิธีบายศรีสู่ขวัญถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย คนที่มาร่วมงานมีแค่ญาติผู้ใหญ่และเพื่อนสนิทของอาทิตย์ไม่ถึงยี่สิบคนด้วยซ้ำเอมมี่ในชุดไทยประยุกต์สีหวานดูสวยสง่า ทว่าในดวงตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความกังวลบางอย่างอยู่ลึก ๆข้างกายเธอ อาทิตย์ ในชุดสูทหลวมโพรกยิ้มเจื่อน ๆ ดูตื่นเต้นและวางตัวไม่ถูกอย่างเห็นได้ชัด“ทำไมคุณพ่อต้องรีบจัดพิธีผูกข้อมือแบบเร่งรีบแบบนี้ด้วยละคะความจริงให้พี่อาทิตย์กลับมาจากการเกณฑ์ทหารก่อน แล้วเราค่อยจัดงานแต่งงานใหญ่โตแบบคนอื่นเค้าทำกันก็ได้นี่นา”เอมมี่ตัดพ้อพ่อผัวที่รีบให้หล่อนกับแฟนหนุ่มผูกข้อไม้ข้อมือกันในบ้านช่วงเช้าวันนี้“พ่อไม่อยากให้หนูเอมมี่ลืมสัญญาที่เราตกลงกันไว้อีกอย่างพ่อกลัวว่า พอให้เงินล้านห้าให้หนูเอาไปใช้หนี้นอกระบบจนหมดเกลี้ยงแล้ว หนูจะหนีพ่อกลับกรุงเทพไปซะก่อนน่ะสิ”ชายวัยกลางคนผู้มากประสบการณ์อย่างนายสว่าง มักมองการณ์ไกลเสมอจึงเร่งให้ชายหญิงทั้งคู่จัดงานแต่งแบบเรียบง่ายท

ย้อนอดีตกลับไปรำลึกถึงความหลังค่ำคืนหนึ่ง เอมมี่นอนพลิกตัวไปมาบนเตียงอยู่เพียงลำพัง ผู้ชายทุกคนในบ้านทั้ง พ่อสว่าง ลุงแสง อาเขียด และปู่เสริม ต่างเดินทางไปช่วยงานบวชญาติของพวกเขาที่ต่างอำเภอกันหมดหญิงสาววนอนมองเพดานห้องนอนเพียงลำพัง ความทรงจำเก่า ๆ ค่อยคืบคลานเข้ามาในห้วงความคิดย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน ตอนนั้นเอมมี่เพิ่งจะตัดสินใจทิ้งบ้านนอกเข้ามาหางานทำในเมืองกรุง ด้วยความหวังว่าจะปลดหนี้สินของครอบครัวให้ได้ไว ๆเพื่อนที่รู้จักกันแนะนำให้ลองไปสมัครเป็นเด็กนั่งดริ้งค์ที่ผับแห่งหนึ่ง บอกว่ารายได้ดีทีเดียวเอมมี่จำวันนั้นได้ดี แสงไฟสีสลัว ๆ ในผับ กลิ่นเหล้าคละคลุ้ง และเสียงเพลงดังกระหึ่มจนแทบไม่ได้ยินเสียงตัวเองตอนที่เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานเล็กๆ ชั้นบนของผับ ชายร่างท้วม ผิวคล้ำ มีหนวดเคราเฟิ้ม นั่งรออยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่ อายุของเขาน่าจะไม่ถึง 60 ปีเขาแนะนำตัวเองว่าชื่อ เสี่ยวิชัย เป็นเจ้าของผับแห่งนี้ และยังมีหน้าที่ดูแลเรื่องเด็กสาวในผับ“น้องใหม่เหรอเรา ชื่ออะไรนะ”เสี่ยวิชัยถามพลางกวาดสายตามองเอมมี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า“เอมมี่ค่ะ”เธอตอบเสียงแผ่วเบา“อืม หน้าตาสวยใช้ได้ แต่ที่นี

เอมมี่รับถุงยางมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอรู้ดีว่าคำว่า “ดูแลให้เบาเนื้อเบาตัว” ของเสี่ยวิชัยหมายถึงอะไรแต่เธอก็ไม่มีทางเลือก ต้องเดินเข้าไปในห้องทำงานของเสี่ยอย่างจำนนในห้องนั้น นายตำรวจปลอมสองนายกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา มันเป็นแก๊งมิจฉาชีพที่ประกอบด้วยชายร่างกำยำทั้งระดับลูกน้องและหัวหน้า ที่ทำงานกันเป็นทีมลงทุนทั้งแต่งรถติดไซเรน แต่งเครื่องแบบให้เหมือนตำรวจจริงมากที่สุด เพื่อออกตรวจค้นผับและสถานบันเทิงยามค่ำคืนที่รู้ไม่เท่าทันมิจฉาชีพระดับเซียนอย่างพวกมันชายในชุดตำรวจทั้งสองมองมาที่เอมมี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย นายตำรวจคนแรกมีรูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำส่วนอีกคนหนึ่งรูปร่างผอมกว่าเล็กน้อย แต่มีแววตาที่กรุ้มกริ่มไม่แพ้กัน“อ้าว น้องเอมมี่มาแล้วเหรอจ๊ะ มานั่งนี่สิ”นายตำรวจคนแรกพูดพลางตบที่ว่างข้าง ๆ ตัวเอมมี่เดินเข้าไปนั่งอย่างเกรงใจ หัวใจเต้นรัวด้วยความประหม่า“ไม่ต้องเกรงใจ เราคุยกันแล้วกับเสี่ย แค่อยากให้หนูช่วย ผ่อนคลาย ให้พวกพี่หน่อย” นายตำรวจคนที่สองพูดพลางยื่นมือมาจับต้นขาของเอมมี่เบา ๆเอมมี่หน้าแดงก่ำ เธอกัดริมฝีปากแน่น“ถอดเสื้อผ้าออกสิ จะได้เริ่มมาช่วยดูแลพวก

หลังจากที่นายตำรวจนายที่สองได้ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์ของเขาออกมา ร่างกายยังคงเกร็งกระตุกเบา ๆหัวหน้าตำรวจผู้มาใหม่ที่ยืนจ้องมองอยู่ตลอดเวลาก็พยักหน้าเล็กน้อยราวกับเป็นสัญญาณ“พวกแก พอได้แล้ว หลบไป”เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของนายตำรวจผู้มาใหม่ดังขึ้น เขาสั่งลูกน้องทั้งสองด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดนายตำรวจสองนายรีบผละออกจากเตียงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าแดงก่ำและยังคงหอบหายใจถี่ พวกเขารีบลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเจ้านายนายตำรวจผู้มาใหม่เดินตรงเข้ามาหาเตียง ดวงตาคมกริบจ้องมองเอมมี่ที่ยังคงนอนหอบอยู่บนเตียงด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากการร่วมสวาท“ถึงตาพี่บ้างแล้ว ขึ้นมาคร่อมสิ”เขาสั่งเสียงดังฟังชัด ก่อนจะถอดชุดเครื่องแบบออกจากกาย แล้วล้มตัวลงนอนหงายบนเตียงที่เพิ่งถูกใช้งานไปเมื่อครู่ ส่วนกลางกายของเขายังคงผงาดง้ำอย่างน่าเกรงขามเอมมี่ตัวสั่นเทา พลางคิดในใจว่า‘นี่ฉันเพิ่งควบม้าเสร็จไปสองราย จะต้องขึ้นควบม้าแก่ตัวนี้อีกงั้นเหรอ’“เร็วเข้าสิ อย่ามัวอ้อยอิ่ง”เขาเร่งเร้าเสียงเข้ม มือใหญ่ตบลงบนต้นขาของตัวเองเป็นเชิงบอกให้รีบขึ้นมาด้วยความจำยอม เอมมี่กัดริมฝีปากแน่น เธอยื่นมือไปหยิบถุงยางอนามั