All Chapters of ปักษาคืนรัง : Chapter 41 - Chapter 50

จ้าวตงหยางนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ แววตาเริ่มทอประกายความโลภและความทะเยอทะยาน“ใต้เท้าสิงผู้นี้รักบุตรสาวคนโตยิ่งนัก หากลูกเกี่ยวดองกับนางได้จริง... ตำแหน่งรัชทายาทที่ว่างอยู่ย่อมมิไกลเกินเอื้อม แต่เสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ ใต้เท้าสิงผู้นี้ค่อนข้างระวังตัว ฝ่าบาทเองก็มิใคร่ให้เหล่าองค์ชายยุ่งเกี่ยวกับกรมกลาโหมหรื

“หม่อมฉันทราบเพคะ แต่อดเป็นห่วงตามประสาแม่มิได้... หวังว่าแผนการ ‘ตัดช่องน้อยแต่พอตัว’ ของพวกเราในป้อมซวนเป่ยแห่งนี้ จะทำให้ศัตรูเผยตัวออกมาจนหมดสิ้นนะเพคะ” หรงชิงเวยซบศีรษะลงบนไหล่กว้าง กลิ่นหอมจางของเครื่องแกงและไอดินในป้อมปราการแห่งนี้ช่างให้ความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยยิ่งกว่าวังหลวงที่เต็มไปด้วยกลอุ

ตอนนี้แม้แต่กู้ซูเฟยบนตำหนัก… ก็ยังเอนกายมาข้างหน้าเล็กน้อยเพียงเพื่ออยากรู้ว่านางหงส์ตามคำทายตัวนี้จะแสดงสิ่งใดให้ตนดู“ได้สิ ขอเชิญคุณหนูใหญ่สิง” สุรเสียงของจ้าวตงหยางเต็มไปด้วยความอบอุ่น ใบหน้าของเจ้าตัวยังมีรอยยิ้มประดับอยู่ไม่จางเมื่อได้ยินเช่นนี้สิงเหม่ยจือจึงได้เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เป็นจังหวะ

ซึ่งมันมิใช่กลิ่นอายละโมบหิวโหยกำไรอย่างพ่อค้าทั่วไป ทว่ากลับเป็นกลิ่นอายของเหล็กกล้าและระเบียบวินัยที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ชุดผ้าป่านเนื้อหยาบโดยเฉพาะเด็กหนุ่มที่ควบม้าขนาบข้างเกวียนบรรทุกสินค้า... ใบหน้าคมเข้มของเขานั้นเรียบเฉย ทว่าดวงตาคมปลาบประดุจพญาเหยี่ยวที่กวาดมองไปรอบป้อมซวนเป่ยกลับทรงพลังจนน่

เจ็ดวันผ่านไป บรรยากาศในป้อมซวนเป่ยที่เคยเคร่งขรึมกลับมีเรื่องราวน่าสนใจหนึ่งเกิดขึ้น เมื่อแขกผู้สูงศักดิ์ท่านอ๋องน้อยเซียวจั้นเทียนหรือที่คนในป้อมส่วนใหญ่รู้จักในนามของลูกชายวานิชใหญ่ ไม่มีทีท่าว่าจะอำลาป้อมแห่งนี้กลับไปบ้านเมืองของตนแต่อย่างใด อีกทั้งเจ้าตัวยังปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตชาวด่านได้อย่