ผมกัดฟันกดเสียงต่ำออกไปพร้อมกับพยายามเดินเร็วๆออกมาให้ไกลจากตรงนั้นมากที่สุด แม้อาการดิ้นรนขัดขืนอย่างรุนแรงของเธอมันจะโคตรเป็นอุปสรรคในการเดินก็ตาม จนในที่สุดผมก็พาเธอออกมาไกลพอสมควร ผมถึงยอมปล่อยเธอลง “ทำไมนายต้องทำแบบนี้ห้ะ!!” เธอคงโกรธผมมากถึงได้หันมาถลึงตาเอาเรื่องใส่ผมพร้อมตะคอกใส่อย่างเดือดดาล แต่เป็นเธอคนเดียวซะเมื่อไหร่ที่ตอนนี้กำลังเดือด ผมก็เหมือนกัน เพราะผมเองก็ไม่โอเคที่เธอเองก็ทำเรื่องที่ไม่ควร “ผมต่างหากต้องถามพี่ ว่าทำไมพี่ทำแบบนี้ ทำไมต้องใช้ความรุนแรง” “แล้วทำไมจะทำไม่ได้! ก็ปากมันเหี้ยขนาดนั้น!” “พี่เม! หยาบคายไปแล้วนะครับ” “ไม่หยาบคายไปหรอก! แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ นายจะโมโหทำไม หรือโกรธแทนมัน ทำไมต้องโกรธแทนมัน นายควรจะโกรธแทนฉันสิถึงจะถูก ที่มันพูดเหี้ยๆกับฉันแบบนั้น นายควรจะปกป้องฉัน หรือความจริงแล้วนายชอบมัน! ถึงได้ปิดปากเงียบ ไม่ตอบรับออกไปว่าเราเป็นอะไรกัน!” ผมว่าเธอไปกันใหญ่แล้ว “พี่เม ผมว่าพี่ไปกันใหญ่แล้ว ผมไม่ได้ชอบเขา” “งั้นนายก็บอกมาว่านายชอบฉัน นายรักฉัน” “…” ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายแม่งเข้ามาแทรก เพราะผมก็ยังไม่แน่ใจถึงยังตอบออกไปไม่ได
最後更新 : 2026-09-13 閱讀更多