Todos los capítulos de Maid to Billionaire's Wife: Capítulo 11 - Capítulo 20

Matagal na siyang nakatayo roon, tahimik na pinagmamasdan sina Adrian, Aika, at Mia habang papasok sa mall.Mahigpit niyang hinawakan ang kanyang kamay nang makita niyang magkahawak ang kamay nina Adrian at Aika.Hindi niya maiwasang mapangiti nang bahagya, ngunit hindi iyon ngiti ng saya.Isa iyong ngiti na puno ng pait at selos.Matagal na niyang minamahal si Aika.Matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong sabihin sa kanya ang tunay niyang nararamdaman.Ngunit sa bawat pagkakataon, palaging may isang taong nauuna.At ngayon, ang taong iyon ay ang sarili niyang kapatid.“Adrian…” bulong niya habang nakatingin sa kanilang tatlo.Napailing siya.“Bakit ikaw pa?”Muli niyang tiningnan si Aika.Hindi niya alam kung naaalala na siya nito o kung tuluyan na siyang nakalimutan ni Aika.Pero isang bagay ang sigurado.Hindi pa tapos ang lahat.Kung kailangan niyang hintayin si Aika, maghihintay siya.Kung kailangan niyang lumaban para sa kanya, lalaban siya.Dahil bago pa man muling dumati

“Panahon na para malaman nila ang katotohanan.”Muling tumingin ang lalaki sa larawan ni Aika bago niya ito maingat na ibinalik sa kanyang bulsa.Samantala, sa mansyon ni Adrian, hindi mapakali si Aika.Hindi niya maipaliwanag kung bakit tila may kung anong humihila sa kanya pabalik sa nakaraan.Habang inaayos niya ang mga laruan ni Maya sa silid, may nahulog na maliit na kahon mula sa isang istante.Dahan-dahan niya itong binuksan.Laking gulat niya nang makita ang isang lumang kuwintas.Nang mahawakan niya ito, biglang sumakit ang kanyang ulo.Sunod-sunod na alaala ang pumasok sa kanyang isip.Isang masayang araw.Isang lalaki na nakangiti sa kanya.Isang singsing.At isang pangakong hindi natupad.Napaatras si Aika habang hawak ang kanyang ulo.“Ano ba itong mga nakikita ko?” bulong niya.Sa parehong oras, dumating si Adrian sa bahay.Nakita niya si Aika na namumutla at halos mawalan ng balanse.“Aika!”Mabilis niya itong sinalo.“Ayos ka lang ba?”Tumingin si Aika sa kanya.At sa

Tara na! Gusto ko na mag-beach!”Napatawa si Adrian at Aika habang nagkatinginan.Hindi nila alam kung bakit, pero pareho nilang gustong humaba pa ang biyahe.Tahimik na muling umandar ang sasakyan.Sa labas ay tanaw ang dagat habang unti-unting lumulubog ang araw. Kulay kahel ang kalangitan, at tila mas gumaganda ang tanawin sa bawat segundo.Napatingin si Aika sa bintana.“Ang ganda…” mahina niyang bulong.Ngunit hindi niya napansin na hindi ang dagat ang tinitingnan ni Adrian.Siya.Matagal.Parang ayaw alisin ang tingin.Nang maramdaman ni Aika iyon, napalingon siya.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso.“Ano?” nahihiyang tanong niya.Ngumiti si Adrian.“Wala.”“Sinungaling.”Bahagyang natawa ang lalaki bago marahang umiling.“Iniisip ko lang…”“Ang alin?”“Tila mas maganda ang biyahe kapag kasama ka.”Nanlaki ang mga mata ni Aika.Mabilis siyang napatingin sa kabilang direksyon upang itago ang pamumula ng kanyang mukha.“Adrian…”“Hmm?”“Mahil

Tahimik na nakatingin si Aika kay Adrian. Alam na niya ang katotohanan tungkol sa lalaking nasa lumang litrato, pero gusto niyang sa mismong bibig ni Adrian manggaling ang lahat. Aika, makinig ka sa akin, okay? Siya si Anton… kapatid ko. Siya rin ang una mong minahal.Seryoso lamang na nakatingin si Aika sa kanya. Hindi siya sumagot agad. Gusto niyang marinig ang buong katotohanan mula sa lalaking minamahal niya. Adrian, please. This time, sabihin mo sa akin ang totoo. May kinalaman ka ba sa nangyari sa akin? Sa nangyari sa atin?Nanginginig ang labi ni Adrian. Unti-unting namuo ang luha sa kanyang mga mata. Aika… patawarin mo ako.Napailing siya habang pilit na pinipigilan ang kanyang pag-iyak. Ginawa ko lang iyon kasi ayokong… ayokong bumalik ka sa kanya. Gusto ko, sa akin ka lang. Gusto ko, ako lang ang piliin mo, Aika!Tuluyan nang tumulo ang luha ni Adrian. Ngunit hindi gumalaw si Aika. Nanatili lamang siyang nakatingin sa lalaking minsang pinagkatiwalaan niya nang buong puso.

“Hindi kita kayang iwan, Adrian. Ikaw ang tahanan ko.”Marahang hinalikan ni Adrian ang noo ni Aika.“Simula ngayon, babawi ako. Gusto kong makasama kayo sa bawat araw, makita ang paglaki ni Mia, at masaksihan ang pagsilang ng anak natin.”Napapikit si Aika habang nakangiti. Sa wakas, muli niyang naramdaman ang init ng yakap ng lalaking matagal niyang ipinagdasal na makabalik.Sa labas, sumasabay sa mahinang hangin ang mga bulaklak sa hardin.Ang dating mansyong puno ng lungkot ay muling napuno ng pagmamahalan, pag-asa, at mga pangarap.At sa gabing iyon, mahimbing na nakatulog si Aika sa piling ni Adrian, panatag ang puso dahil ang lalaking matagal niyang hinintay ay nasa kanilang tahanan na.Sa wakas, muling nabuo ang kanilang pamilya.Masayang namangha si Adrian sa bagong ayos ng mansyon. Ibang-iba na ito kumpara sa dati nitong itsura. Hindi niya akalaing ang dating malungkot na lugar ay mas gaganda pa pala kaysa noon.Ngayon, mas pinili nilang magpokus sa mga bagay na nagpapasaya