جميع فصول : الفصل -الفصل 30

ที่จริงแล้วการปราบซอมบี้หรือปราบสัตว์กลายพันธุ์ที่ดุร้าย ก็ไม่ควรจะมีเด็กเล็กร่วมขบวนมากด้วยหรอก แต่เพราะวันสิ้นโลกมันน่ากลัวกว่าที่คิด จะทิ้งเจ้าแฝดให้ห่างตาก็ทำใจไม่ได้ สรุปเลยต้องพาไปด้วยกันแล้วฝึกใช้ชีวิตแบบวันสิ้นโลกจะดีกว่าในขณะที่พวกเราพ่อแม่ลูกกำลังพูดหยอกล้อกันไปมา เจ้าโรสกับพี่แมมก็จัดการ

ดูเอาเถอะครับ ไร้พิษภัยขนาดนี้ถ้าปล่อยไว้ข้างนอกคงไม่รอดแน่ โลกปกติยังมีแต่พวกนกสองหัวกับงูพิษเต็มไปหมด แล้ววันสิ้นโลกแบบนี้คิดว่าคนชั่วพวกนั้นจะตายก่อนคนอื่นรึ ถ้าพวกผมไม่ช่วยเอาไว้ก็ไม่รู้จะรอดไปได้อีกกี่วัน"เอาเถอะถ้าชอบก็ดีแล้ว ฉันแค่ไม่อยากเอาเปรียบพวกนาย""ไม่เอาเปรียบเลยครับ ที่จริงพวกเราควร

โชคยังคงเป็นของมนุษย์ที่เหลือรอดเพราะอินเทอร์เน็ตและระบบสื่อสารยังไม่ล่ม ไม่อย่างนั้นการหาข้อมูลของสถานที่ต่างๆ คงลำบากมากแน่ ผมได้แต่ขอให้ระบบสาธารณูปโภคทุกอย่างยังคงใช้งานได้ แต่เพื่อความไม่ประมาทและอนาคตของทุกคน ผมคิดว่าพวกเราควรออกมาเก็บเครื่องกรองน้ำและเครื่องปั่นไฟมาเพิ่ม ไหนจะโซลาร์เซลล์ที่จำ

"กรี๊ด!! พวกมึงปล่อยกู!""พี่ตรี นั่นเสียงผู้หญิง"ผมอยู่ช่วยทุกคนจัดการซอมบี้พร้อมกับเจ้าแฝด เลยต้องส่งพี่ตรีที่เก่งเกินหน้าเกินตาไปจัดการเสียก่อน ได้ยินเสียงแบบนั้นใจคอไม่ดีเลย ขอให้พวกเรามาทันเวลาทีเถอะ"พวกมึงทำอะไรเพื่อนกู หยุดเดี๋ยวนี้นะเว้ย!"ทางด้านตรีภัทรและเด็กๆ ที่มาด้วยกันก็ต้องเลือดขึ้น

แถมวิทยาลัยแห่งนี้ก็มีรถบัสของโรงเรียนด้วยนะครับ มีตั้งสองคันด้วยกัน ถึงจะเป็นแบบสามสิบสองที่นั่งแต่ก็มาพอที่จะขนคนกลับไปพร้อมกันได้อย่างสบาย ผมเลือกเก็บรถบัสคันหนึ่งและรถของบอดี้การ์ดเข้ามิติไปเพื่อลดขนาดของขบวนเดินทาง ตอนนี้ขบวนของเราจึงมีเพียงคันที่ผมนั่งกับพี่ตรี และรถบัสของเด็กๆ ที่มีบอดี้การ์ด