Lahat ng Kabanata ng ร้อยคำรักปักกลางใจ: Kabanata 101 - Kabanata 110

“ในเมื่อเขาจะอยู่นาน เธอก็อาศัยจังหวะนี้ไปขอคำปรึกษาบ่อย ๆ ถือโอกาสทำความคุ้นเคยกันไว้ วันหลังจะนัดเจอก็ง่ายขึ้น”จี้ซูส่งชิ้นเนื้อเข้าปากพลางพยักหน้า“อาจารย์เผยก็พูดแบบนี้เหมือนกัน บอกให้ฉันไปหาเธอบ่อย ๆ”จี้หรงจื่อยกแก้วไวน์ขึ้น “มา ดื่มให้กับการได้เจอไอดอลตัวเป็น ๆ ครั้งแรกของซูซูหน่อย”คำพูดของ

“เขาปฏิบัติกับฉันต่างจากคนอื่น รอบตัวเขามีผู้หญิงรายล้อมมากมายก็จริง แต่ในสายตาของเขามีแค่ฉันคนเดียว”ปลายนิ้วของจี้ซูลูบไล้ไปตามราวระเบียง ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ และไม่ได้เอ่ยขัดจังหวะอะไร“ต่อมาครอบครัวของเราทั้งคู่เกิดเรื่อง ฉันถูกส่งตัวไปอยู่ต่างประเทศ แต่ทุกครั้งที่เขาไปคุยงาน แม้ว่าจะทำให้เสี

จังหวะที่จี้ซูเดินสวนกับเขา เขาก็เอ่ยทักขึ้น “พี่สะใภ้...พี่”แต่จี้ซูกลับไม่แม้แต่จะปรายตามอง เธอตีหน้าขรึมแล้วเดินหายเข้าไปในโถงทางเดินคล้อยหลังจี้ซู ซางฮวยถึงได้กล้าเดินเข้าไปหาปลายนิ้วของเธอสั่นเทา ไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องตัวเขา“อาเซิ่น หน้าคุณ”ใบหน้าของชายหนุ่มแดงเถือก ดูออกเลยว่าอีกฝ่ายใส่แร

เขาทรุดตัวลงนั่งริมโซฟา หยิบผ้าห่มผืนเล็กที่วางอยู่ข้าง ๆ มาคลุมช่วงขาให้เธอ“ขอบใจนะ”จี้หรงจื่อเงยหน้าขึ้น ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าริมฝีปากของเธอมีรอยบวมเจ่อเล็กน้อย สีลิปสติกก็หลุดลอกจนแทบไม่เหลือร่องรอยเขาเอ่ยถาม “เธอ... เพิ่งไปเจอโจวฉงเซิ่นมาเหรอ?”พอจี้ซูได้ยินแบบนั้น มือก็ยกขึ้นไปแตะริมฝีปากตัว

ตอนแรกจี้ซูคิดว่าเธอน่าจะเป็นคนที่เข้าถึงยาก เพราะเธอค่อนข้างมีภาพจำฝังหัวกับบรรดาปรมาจารย์เฉพาะทางเหล่านี้แต่พอได้ทำความรู้จักกันให้ลึกซึ้งขึ้นถึงได้รู้ว่า เผยจือหรงเป็นคนที่มีนิสัยเปิดเผยและชอบความครึกครื้นเป็นอย่างมากเวลาอยู่ด้วยกันจึงไม่รู้สึกถึงช่องว่างระหว่างวัยเลยสักนิดหลังเลิกงาน เธอแวะไป