บททั้งหมดของ LUV My Beast รักร้ายนายอสูร: บทที่ 11 - บทที่ 20

“อะไรพี่เชน จะยืนกดดันถึงไหน” ฉันพยายามจะไม่ขึ้นเสียงใส่พี่เชนเหมือนที่ฉันขึ้นเสียงใส่เจ้านายของเขา แต่ให้ตายเหอะฉันว่าอีกสักพักฉันได้วีนแตกใส่ทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องแน่ ๆ“ผมไม่ได้กดดันครับ ผมแค่ยืนรอเก็บจานให้ครับ”“ก็เก็บไปสิคะ”“ต้องรอคุณแยมโรลทานก่อนครับ”“พี่เชน” ฉันเรียกชื่อเสียงแข็งแต่พี่เชนเ

“คุณพ่อ~ ฮึก~ คุณพ่อ~”“คุณหนูขา คุณคิน คุณคินคุณหนูฟื้นแล้วค่ะ” หนูดีที่นั่งเฝ้าคุณหนูของตัวเองไม่ห่างบอกผมที่นั่งทำงานอยู่ที่โซฟาด้วยน้ำเสียงลนลานปนตื่นเต้น ผมได้ยินเสียงเธอละเมอตั้งแต่แรกแล้วเลยวางงานลงช้า ๆ แล้วเดินไปหยุดที่ขอบเตียงอีกฝั่ง“ออกไปก่อนไป ไม่ต้องบอกพยาบาลล่ะ”“คะ? เอ่อ...ค่ะ ๆ” หนู

“ออกไปแล้วยังไงต่อ แล้วก็ให้ปล่อยอีกคนนอนร้องไห้คิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียวทั้งคืนเหรอ ใครจะปล่อยให้เสียใจอยู่คนเดียวได้...เมียทั้งคนนะแยมโรล”“อย่ามาพูดแบบนี้นะ!”“ทำไมจะพูดไม่ได้”“เพราะนายไม่มีสิทธิ์ไง!”“ไม่มีสิทธิ์? มีสิทำไมจะไม่มี เชื่อสิพี่ทั้งพูดได้ทั้งทำได้เลยล่ะ แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ทำ...จบ

“...ฮึก! ขอบคุณนะ...พี่คิน~” ฉันขอบคุณเขาพร้อมกับน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป เขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ระบายรอยยิ้มบาง ๆ ตรงมุมปาก ที่ต่อให้จะบางมากแค่ไหนแต่ตอนนี้ฉันก็มองเห็นความอบอุ่นและดีใจได้ชัดเจนอยู่ดีเขาที่ยิ้มบาง ๆ ยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือที่สุด ระหว่างที่เช็ดน้ำตาให้สายตาของเขาที่

“คุณคณิณผู้ถือหุ้นใหญ่คนใหม่ไม่มาเหรออคิน”“ไม่มาครับ ส่งตัวแทนมาจัดการแทน”“เสียดายจัง ได้ยินบอกว่าอายุยังน้อย น่าจะเท่า ๆ เธอเลยนี่ใช่ไหม”“ครับ” ผมพยักหน้ารับคำถามของคุณนาฏฤดี หนึ่งในบอร์ดบริหารคนสำคัญที่เดินเข้ามาถามผม“โอเค ไม่มาก็ไม่เป็นไรมหาเศรษฐีระดับนั้นคงยุ่งมากจนไม่มีเวลามารับตำแหน่ง เธอก