Lahat ng Kabanata ng The Moonlighting Contract: Kabanata 1 - Kabanata 7

01: Hindi ako nag-apply bilang asawa?!◇◇◇◇Nalaman kong ikakasal ako kay Damian Villareal–Hindi mula kay Damian.Hindi mula sa abogado niya.At lalong hindi mula sa sarili kong bibig.“Congratulations, Miss Castillo!” Bungad sa akin ni Shell, receptionist sa Villareal Tower.Napahinto ako sa gitna ng lobby.Kape sa isang kamay, tablet sa kabila, office ID, at heels na maganda lang tignan pero pinagsisisihan ko ng isuot bago pa mag-alas-otso ng umaga.Sa labas ng glass walls ng lobby, kitang kita ang greenery ng Ayala Triangle. Sa loob naman, oh well... the polished floors, elevator chimes, at mga taong mukhang may meeting na agad kahit hindi pa naka-time in.“Para sa’n?” Diretso kong tanong. Ako nga pala si Elara. Corporate girlie by choice and by necessity. Fake it till you make it ang isa sa mga philosophy ko.And so far so good naman. Three years committed na—Saan pa ba? Sa trabaho ko dito syempre.Kailangan lang talaga nating tanggapin na ‘not everything goes our way’ ika n

03: What is this about?!◇◇◇◇"Sir, before we continue this banter, would like to remind you of your 9 am Singapore meeting."Automatic na sabi ko nang makita ko ang reminder sa watch ko.Nakita ko siyang kinuha ang tablet niya, ilang sandaling nag-scroll. I just let him. Boss, doing the CEO things.Habang ako, sinusubukang bigyan ng sense ang mga nangyayari."Their deal is good. We have to fly to Singapore one of these days, please block it in my calendar, Elara." Maayos na paalala ni Damian.Yep. That's how he is most of the time. Isa iyon sa ilang buwan na siyang nakikipag-negotiate. I guess, nakuha na niya ngayon ang gusto niya."Ight, blocking it now." Simpleng sagot ko na lang habang ako naman ako nag-ayos ng schedule niya sa tablet.Binigyan niya ako ng ilang minuto, bago siya uli magsalita."Okay, so going back?"Huminga ako ng malalim.“Hindi ko pa rin gets.” Turan ko. Totoo, hindi ko talaga maintindihan.“Which part?”“Bakit ako?”Natahimik siya.Ayan. There it was.Si Damia

05: Trust-based hiring?!◇◇◇◇With all my interactions with Luki, Ara lang talaga ang tawag niya sa akin. I am used to it. Of course, I like it that he likes me as well. “Ano'ng sinabi mo?” He pointed urgently toward the cup. “Ma!” I glanced at Damian. Then Luki. Then the coffee. “Hindi ako sure kung tinawag mo akong Mama o gusto mo lang magkape, pero parehong no.” Then, his ower lip came out. "Aba, kailan ka pa natutong magpacute?" Puna ko pero mas lalong ngumuso ang bata. “Luki, alam kong cute ka na. At mas may iku-cute ka pa pala. Okay, information overload." Those already-round cheeks puffed slightly. His dark eyes started becoming suspiciously teary. I looked at Damian. “Your nephew is threatening litigation, sir” "He wants your coffee.” “I know! But nope, a big no, Luki.” Damian folded his arms. “You're negotiating with a one-year-old.” “I am establishing boundaries.” “He's one.” “Never too early, Sir.” Luki reached for it again. “Ah!" I moved the coff

✤ Hindi ako nakatulog. Hindi dahil excited akong maging asawa ni Damian Villareal. Gusto ko lang linawin 'yon. Nakahiga ako sa kama at nakatitig sa kisame ng studio condo ko sa The Linear Makati. Yung kisame ko nga pala ay may maliit na bitak sa bandang kaliwa na apat na buwan ko nang sinasabing ipapaayos ko. Pero, ayun, hanggang ngayon nagtititigan pa rin kami. Hindi naman major kaya hinayaan ko na lang. Well, priorities. It is now 2:43 A.M. Sa bintana ko, kita ko ang ilaw ng maraming opisina sa Makati CBD. Dati, pinapangarap ko lang makita ang ganitong city lights view. Maganda sa mata, totoo. Pero ang hindi nakikita mula rito ay kung ilang tao pa rin ang gising sa likod ng mga ilaw na iyon. Ilang empleyado ang humahabol sa deadline. Ilang executive ang hindi pa umuuwi. Corporate hub talaga ang Makati. Napatingin ako sa bedside table ko, nakapatong ang itim na folder na responsable sa insomnia ko. Katabi nito ang planner kong nakabukas sa monthly budget page. My