DONATO “Kung alam ko lang na mangyayari ‘to, hindi na sana kita inihatid sa inyo. Sorry, Tina. I should’ve just brought you home!” Kagat labi kong hinaplos ang buhok ni Tina. Ngayon ay nakahiga siya sa mga bisig ko. Wala siyang malay. Habang tinitingnan ko siya, hindi ko maiwasang mapaawa. Puno ng marka ang mukha niya’t mga braso. Binúgbog yata siya. Baka hindi kinaya ng katawan niya ang sakit kaya nawalan siya ng malay. “Please stay with me, Tina! I will bring you to the hospital.” Tumingin ako sa labas. Malakas pa rin ang ulan kaya maingat sa pagmamaneho si Romeo. “Don’t drive like a fúcking turtle, Romeo. Hurry up!” I shouted. “Masyado pong malakas ang ulan, Sir Donato. Delikado po kung mas bibilisan ko pa,” katuwiran ni Romeo. Mahigpit na ang hawak niya sa manibela. “I don’t care kahit paliparin mo pa itong sasakyan. Bilisan mo. This is a fúcking emergency. Every second counts.” Agad akong sinunod ni Romeo. Kahit medyo delikado ay mas binilisan pa niya ang pagpapatakbo. M
Huling Na-update : 2026-10-31 Magbasa pa