คอสเพลย์อ๊อกซี่ ต้องเตรียมชุดและพร็อพอะไรบ้าง?

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

'เจ้าจอม' เจ้าตระกูลคนถัดไป แต่อาคมที่ใช้กลับเป็นสายมืดไม่วายที่เจ้าตระกูลจะหาคนมาแทน ซ้ำร้ายยังแอบขโมยคาถามหาเสน่ห์ไปใช้กับ 'เดินดิน' ความซวยเพิ่มทวีคูณเมื่อตัวพ่อหลุดเข้ามาอยู่ในร่างของนายแบบคนสวยขา

“พี่คะ... ช่วยเบาเสียงหน่อย หนูสวดมนต์อยู่!” นั่นคือความผิดพลาดเดียวในชีวิตของ ‘แสนดี’ (สาวแว่นป้ากับชุดนอนลายกระต่าย) เมื่อการเคาะห้องผิดเวลาทำให้เธอถูก ‘คิงส์’ แอคเค่อ 18+ อันดับหนึ่งลากไป ‘เล่นสด’ ออกไลฟ์ต่อหน้าคนดูนับล้าน เพราะเขาคิดว่าเธอคือ ‘คอสเพลย์สาว’ ที่เพื่อนส่งมาให้ เขาไม่ได้รู้สึกผิด... แต่ ‘คลั่ง’ กับความลับใต้ชุดนอนและ ‘ความบริสุทธิ์’ ของเธอ โดยไม่รู้เลยว่า... จาก ‘เกมล่าเหยื่อ’ ... จะกลายเป็น ‘เหยื่อที่ถูกล่า’ “ร้องขอดีๆ สิคะ... พี่คิงส์”

เพื่อนสมัยเด็กของแฟนแนะนำตัวเองตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันว่าเธอคือ “มือปราบไฮโซจอมปลอม” ที่เก่งกาจที่สุด บนโต๊ะอาหารเธอเอาแต่สั่งสอนฉันไม่หยุดหย่อน “ผู้หญิงเราน่ะไม่ควรแต่งตัวจัดเกินไปนะคะ ถ้าไม่ใช่อาเซิ่นบอกเองว่าเธอเป็นแฟนเขา ฉันคงจัดเธอไปอยู่ในกลุ่มพวกไฮโซจอมปลอมที่ฉันเคยแฉไปแล้วแน่ ๆ” แฟนของฉันก็พยักหน้าเห็นด้วยรัว ๆ “เธอแต่งตัวฉูดฉาดเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ ฟังที่เยว่เยว่บอกแล้วเอาไปปรับปรุงหน่อยเถอะ” ฉันขี้เกียจจะใส่ใจจึงหาข้ออ้างไปเข้าห้องน้ำ แต่กลับได้ยินผลการประเมิน “ไฮโซจอมปลอม” ของเว่ยเยว่ดังมาจากหลังประตู “อาเซิ่น ท่าเดินกับวิธีพูดของผู้หญิงคนนี้มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าผ่านการฝึกมาแบบพวกไฮโซจอมปลอม ที่เธอเข้าใกล้นายก็เพื่อเงินของนายทั้งนั้นแหละ!” “ทั้งนาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์ กระเป๋าแอร์เมสรุ่นลิมิเต็ด แล้วก็รถสปอร์ตราคาหลายสิบล้านของเธอ หมอที่ไหนจะจ่ายไหว” ฉันโกรธจนไฟลุกโชน อดรนทนต่อไปไม่ได้อีกแล้ว จึงหมุนตัวเดินไปโทรศัพท์หาพ่อซึ่งเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง “พ่อคะ โอนเงินให้หนูสักสองร้อยห้าสิบล้านสิคะ หนูจะไปซื้อสตูดิโอ “มือปราบไฮโซจอมปลอม” จะได้ให้ยัยนั่นรู้ซะบ้างว่าคนรวยก็มีลูกสาวได้เหมือนกัน!”

ตกลงจะเป็นแค่พระชายาจำเป็นให้เพียงหกเดือน แต่ทำไมจ้องแต่จะกินข้าเช่นนี้เล่าเพคะท่านอ๋อง....ทั้งตามหึง ทั้งรุกหนักขนาดนี้ แล้วข้าจะรอดหรือไม่ ไหนบอกว่าท่านอ๋องผู้นี้เย็นชาไง!! นี่มันหื่นเกินไปแล้ว!! "ยิ่งใกล้ ยิ่งอยากสัมผัส...." "ยิ่งอยู่ห่างสายตา กลับยิ่งมองหา" "ยิ่งเห็นคนอื่นเข้าใกล้ ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิด" สุดท้ายก็ระเบิดอารมณ์จนเผอทำร้ายคนจนได้ เอ๊า!!....พระเอกผู้เย็นชาของชั้น "จากไม่สนใจกับเริ่มรุก.....และรุกหนักขึ้น" "จากพระชายาปลอม ๆ กลับไม่ยอมทำตามข้อตกลงเสียแล้ว" "จู่ ๆ ท่านอ๋องก็อยากกินพระชายาปลอม ๆ ผู้นี้ขึ้นมา เอาอย่างไรล่ะ จะรอดหรือไม่กันนะ....... ตามไปดูความคลั่งรักพระชายาปลอม ๆ ของท่านอ๋องที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง จะถูกสาวน้อยเช่นอันเฟยละลายหัวใจจนกลายเป็นโบ้น้อยได้หรือไม่....

อศิร ศิลาหัตร์ทัย (โอม) หนุ่มวัยจะเลข 3 เขาคือคนที่ใคร ๆ ก็รู้จัก เพราะเรื่องเล่าปากต่อปากอย่างกับนิทาน แต่คนที่รู้จักและเคยเห็นหน้าค่าตาของเขาจริง ๆ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งด้วยความเจ้าชู้ที่มีมาตั้งแต่สมัยเรียน เมื่อโตขึ้นมีฐานะจึงโดนคนอื่นให้คำนำหน้าว่า เสี่ย ทำให้เขากลายเป็น เสี่ยโอม ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเป็นปริศนา คนที่หญิงสาวหลายคนปรารถนาอยากจะเจอ คิริต้า เกลวาดี (ครีมหอม) สาวน้อยวัย 20 เธอเกิดมาจากความไม่ตั้งใจของพ่อแม่ ทำให้เธอโตมาพร้อมกับคำดูถูกของแม่แท้ ๆ และคนรอบข้าง แต่แล้วเมื่อคุณตาผู้เป็นที่รักจากไป เธอจึงตัดสินใจเข้ามาตามหาคนเป็นพ่อในเมืองใหญ่ ซึ่งนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข ครีมหอมถูกพ่อส่งไปเป็นเด็กขัดดอกเพื่อยื้อเวลาให้ครอบครัวหาเงินมาใช้หนี้ แต่ในความโชคร้ายก็คือบ่อเกิดแห่งความโชคดีของเธอ เพราะครีมหอมกำลังจะได้กลายเป็นที่รักของผู้ชายที่ หญิงสาวหลายคนอยากครอบครอง “ครีม…พี่นึกว่าครีมจะไม่กลับมาหาพี่แล้ว รู้ไหมว่าพี่คิดถึง และ เป็นห่วงครีมขนาดไหน ที่พี่ไม่สามารถไปหาหนูได้แบบนั้นน่ะ “ครีมหอมอ้ำอึ้ง แล้วรีบผลักอกเขาให้ออกห่างจากเธอ ถึงได้สังเกตเห็นว่าเขาร้องไห้ตาแดง เธอจ้องเขาแป๊บเดียว แล้วก็พูดในสิ่งที่เธอควรพูดขึ้น “เสี่ยล็อคประตูห้องนอนไว้ทำไมคะ “ “ครีมจะทำอะไร “เขานิ่งไป นี้มันจะเป็นแบบที่เขาคิดจริง ๆ หรือ ใช่แล้วที่เขาล็อคประตูห้องนอนไว้เพราะกลัวว่าเธอ จะแอบมาเก็บเสื้อผ้าหนีเขาไป แต่ทำไมมันกลายเป็นความจริงเสียได้ “เสี่ย! ตกลงเอากุญแจให้ครีมได้หรือยังคะ “เขาหันกลับมาเมื่อเธอเรียก พร้อมกับมีดปลอกผลไม้ในมือ “เสี่ยคิดจะทำอะไร “เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ แล้วจับด้ามมีดเล่มนั้นวางมันลงบนฝามือเธอ พร้อมหันปลายมีดเข้าหาตัวเอง “ทำบ้าอะไรคะ “