คอสเพลเยอร์จะทำผมมัลเล็ตยาวให้ยืนสวยต้องทำอย่างไร?

เริ่มจากการเลือกวัสดุของวิกก่อนเลย เพราะมันเป็นรากฐานที่ทำให้ผมของคอสเพลย์อยู่ทรงและดูเป็นตัวละครจริงจัง: วิกไฟเบอร์ที่ทนความร้อน (heat-resistant) จะเปิดทางให้ฉันใช้ที่หนีบผมหรือม้วนไฟอ่อน ๆ เพื่อเกลียวลอนหรือเซ็ตตั้งสำหรับทรงซูเปอร์ฮีโร่ ส่วนวิกสังเคราะห์ธรรมดาจะเหมาะกับทรงตรงหรือแต่งด้วยไอน้ำมากกว่า ฉันชอบเลือกความหนา (density) ให้พอดีกับทรงตัวละคร—ตัวละครผมฟูต้องใช้วิกหนา ส่วนทรงเรียบลื่นต้องวิกผิวเนียน การตัดและสร้างโครงทรงคือจุดที่ความเป็นตัวละครเกิดขึ้นจริง ฉันมักใช้กรรไกรเฉือนบางชิ้นและมีดโกนสำหรับทำเลเยอร์บาง ๆ เพื่อให้ผมเคลื่อนไหวเป็นธรรมชาติ เวลาทำหน้าผากหรือปอยผมหน้า ฉันจะทำ 'baby hair' เล็กน้อยจากเส้นวิกที่ตัดบาง ๆ แล้วยึดด้วยกาวชนิดอ่อนหรือสเปรย์กาวแบบล้างออกได้ การทำ ahoge (ผมตั้งจุกเล็ก ๆ) หรือ cowlick ให้คงรูปต้องใช้ลวดชุบความร้อนหรือแผงโฟมภายใน แล้วเคลือบด้วยกาวสเปเชียลสำหรับวิก ถ้าตัวละครมีไฮไลต์หรือไล่สี เช่นทรงยาวของตัวละครใน 'Demon Slayer' การทำไล่สีที่โคนและปลายจะช่วยเพิ่มมิติ—ฉันมักใช้วิธีผสมเส้นวิกที่ย้อมมาแล้วกับเส้นสีธรรมชาติแทนการย้อมทั้งก้อน การเก็บรายละเอียดตอนงานจริงสำคัญมาก ในกระเป๋าฉันจะใส่กิ๊บดำ กาวแบบรีแซร์ว สเปรย์แรงยึดเล็กน้อย และหวีพกพา เผื่อถูกลมพัดหรือไหล่จับผมหลุด ระหว่างซักเก็บวิกฉันใช้แชมพูอ่อนแล้วตากบนแท่นยืนเพื่อรักษารูปทรง และอย่าลืมเก็บบนหัวหุ่นหรือขาตั้งเพื่อไม่ให้คราบแบน ตัวช่วยอีกอย่างที่ฉันชอบคือการทำเส้นคิ้วผม (hairline) ให้พอดีกับหน้าผากจริงด้วยการค่อย ๆ ปักเส้นวิกเข้าไปในรอยขอบของฐานวิก ทำให้มุมกล้องถ่ายรูปออกมาดูเนียนขึ้นกว่าเดิม การลงมือฝึกก่อนงานจริงสักสองรอบจะทำให้ปรับเวลาและเทคนิคได้ดีขึ้น และการมีแผนสำรองเล็ก ๆ เช่นกิ๊บเพิ่มหรือผ้าพันคอ เป็นเรื่องที่ช่วยชีวิตตอนเจอเหตุไม่คาดคิดได้อยู่เสมอ

ทรงมัลเล็ตสั้นต้องการตัวช่วยที่คุมวอลลุ่มด้านบนและล็อกช่วงท้ายให้ไม่แผ่กระจายตลอดวัน ผมชอบเริ่มจากผลิตภัณฑ์ที่ให้การยึดเกาะแบบแมตต์ เพราะมันทำให้ทรงดูเป็นธรรมชาติแต่ยังคุมรูปทรงได้ดี ตัวที่ผมมักหยิบใช้คือ American Crew Fiber เพราะเนื้อแน่นแต่ยืดหยุ่น เวลาทำจะเอาแต่ปริมาณเล็กน้อยถูให้ร้อนแล้วเกลี่ยให้ทั่วโคนผม ส่วนด้านท้ายที่ต้องการวอลลุ่มจะบีบ Aveda Men Pure-Formance Clay ลงปลายนิ้วแล้วขยี้ให้เป็นก้อนเล็ก ๆ แล้วทับเบา ๆ เพื่อจัดรูปให้มีมิติ สุดท้ายใช้สเปรย์ล็อกระดับกลาง-สูงแบบ Taft Power ฉีดห่าง ๆ แล้วลูบให้เข้ารูปอีกครั้ง วิธีนี้ช่วยให้ทรงไม่ล้มหรือฟีบระหว่างวัน แต่ยังพอให้มือจัดทรงแก้เล็กน้อยได้ ตอบโจทย์คนที่อยากได้มัลเล็ตสั้นดูมีโครง ไม่แฉะจากน้ำมันเยิ้ม และอยู่ทรงตั้งแต่เช้าจนเย็นโดยไม่ดูแข็งกระด้าง

เริ่มจากการเตรียมวิกที่มีคุณภาพและพอดีกับศีรษะเป็นพื้นฐานสำคัญ เพราะทรงฟาร่ามักเน้นวอลลุ่มด้านบนและชิ้นผมด้านหน้าเป็นกรอบหน้า ถ้าเลือกวิกสังเคราะห์ทนความร้อนก็จะง่ายขึ้นเวลาจัดรูปทรง โดยฉันมักเลือกวิกที่มีความหนาแบบ 180% ขึ้นไปและสีที่เข้ากับคอสเพลย์เพื่อไม่ต้องย้อมมาก การใส่หมวกวิกให้แน่นพอดีและติดกิ๊บตรึงบนผมจริงก่อนใส่วิกจะช่วยให้ไม่เคลื่อนเวลาทำงาน ส่วนการเตรียมเครื่องมือนั้นให้มีกรรไกรตัดผมแบบบาง (thinning shears), กาววิกหรือเทปกาวสำหรับผิว, หมุดติดวิก, ที่ม้วนความร้อนที่ปรับอุณหภูมิได้, สเปรย์จัดแต่งทรงแบบแรงยึด และโฟมหรือสายลวดสำหรับเสริมสตรัคเจอร์ถ้าจำเป็น การตัดและขึ้นรูปทรงเป็นหัวใจของฟาร่า ฉันมักเริ่มจากการกำหนดชิ้นผมด้านหน้าที่จะเป็นกรอบหน้า โดยแบ่งเป็นชั้นบน-กลาง-ล่าง ตัดเป็นเลเยอร์เบา ๆ ให้ปลายผมไม่หนามาก ใช้กรรไกรตัดบางลดความหนตรงกลางเพื่อให้เคลื่อนไหวสวยเวลาเดิน แล้วใช้ที่ม้วนความร้อนดัดเป็นลอนโค้งเล็ก ๆ ให้ชิ้นหน้าโค้งรับแก้ม ถ้าทรงฟาร่าที่ตั้งใจมีวอลลุ่มด้านบน ให้สร้างฐานด้วยการเทเซลหรือหวีย้อนขนตรงโคนแล้วล็อกด้วยสเปรย์แรงยึด บางครั้งเพิ่มแผ่นโฟมบาง ๆ ด้านในเพื่อให้ทรงพุ่งสวยโดยไม่ต้องหวีเยอะ ซึ่งเทคนิคนี้ช่วยให้รูปทรงทนทั้งงานคอนและงานถ่ายรูปได้ดี นอกจากนั้นการเย็บเพิ่ม weft หรือการต่อชิ้นผมเสริมจะช่วยให้ความยาวหรือความหนาตรงจุดที่ต้องการโดยไม่ทำลายวิกหลัก การปรับแต่งรายละเอียดเล็ก ๆ ทำให้ผลงานดูสมจริงและเหมือนอนิเมะมากขึ้น ฉันชอบใช้แว็กซ์แบบเหนียวเล็กน้อยปั้นปลายผมให้แหลมและมีความคม ประกอบกับสเปรย์ฟินิชชิ่งแบบยึดสูงเพื่อล็อกทรง และถ้าต้องการเฉดสีเพิ่มความมิติ การใช้สีเส้นผม (hair chalk) หรือมาร์กเกอร์สำหรับวิก ค่อย ๆ ลงสีบริเวณไฮไลต์จะได้ผลลัพธ์ที่นุ่มนวลกว่าเปลี่ยนสีทั้งเส้น ในกรณีที่ทรงฟาร่ามีชิ้นผมที่ยกตั้ง (ahoge/pouf) ให้ใช้การใส่ลวดไนลอนเล็ก ๆ หรือโครงลวดในแกนผมแล้วพันด้วยเส้นวิกอีกทบเพื่อความเนียน ก่อนส่งงานควรทดสอบภาพถ่ายภายใต้แสงต่าง ๆ เพื่อเช็กเงาและรูปทรงว่าพอดีหรือยัง เมื่อเตรียมและจัดทรงเสร็จแล้ว การดูแลรักษาระหว่างกิจกรรมสำคัญไม่แพ้กัน ฉันมักพกสเปรย์สำรอง กิ๊บ และแผ่นโฟมสำรองไว้ในกระเป๋าเผื่อเร่งแก้ทรงระหว่างวัน สำหรับการเก็บรักษาให้ใส่วิกบนหัวแบบโฟมหรือแขวนในถุงซิปเพื่อไม่ให้ยับและลดฝุ่น ถ้ามีเครื่องประดับหรือริบบอนที่ต้องติดควรใช้เทปแบบถอดได้หรือเย็บแบบหลวม ๆ เพื่อถอดออกมาซักและปรับใหม่ง่าย ๆ สุดท้ายความภูมิใจที่ได้เห็นทรงฟาร่าจบออกมาเป็นรูปเป็นร่างทำให้ความเหนื่อยทั้งหมดคุ้มค่า มันให้ความรู้สึกเหมือนได้คืนชีวิตให้ตัวละครและมอบพลังให้การแสดงเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ลองนึกภาพทรงมัลเล็ตสั้นที่ดูสมดุลกับรูปหน้า ไม่ใช่แค่ปล่อยด้านหลังยาวแล้วหวังว่าจะเข้ากับทุกคนได้เลย ผมมักเริ่มจากการสังเกตรูปหน้าแล้วแบ่งสัดส่วน: ถ้าใบหน้าเรียวยาว ให้ลดความยาวบริเวณท้ายทอยลงและเก็บหน้าม้าไว้ที่ระดับคิ้วเพื่อไม่ให้หน้าดูยาวขึ้นไปอีก ส่วนคนหน้ากลมหรือหน้าสั้น การเพิ่มวอลลุ่มด้านบนเล็กน้อยกับตัดด้านข้างให้ค่อนข้างเรียบจะช่วยให้หน้าดูยาวขึ้นและเกลี่ยสัดส่วนได้ดี อีกสิ่งที่ผมให้ความสำคัญคือเส้นขอบผมและความหนาของผม ถ้าผมบาง ควรหลีกเลี่ยงการตัดสั้นมากเกินไปด้านข้างเพราะจะเผยให้เห็นหนังศีรษะ แนะนำให้ช่างใช้เทคนิคการผสมผสานแบบเท็กซ์เจอร์ เช่น point cutting หรือเลเยอร์แบบนุ่ม ๆ เพื่อให้เกิดความหนาของทรง โดยทั่วไปความยาวท้ายทอยสั้นประมาณ 2–4 ซม. กับด้านข้างเก็บเข้าทรงด้วยไถหรือสไลด์เล็กน้อยจะได้สัดส่วนที่สวย สไตลิ่งสำคัญไม่แพ้กัน ผมชอบใช้ผลิตภัณฑ์เนื้อครีมหรือวอเตอร์-베สท์พาสต์ที่ให้ลุคแมตต์ ถ้าต้องการวอลลุ่ม ใช้ไดร์เป่าพร้อมมือในการยกผมช่วงมงกุฎ ส่วนใครอยากได้สไตล์เฉียบขึ้น ให้ช่างทำ taper เบา ๆ ที่ขมับแล้วคงความยาวตรงกลางไว้ สุดท้ายขอเน้นว่าพูดคุยกับช่างแบบเปิดใจและเอารูปตัวอย่างให้ดู จะทำให้ได้ทรงมัลเล็ตสั้นที่เข้ากับใบหน้าและไลฟ์สไตล์จริง ๆ

การตัดให้มีโครงสร้างเป็นหัวใจสำคัญเมื่อต้องจัดการมัลเล็ตสั้นกับผมที่บางลง ฉันมักเริ่มจากการตัดให้ความยาวบนยอดหัวมีมวลเล็กน้อย แต่ลดน้ำหนักที่ด้านข้างและด้านหลังเพื่อสร้างภาพว่าผมดูหนาขึ้น การทำชั้นสั้นระดับที่พอดีช่วยให้ผมไม่แบนติดหนังศีรษะ และยังเปิดโอกาสให้ใช้ผลิตภัณฑ์จัดแต่งทรงเพื่อเพิ่มวอลุ่มได้ง่ายขึ้น การเลือกผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมช่วยได้เยอะเลย ฉันเลือกแชมพูเพิ่มวอลุ่มและครีมบำรุงที่น้ำหนักเบา หลีกเลี่ยงครีมหนัก ๆ ที่ทำให้เส้นผมลีบ เมื่อล้างผมเสร็จ ฉันเป่าผมคว่ำหัวแล้วใช้ไดร์และแปรงกลมยกโคนเล็กน้อย จากนั้นใช้มูสหรือสเปรย์เพิ่มรากผม แล้วปั้นทรงด้วยปอมพาดัวหรือแว็กซ์เนื้อนุ่มเพื่อให้ได้ลุคธรรมชาติไม่เงาวาวมาก นอกจากนี้ฉันยังชอบเพิ่มเทคนิคเล็ก ๆ เช่นการย้อมไฮไลต์บางส่วนหรือใช้โทนสีที่ให้ความลึก เพื่อสร้างมิติและทำให้ดูหนากว่าความเป็นจริง สุดท้ายอย่าลืมตัดแต่งสม่ำเสมอทุก 4–6 สัปดาห์เพื่อรักษารูปทรง ถ้าทำตามนี้บ่อย ๆ จะเห็นความต่างชัดเจนและยังคงความมั่นใจเวลาไว้มัลเล็ตสั้นได้ด้วยตัวเอง

กลิ่นผ้าที่ย้อมใหม่กับรอยเย็บละเอียด ๆ ช่วยให้การคอสเวอร์ชันปลอดภัยของ 'Tanjiro' รู้สึกสมจริงขึ้นได้มากกว่าที่คิด ผมมักเริ่มจากการเลือกผ้าก่อนเสมอ เพราะกริดลายผ้าพาเที่ยวสายตาและกำหนดความรู้สึกของชุดได้ทันที เลือกผ้าโพลีคอตตอนที่ทิ้งตัวสวยแต่ระบายอากาศได้ดี แล้วมองหาแพตเทิร์นที่ให้ความพอดีกับร่างแต่ไม่รัดแน่นเกินไป การดัดแปลงเสื้อนอกให้มีซับในบาง ๆ จะทำให้ใส่สบายและเก็บทรงได้โดยไม่ต้องพึ่งวัสดุหนัก ถัดมา ฉันให้ความสำคัญกับรายละเอียดเล็กๆ เช่น ฮานะฟุดะต่างหูที่ทำจากแผ่นอะคริลิคบาง ๆ แทนโลหะจริง เพื่อหลีกเลี่ยงน้ำหนักและความร้อน การลงสีลายลายเฉพาะบนชุดใช้วิธีการย้อมแบบแปรงเบา ๆ จะได้พื้นผิวดูจริงแต่ปลอดภัยต่อผิว แถมยังแก้ไขได้ง่ายเมื่อมีรอยเปื้อน ส่วนดาบปลอมควรทำจากโฟม EVA หรือโฟมเคลือบแข็ง เพื่อให้รูปลักษณ์คมชัดแต่ไม่มีความเป็นอันตรายในงานคอสเพลย์ สุดท้าย ฉันชอบฝึกการยืนและท่าทางที่ถ่ายรูปแล้วดูมีพลัง แต่ไม่ถ่อมเนื้อถ่อมตัวจนเกินไป เพราะความสมจริงมาจากการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการพอกหน้าลงแป้งเพื่อไม่ให้ผิวมันบนกล้อง และการเลือกรองเท้าที่ชวนให้เดินสะดวก เป็นรายละเอียดที่คนอื่นอาจมองข้ามแต่ฉันคิดว่าเป็นหัวใจของคอสที่ดูดีและปลอดภัย

กลิ่นผ้าเก่าและงานปักละเอียดทำให้ฉันยิ้มทุกครั้งที่เห็นชุดสมัยก่อน เริ่มจากพื้นฐานก่อนเลย: วัสดุสำคัญกว่ารูปทรงเฉย ๆ ฉันมักเน้นผ้าทอหนัก เช่น ผ้าทวิล ผ้ากำมะหยี่ หรือผ้าลินินหนาแทนผ้าชีฟองที่ดูทันสมัย การเลือกน้ำหนักและการดราปของผ้าจะกำหนดเส้นสายในชุดยุคเก่าได้มากกว่าการตัดลายซับซ้อน เพราะเส้นผ้าจะทำให้ขอบแขน กระโปรง และคอเสื้อดูเป็นธรรมชาติกว่า การตัดเย็บต้องคิดเรื่องโครงสร้าง: ใช้ซับในที่รองรับ เพิ่ม interfacing บริเวณคอและเอว ถ้าชุดของยุคมีโครง เช่น คอร์เซ็ต ฉันมักใส่โครงซัพพอร์ตแบบเบาแทนเหล็กจริงเพื่อความสบาย แล้วยังเล่นกับรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นตะเข็บมือ ริบบิ้นผูก และการเย็บริมด้วยมือเล็กน้อย เพื่อให้ความรู้สึกมันอบอุ่นและไม่เงาเหมือนชุดสำเร็จรูป สุดท้ายอย่าลืมเรื่องการแต่งหน้า ทรงผม และเครื่องประดับเล็ก ๆ น้อย ๆ — ใส่หมุดหรือเข็มกลัดโลหะเก่า รองเท้าเลียนแบบหนังวินเทจ และใช้เทคนิคปัดผ้าให้หมองเล็กน้อย ฉันพบว่ารายละเอียดพวกนี้คือสิ่งที่จะทำให้คนเชื่อว่าไม่ได้ใส่ชุดแต่งกาย แต่กำลังเดินออกมาจากฉากใน 'Downton Abbey' จริง ๆ

ทรงมัลเล็ตยาวของซีรีส์นี้มีความรู้สึกเหมือนผ่านการออกแบบเชิงคอนเซ็ปต์ก่อนลงมือทำจริง ตัวผมมองว่าไอเดียหลักน่าจะมาจากนักออกแบบตัวละครร่วมกับผู้กำกับที่อยากให้ตัวละครมีซิลูเอทที่โดดเด่นบนกล้อง ในเชิงปฏิบัติ ผมเชื่อว่าหัวหน้าทีมทำผมหรือทีมวิกเป็นคนลงมือปรับรายละเอียดสุดท้าย เช่น ความยาวด้านหน้าและด้านหลัง สีผสมที่ใช้ และวิธีเซ็ตให้คงทรงขณะเคลื่อนไหว ทั้งนี้มักมีการใช้แผ่นอ้างอิงจากภาพสเก็ตช์ พร้อมภาพเรฟเฟอเรนซ์เพื่อคุมคอนเซ็ปต์ไม่ให้หลุดจากทิศทางของซีรีส์ ผมชอบเปรียบเทียบกับงานทรงผมใน 'Mad Max: Fury Road' ที่เห็นชัดว่าผลงานออกแบบทรงผมคือการผสานระหว่างคาแรกเตอร์และฟังก์ชันการใช้งาน บางทีทรงมัลเล็ตในเรื่องนี้ก็ทำหน้าที่คล้ายกัน ทั้งบอกฐานะและบุคลิกของตัวละคร แต่สุดท้ายคนที่ถือปากกาวาดคอนเซ็ปต์กับคนที่ทำให้มันจับต้องได้คือสองทีมที่ต้องทำงานร่วมกันอย่างละเอียด

การตัดมาลเล็ตที่ทันสมัยไม่ใช่แค่อยากให้ด้านหลังยาวและด้านหน้าสั้นเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป ฉันเชื่อว่ากุญแจคือสัดส่วนและพื้นผิวมากกว่าความยาวอย่างเดียว การเว้นสัดส่วนให้ด้านข้างต่ำกว่าบนและด้านหลังยาวขึ้นเล็กน้อย ทำให้ทรงดูสะอาดแต่ยังมีสไตล์ การเล่นกับเท็กซ์เจอร์ช่วยให้ลุคทันสมัยขึ้นมาก ฉันมักจะแนะนำการใช้กรรไกรซอยบางชั้นบนท็อปและใบมีดบางๆ ที่ท้ายทอย เพื่อให้ผมไม่ร่วงเป็นก้อนเวลาเซ็ต เพิ่มการไล่ระดับด้วยเฟดต่ำหรืออันเดอร์คัทเล็กน้อยสำหรับคนชอบขอบสะอาด ผลิตภัณฑ์ที่ฉันเลือกมักเป็นมาสก์แต่งผมเนื้อแมตต์กับสเปรย์เพิ่มวอลลุ่ม ไม่จำเป็นต้องใช้เจลเงาๆ เสมอไป อีกเรื่องที่ฉันใส่ใจคือการปรับให้เข้ากับรูปหน้า คนที่มีรูปหน้าเรียวยาวเหมาะกับปริมาณที่เพิ่มด้านข้าง ส่วนคนหน้ากลมหรือสั้นควรลดปริมาณด้านข้างและเพิ่มความยาวด้านหน้าหรือมีมุมหน้าม้าเล็กน้อย สรุปได้ว่าทรงมาลเล็ตยุคใหม่คือการผสมผสานระหว่างความเรียบร้อยและเท็กซ์เจอร์ ถ้าเซ็ตให้เข้ากับชีวิตประจำวัน มันจะดูทันสมัยและไม่ตกยุคเลย

ท่าเสื้อกับสีเป็นจุดเริ่มต้นที่ต้องจับให้อยู่เมื่อจะทำชุด 'พี่ เซน' ให้เหมือนฉบับอนิเมะ การตัดเสื้อให้ได้สัดส่วนเดียวกับในอนิเมะสำคัญกว่าแค่เลียนแบบลาย มองแบบคาแรกเตอร์ว่าเขามีรูปร่างยังไงในฉากที่ชอบ—ถ้าเลือกซีนที่ 'พี่ เซน' ยืนบนสะพานยามพระอาทิตย์ตก จะเห็นสัดส่วนแขนและชายเสื้อที่ไหลเป็นเส้นอ่อนโยน วิธีที่ทำให้ใกล้เคียงคือเลือกผ้าที่มีน้ำหนักพอประมาณ เช่น ผ้าชีฟองผสมสำหรับชายเสื้อและผ้าค็อตตอนผสมสำหรับตัวหลัก การวางแพตเทิร์นต้องเผื่อการเคลื่อนไหวด้วย จะได้ไม่ตึงจนเสียทรงเวลาโพสต์ท่า การทำรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างขอบปัก ติดสม็อก หรือเย็บซับในจะเพิ่มความสมจริงได้มาก ใส่ใจสีให้ตรงเฉดด้วยการผสมสีผ้า หากอนิเมะใช้โทนสีเย็นให้ปรับผ้าจริงให้มีสีเดียวกันไม่เพี้ยน ส่วนวิก ควรเลือกวิกไฟเบอร์ที่มีความเงาพอเหมาะ แล้วตัดทรงให้ตรงกับสไตล์ของตัวละคร รีดเลเยอร์ให้เป็นชั้นเหมือนในเฟรมการ์ตูน แล้วเซ็ตทรงด้วยสเปรย์ถนอมเส้นผม สุดท้ายอย่าลืมการแต่งหน้าและแอ็กชัน เวลายืนตรงแสงให้มุมหน้าเหมือนช็อตในอนิเมะ และเลือกอุปกรณ์ประดับที่ทำจากวัสดุเบา ๆ แต่ดูเหมือนของจริง เช่น ใช้เรซินใสหล่อชิ้นเล็ก ๆ แทนโลหะ เพื่อให้พกพาสะดวกและถ่ายรูปออกมาดี ฉันมักจบงานด้วยการถ่ายเทียบกับสกรีนช็อตเพื่อปรับจุดเล็กน้อยจนรู้สึกว่าได้หายใจร่วมกับคาแรกเตอร์นั้นจริง ๆ